อยู่เชียงใหม่ ไปเกาหลี ทัวร์นรก… แต่ดันตกหลุมรัก

ไม่เคยชอบอาหารเกาหลี ไม่เคยอินหนังของเกาหลีหรือติดซีรีย์ใดๆ ดูแต่หนังแอคชั่นแบบเจมส์บอนด์ ระเบิดภูเขา เผากระท่อม อะไรเทือกนั้น ดาราเกาหลีไม่รู้จักสักคน อาหารของโปรด คือลาบ ส้มตำน้ำตก ต้มแซ่บ เบียร์ก็ซัดแต่ลีโอ โซจงโซจู ไม่เคยเฉียดปาก ได้ยินคำว่าเนื้อย่างเกาหลี ก็คิดถึงแต่สมรักษ์ คำสิงห์ เขาทราย อะไรอย่างงี้ คือหมูกระทะกับพี่นี่มันไม่ถูกปากกันเลย มันร้อน ผมขี้เกียจย่างควัน แย่งกันกิน อะไรร้อนๆไม่ไปใกล้เลยขนาดเวลาจีบสาว เค้าพาไปเอ็มเคพี่ยังเหงื่อแตกซิก เพลงเกาหลีนี่จบเลย นักร้อง เกาลงเกาหลียิ่งไปกันใหญ่  รู้จักและได้ยินแต่กำลังจะตาย เอ้ย! กำนันสไตล์ ของพี่เช  เพียงคนเดียว เรามันประเภทสาวกคาราบาว หนุ่ยไมโคร นู-โว  ป้าง ทาทายัง อะไรอย่างงี้ ต่างประเทศก็เคยไปแต่เมืองจีน ทัวร์สกปรกห้องน้ำเหม็น ขากถุย ดูโชว์ฟ้อนรำชนเผ่า น้ำแข็งไม่มีให้ ของขายเก๊ขายของปลอมก๊อป  ไม่ต้องมาชวนพี่เลย  เกาหลีนี่ไม่อยู่ในหัวเลย พี่นี่หลงรักสาวเจแปน หนังอีโรติคทั้งหลาย ส่งในไลน์กลุ่มพี่ดูจนตาแฉะ ปลาดิบปลาแซลมอนนี่ เข้ากับจริตพี่มาก พี่อยากไปโน่น  ญี่ปุ่น แต่เงินมีแค่สามสี่หมื่น เลยต้องไปเกาหลี….
ทัวร์ที่จอง คือ  ทัวร์เกาหลีดี๊ดี ราคา 16,900 บาท โปรแกรมจะไปวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 พอจะไปจริงๆ ลางานเรียบร้อย แล้วก็ป่าวประกาศบอกลาทุกคนแล้ว ก่อนจะไปหนึ่งวันเอเย่นต์ชื่อคุณสุ โทรมาบอกกรุ๊ปไม่เต็มออกทัวร์ไม่ได้ทัวร์ขาดทุน ต้องเลื่อนไป วันที่ 5 มีนาคม คือเข้าใจไหม บอกใครๆ จะไปเกาหลี เพื่อนเห็นก็ทัก เฮ้ย! ไหนว่าไปเกาหลี ทำไมยังอยู่ร้านหลู้กลางซอย  อารมณ์ความอยากไปยิ่งน้อยๆอยู่ผมถึงกับประชดแบบเซ็งๆออกเฟสบุ๊คเรียกทัวร์ นี้ว่า ทัวร์นรก ไม่ปงไม่ไปแล้วเกาหลีจะไปแม่สายแทน ผมโทรไปด่าเอเย่นต์ต่างๆนานา เธอได้แต่ขอโทษ สุดท้ายจองไปแล้ว จะขอเงินคืนก็ไม่ได้ ผมบอกจะไปเผาบริษัท เธอขอโทษยินดีรับชดใช้แค่ค่าทริปไกด์ห้าหมื่นวอนต่อคน แถมไปสนามบินต้องจ่ายก่อนบินอีกด้วย ผมจะบอกให้ฟังทีหลังว่าทำไม  ดูสภาพผม อารมณ์คนจะไปเที่ยวตามภาพก่อนขึ้นเครื่องที่เชียงใหม่

อยู่เชียงใหม่ ไปเกาหลี

ทัวร์นรก… แต่ดันตกหลุมรัก

และหลังจากชนดวลเบียร์ ถ่ายรูปกับพี่โหน่งสามช่า ที่สุวรรณภูมิ สภาพจิตเริ่มดีขึ้น แต่อารมณ์คือวีนเหวี่ยง ยังมาเต็มกะไปเมาหลับที่เกาหลีอย่างเดียว ขึ้นเครื่องไทยสมายล์ที่สนามบินเชียงใหม่  ผมก็เมาหลับไป พื้นขึ้นมาก็มาสั่งเบียร์ต่อ สามสี่ขวด ขึ้นเครื่องบิน อีกห้าชั่วโมง ผมก็กินเบียร์บนเครื่อง พนักงานบนเครื่องเกาหลี เธอใส่กางเกงยีนส์ เวลายกกระเป๋าขึ้นให้บนหัว เอวลอยน่ามองมาก ผมเมาหลับไปแป๊บเดียว และแล้วผมก็เหยียบแผ่นดินเกาหลี สนามบินอินซอน
ข้อมูลใดๆ หาเอาเองนะครับผมว่าคงมีในหลายที่หลายเว็บ ผมขามันส์ ขาเมาล้วนๆ ข้อมูลเป็นทางการไม่มี คนไทยมาเที่ยวตามรอยซีรีย์มากกว่าคนเกาหลีตามภาพ คือจะเยอะไปไหน มากันทำไมแยอะแยะขนาดนี้ มีผ้าป่ามีปอยหลวงบ้านวังสะแกงหรืออย่างไร 
ตม. เกาหลีหน้าตาเหมือนปวดขี้ หรือไม่มีเมีย เสียหวย คือแกดุมาก ไม่ยิ้ม ไม่เป็นมิตร  กว่าจะผ่าด่าน ดงคนไทย เกาหลี คนจีน และ ตม. มาได้ เหมือนจะหวงประเทศแต่ขายทัวร์ถูกๆให้เค้ามากัน ไม่ผ่านก็ให้บินกลับม่วนๆชิลๆอะไรทำนองนั้น
ทัวร์ นรกของแท้…. ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ หัวหน้าทัวร์ชื่อน้องบาส บอกกรุ๊ปเรา ติด ตม. สองคน โดนกักตัว เป็นผู้หญิงมาจากโคราช  ผมแฮงค์เบียร์ไม่ได้นอน ขี้แตก หิวน้ำ นั่งๆนอนๆสลับเข้าห้องน้ำ มีเจ้าหน้าที่เกาหลี สองคนมาถามกระเป๋า แล้วยกไปหน้าตาเฉย ลุงแกเฝ้ากระเป๋าอยู่ ถามน้องๆจะเอาไปไหน มันก็บอกแค่  Don’t Worry แล้วก็ยกโยนๆเข็นไปต่อ  แถมทำหน้ากวนตีนเล่นๆ มารู้ทีหลังว่าใครไม่ผ่านเข้าประเทศเจ้าหน้าที่ จะโทรบอกให้พนักงานทำหน้าที่ขนกระเป๋าไปรอ ถ้าส่งกลับก็ขนกระเป๋าขึ้นเครื่องกลับเลย แต่นี่มันเล่นขนไปหมดสี่ ห้าใบ ลุงทูน ( รู้ชื่อทีหลัง) ถามเตะพวกมัน เป็นภาษาไทย มันฟังไม่รู้เรื่อง แบตเราก็จะหมด ปลั๊กก็ไม่เหมือนกัน บ้านมันมีสามรู ผมถามเป็นภาษาอังกฤษ มันยิ้มเยาะเหมือนพวกมึงมาไม่รู้เรื่องอะไรเลย ผมทนไม่ได้เลยขึ้นไปตาม เจอกระเป๋ากองอยู่หน้าลิฟต์ มีน้องบาสรออยู่ก่อนแล้ว  มีสาวสองนางรอด้วยความกระวนกระวาย คนหนึ่งท้องชื่อน้องออย ทำหน้าหิว เหนื่อย ตกใจ อีกคนตัวเล็กชื่อ สตางค์  คือลูกลุงทูน เธอบู๊มาก คือพร้อมจะปีนข้ามรั้วตม.เข้า ไปหาเพื่อนได้ทุกเมื่อ มีหนังสือเกาหลี มีโทรศัพท์ พร้อมแปลเสร็จสรรพ ผมเข้าไปช่วยคุยกับลุงเกาหลีเจ้าหน้าที่ แกรีบเอาเชือกมากั้นไม่ให้เรามองเห็นคนไทยสองคน เราปรึกษากันคุยกันธรรมดา เจ้าหน้าที่ ตม. หญิง ก็ลุกออกจากคอกมาตวาดใส่ไล่เราไปให้พ้นๆ น้องสตางค์ ลูกลุงทูนบ่น พี่เค้าสองคนไม่อ่านไลน์ ไม่ลุกออกมา ไม่ช่วยตัวเองเลย จะช่วยยังงัยเนี๊ยะ
เราพยายามจะสื่อสาร ดูเหมือนว่าไร้วี่แวว แต่แล้วก็มี ตม. หญิง คนหนึ่งมาถามชื่อ สาวสองนาง น้องบาส หยิบใบรายชื่อให้ดู เธอก็คว้าหมับติดมือไป บาสบอก “ซวยแล้วไง” คือ คนไทยมาทำหน้าที่ไกด์บ้านเขาไม่ได้เหมือนมาแย่งอาชีพ เรียกได้ว่าไม่ต่างกับคนโดด คนโดดคือ ซื้อทัวร์ ผ่าน ตม.  ปุ๊ป ออกประตูปั๊ป มีกระเป๋าสะพายใบเดียว มีเพื่อนหรือเอเย่นต์มารับไปออกไปหายจ้อย ทัวร์เรามา 29 คนเหลือเพียง 16 คน โดดไป 13 คนแถมตอนนี้โดนกักตัวอีกสองคนไม่รู้ชะตากรรม นี่จะเที่ยงแล้วเครื่องลงตั้งแต่แปดโมงครึ่ง ยังไม่ได้ไปไหน ทัวร์นรกของแท้  ผมกังวล ทุกคน คุยกัน กังวลว่าจะพาเรามาปล่อยเกาะรึเปล่า ผมหิวน้ำมาก เดินไปขอเจ้าหน้าที่สนามบินกิน ไม่ยอมกินน้ำหน้าห้องน้ำเหมือนคนอื่น ตัดสินใจไปบอกบาส ผมจะออกไปข้างนอกนะ ไม่รอขอให้ได้กินกาแฟ ขนม เบียร์ หรืออะไรสักอย่าง จะไม่รอใครแล้ว บาส โทรหากันวุ่นวายสุดท้าย ทุกคนตามผมออกมากินกาแฟรอ  แล้วผมก็เจอ บุญมี หนุ่มหล่อเกาหลี เขา คือผู้ช่วยไกด์ ถ่ายถาพ ทำหน้าที่สารพัด เข้ามาทักก่อนและมีไกด์เกาหลี แต่เป็นคนไทยชื่ออาร์ม ดูก็รู้ว่าแกเป็น… ระหว่างกินกาแฟน้องสองคนก็หลุดออกมาได้ 
เราออกมานอกสนามบินอินซอน ตรงไปที่รถบัสทัวร์ แรงลมความหนาวเย็นเข้าปะทะร่างกาย อากาศเกาหลี มันเย็นสบายอย่างนี้นี่เอง น้องๆขึ้นมาขอโทษยกมือไหว้ที่ทำให้ทุกคนรอ ทุกคนพยักหน้า คนไทยด้วยกันต้องให้อภัยกันอยู่แล้ว น้องเขาโดนอะไรบ้างก็ไม่รู้  สงสัยเจอห้องร้อนไม่ใช่ห้องเย็นกว่าจะผ่านมาได้ คงคุยกันไปแปดปีไม่มีจบ
เกาะนามิ คือเป้าหมายแรก แต่ผมขอเรียก เกาะฮานามิละกัน  คือมันเหมือนสวนบวกหาดผสมป่าสนบ่อแก้วทางไปฮอด-แม่สะเรียง ทัวร์ต้องเปลี่ยนโปรแกรมทุกอย่างตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ผมถอนหายใจ เกาหลี รอเราอยู่ ไม่รู้ข้างหน้าจะเป็นเช่นไร…..
รถทัวร์เคลื่อนออกจากสนามบินอินซอน บนรถมีแต่เสียงสอบถามน้องสองคน ตอนโดน ตม. เกาหลีกักตัว ผมพิงตัวเอนลงนอน มองออกไปนอกหน้าต่าง ทะเลเกาหลีมีแต่ดินขี้เลน นานๆจะเห็นตึกและคอนโดและสะพานสีเขียว เหมือนสะพานแม่ทา ที่ลำพูน นี่ผมมาดูอะไรนี่ น้องบาสแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ มีไกด์นำทัวร์ เกาหลีคือ น้องอาร์มมี่ และผู้ช่วยชาวเกาหลี ชื่อ บุญมี นามสกุล กัมบัง และคนขับรถ เจ้าระเบียบ จำชื่อไม่ได้ ผมกินถั่วแกล้มเบียร์หล่นในรถ แกออกโรงด่าไกด์ไปยี่สิบนาที ดีนะที่ผมฟังแกไม่ออก …หึหึ
มื้อเที่ยงมื้อแรก คือ อาหารหน้าตาแบบนี้ เขาเรียกกันว่า ฮักคาบี้ หรืออะไรสักอย่าง  กระทะใหญ่ๆ มีสาหร่ายโรยบน มีข้าวคลุกซอส มีผัก มีซอสโรย เครื่องเคียง มีกิมจิ คุณรู้ไหมกิมจิและเครื่องเคียงอาหารเกาหลี ทำให้คุณขี้แตกได้ มันช่วยได้ดีมาก สิ่งที่ผมรอคอยมานาน ตั้งแต่มาเกาหลี เบียร์ สิครับ เบียร์ หน้าตาเจ้านี่ ยี่ห้อนี้ รสชาติเหมือน ซานมิเกลผสมลีโอ ราคา 5,000 วอน 150 บาทไทย ตามร้าน 5,000 มินิมาร์ท 4,000 ผมจัดไปสองขวดลองไฟ ห่ออีกสามขวด ป้าแกใจดีใส่ถุงดำให้และแถมแก้วให้ด้วย แต่ไม่มีน้ำแข็ง ที่นี่หนาว กินเบียร์เลยอร่อย ผมพกมากินบนรถ ชวนใครก็ไม่มีใครกิน รินไปให้ น้องแก้ว หรือเธอเรียกตัวเองว่าเจนนี่ เธอบอก “เออมันใช่วะ” แล้วเธอก็ไปห่อมาสองขวดเป็นเพื่อนกัน
รถทัวร์มาถึงท่าเรือนามิแลนด์ แค่ 5 -10 นาทีเอง  ห้องน้ำเกาหลี ทุกที่กวักมือเรียกผมตลอด ปุ่มมีที่ฉีดน้ำละอองพ่นไอร้อน ผมลองไล่กดดูทุกปุ่มละ สนุกดี ตูดอุ่นเหมือนมีฮีตเตอร์ ไม่มีสายฉีดน้ำเหมือนบ้านเราใช้แต่ทิชชู่อย่างเดียว เรือข้ามฟากเกาะนามิ เหมือนข้ามเจ้าพระยาแต่สวยกว่า และดูปลอดภัย Safety กว่าของบ้านเราตื่นเต้นกว่าเยอะ ไม่ถึง 5 นาทีก็มาถึงเกาะนามิ
มาถึงเค้าก็ถ่ายรูปหมู่กับป้ายก่อนว่ามาถึงแล้ว  มันมีอะไรครับที่นี่  เกาะนามิ  มีครับมี   มีต้นสนแห้งๆยืนเหงาหงอย มีคนเกาหลีหนุ่มสาว ปั่นจักรยานเหมือนสนุกเหลือเกิน  ผมเจอหิมะเดือนมีนา มันคือ หิมะเขาเก็บไว้แล้วเอามาเทให้ขึ้นเหยียบถ่ายรูปเล่นเหมือนเกลือเป็นเม็ดๆ
เดินมาอีกหน่อย ก็ถึงรูปปั้นพระเอกกับนางเอก 5555 ใครๆก็จ้องรอคิวถ่ายรูป ผมเฉยมากเดินไปเคาะหำพระเอกไป 1 ที แล้ว  ก็เดินออกมา แต่ก็ไม่วายถ่ายรูปมาหน่อย อันนี้สิ ต้องอันนี้ ถึงจะโดน รูปปั้นคู่นี้  ได้อารมณ์กว่าเยอะเดินจนสุดถนน  เห็นทะเลสาบ มีสะพานไม้ริมทะเล ลมหนาวพัดเย็นยะเยือก ทั้งที่แค่ 8 องศาเท่านั้น มาที่นี่ ขอลองซาลาเปาซะหน่อย กัดไปหนึ่งคำไม่แน่ใจ ลองกัดไปอีกคำ โอ้โห้รสชาติมึง กลับไปกินซาลาเปาพิกุลที่เชียงใหม่เลย 555  แต่แค่บอกกับตัวเองในใจ พูดกับใครไม่ได้  ป้าคนขายแกก็อินดี้มาก เราขอเปิดถ่ายรูปแกก็รีบปิดใส่มือเรา 555
มาลองไส้กรอกที่คนรุมล้อม เอ้อ! ค่อยดีขึ้นมาหน่อย จะบอกว่าอร่อยมาก ก็กระแดะปาก  ดีที่สุดของเกาะนามิ คือ สาวสวยครับ สวยทุกคน เหลียวคอแทบหัก ขาว จมูกเป็นสัน  แต่ติดโทรศัพท์เหมือนสาวไทย 555 ผมชักเริ่มเพลิน จิบเบียร์ไป เดินช้าๆ เลยเวลาที่เขานัดหมายมา 5 นาทีทุกคนรอขึ้นเรือ ห้องน้ำเกาหลีมันน่ารักอะ  กวักมือเรียกตลอด 5555 นั่งเรือกลับ ขึ้นรถทัวร์ ประมาณ ยี่สิบนาที ก็ได้เวลาอาหารค่ำ หน้าตาอาหารเป็นแบบนี้ เอาจริงๆนะ ผมกินได้อ่ะ เริ่มรู้สึกว่ามันอร่อย กินกับเบียร์เกาหลียิ่งอร่อย  ผมหันไปมองมีโต๊ะหนึ่งว่างอยู่  อาหารพิเศษกว่าเรา สักห้านาทีคนไทยผัวเมีย ลูกสองมานั่ง ไกด์ตามมาดูแลรถเขาเป็นรถตู้  สอบถามได้ความว่าทัวร์นี้ มา 34 คน ตอนนี้เหลือแค่ 4 คน ที่เหลือเป็นไทยโดด 555 ทั้งครอบครัว หวั่นไหวและงงมาก ที่เหลือกลายเป็นผีน้อยหลบหนีเข้าเมืองเพื่อเงินเกาหลีล้วนๆ ส่วนใหญ่มาจากภาคอีสาน มิน่าน้องในทัวร์ สองคนมาจากโคราช เลยโดนกักตัว 
อร่อยมื้อค่ำจบ เขาก็ให้ซื้อของข้างๆร้านอาหารเลย ผมเดินดูไปสองรอบ ไม่ได้ซื้ออะไรเลย  ลมหนาวมากอุณหภูมิ  5 องศาเรากลับมานอนที่เมืองซูวอน โรงแรมชื่อเมเจอร์โฮเทล  Lobby แคบมาก แต่แปลกใจ ห้องนอนดีเกินราคาทัวร์  มีเตียงใหญ่ 1 เตียงเล็ก 1 เตียง เหมาะสำหรับคนมีลูก ที่ซูวอนคล้ายๆนอนที่อยุธยาห่างจากกรุงเทพ จะเข้าใจกลางเมืองที่กรุงโซลต้องนั่งรถอีกชั่วโมงครึ่ง เวลาตอนนี้คือสองทุ่ม แต่ที่บ้านเราเพิ่งหกโมงเย็น  ผมไม่รอช้าวางกระเป๋าโยนๆ ไว้บนเตียง เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่อาบน้ำ ออกสำรวจเมืองสิครับ เดินมาไม่ไกล ก็เจออาหารหน้าตาแบบนี้  
ลองกินดูเหมือนปลาเส้นเหมือนเป็นไส้ในน้ำทะเลเดือดสีแดง เดินดู 10 นาที ก็แวะลงมาผับนี้ สั่งเบียร์โคโรน่ามาดื่ม คุยกับบาร์เทนเดอร์และบาร์เทนดี้สนุกมาก ผมเลี้ยงเหล้าเขา ผู้ชายชื่อมิกิและเธอน้องผู้หญิงชื่อน้องมินอา คนเกาหลีให้ทริปใส่โถคนละ 1,000 วอน ผมกินเบียร์โคโรน่าราคา 9,000 วอน เบียร์เกาหลี 5,000 วอน และมีดีเจเกาหลีมาคุยกับผมคุยกันไปมา แกมีความฝันอยากมาเปิดเพลงผับที่วอร์มอัพ เชียงใหม่ ผมให้ดูรูป แกควักเงินวอนมาเลี้ยงเหล้าผม หนึ่งซ็อต แกบอกยินดีต้อนรับเข้าสู่ประเทศเกาหลี สั่งเตกิล่ามาเลี้ยง ผม 1 ช็อต ใจถึงดีวะ…  เจออย่างงี้ ผมเลยจัดไปเลี้ยงเขาคืน 4 ช็อตหมดทั้งบาร์ ทั้งร้านมีอยู่แค่สองโต๊ะ เพราะเป็นวันจันทร์ เค้าบอกศุกร์เสาร์คนเยอะ กินเบียร์ เล่นเกมส์ น้องมินอาแพ้ตลอด ทั้งเป่ายิงฉุบ เกมส์แกล้งสาวๆ นี่ผมถนัดมาก
ผมหยิบทิปกะจะให้น้องมินอา 5,000 วอน แต่หยิบผิดให้ไป 50,000 วอน เท่ากับ 1,500 กว่าของไทย อยู่เชียงใหม่หลอกจับมือพีจีเบียร์ช้างยังให้ทิปแค่ 100 เดียว มาซูวอนเกาหลี ให้ ตั้ง 50,000 วอน จะบอกว่าหยิบผิด เป็นภาษาเกาหลี ก็ไม่ทันละ จะพูดยังไงดีละ พลาดอะ พลาด มินอาตกใจ เอามือทาบอกพูดภาษาเขา คัมซะมิดะ อะไรก็ไม่รู้ เธอรีบออกจากข้างในบาร์ มานั่งข้างๆผม และแล้วผมก็โดนผู้หญิงเกาหลีจูบ…….กูแค่หยิบแบงค์ผิดนะโว้ย…..555 ผมเริ่มหลงรักประเทศเกาหลีซะละ….. (มีต่อตอน 2 และ ตอน 3 )
ท่านใดมีที่เที่ยวเจ๋งๆในต่างแดน แนะนำเข้ามาได้ อย่าลืมแวะมา Comment มาแชร์ให้เจ๋งได้รู้ตามช่องด้านล่างหรือ


เจ๋งจะตามไปรีวิวอย่างทันท่วงที


Relate Posts :

ถุยชีวิต

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineถุยชีวิต จากกล่องข้อความ ช่วงเวลาที่ ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ ว่าเราต่างรู้สึก ทุกคนล้วนแล้วแต่รับรู้ ในอารมณ์ และความรู้สึกแสนซับซ้อน และมีมากมาย พวกเรารับรู้ ถึงการมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ตามแต่สถานการณ์ หรือช่วงเวลา ประเด็นก็คือว่าบางครั้ง เราจะคิดว่าความซับซ้อนต่างๆกับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา ก็ทำให้ผู้ที่ประสบอนุมานได้ว่า มันช่างยุ่งเหยิง และวุ่นวาย ยากแก่การจัดการคิดหาทางแก้ไข นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ  ช่วงเวลาที่เราสามารถพูดได้เต็มปากถึงความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างในว่า… ถุยชีวิต รสชาติที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนคุณอยากจะสำรอกทิ้งในทันใด ที่ได้ลิ้มรสมัน แต่ไม่เป็นไร นั่นแหละอีกรสชาติของชีวิต ที่เราก็ต้องลิ้มรสมันบ้างเป็น เพราะไม่มีทางเลยที่คุณจะรอดพ้นจากมันไปได้  หวานเป็นลม ขมเป็นยา  จึงเป็นสุภาษิตที่ดีสำหรับการประกอบบทความชิ้นนี้ เพราะบางที “ความหวาน” มันก็บังตา จนไม่อาจทำให้คุณนั้น มองอะไรได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และรอบคอบ แต่สุดท้ายนั้น เราทุกคน ไม่มีใครสามารถจะยัดทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามาในชีวิตได้หมดหรอก เพื่อนเอ๋ย ไม่ว่าจะความหวาน หรือความขม บางทีบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านเข้ามาก็เป็นเพียงรสชาติชีวิต โดยที่สุดท้ายคุณก็จะคายมันออกมา  เหลือเพียงไว้แต่รสชาติที่ติดอยู่ในปาก เพื่อจดจำว่า คุณจะไม่ยอมให้ รสชาติชีวิตแย่ๆ และความรู้สึกแบบนี้ […]

MidnightMessageBox

May 6, 2021

ฉันมักฝันถึง…

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineฉันมักฝันถึง… จากกล่องข้อความ ความฝัน อีกหนึ่งรูปแบบของการโหยหาในบางสิ่งบางอย่าง ทั้งการแสดงออกทางความรู้สึกนึกคิด กับเรื่องราวในเหตุการณ์ต่างๆผ่านเข้ามา  นั่นจึงทำให้ “I have a dream” ประโยคคลาสสิคสุดทรงพลัง Martin Luther King, Jr. ก็ดูจะเป็นอะไรที่ดี ที่จะเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างความฝัน และความจริง ให้เป็นรูปธรรมจับต้องได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งฉันเองก็มีเหมือนกันนะ ความฝันน่ะ  ฉันมักฝันถึง… “ฝันถึงวันพรุ่งนี้ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า” ฉันมักฝันถึงอากาศ แสนบริสุทธิ์ ที่ใครต่อใครก็ต้องการสูดมันให้มันชุ่มปอด ไม่ว่าจะด้วยการกระทำที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือด้วยเทคโนโลยีเครื่องมือที่ช่วยลดทอนมลพิษ ฉันมักฝันถึงความปลอดภัย ที่ไม่ว่าคนที่รักในแสงตะวัน หรือสีสันในยามแสงจันทร์ จะได้รับมันในทุกยี่สิบสี่ชั่วโมงของทุกวัน ฉันมักฝันถึงผู้คน ที่พร้อมใจกันลงถนน…มาเดินด้วยกันบนทางเท้านุ่มนวลจนคุณลุ่มหลงในการก้าวเดินโดยไม่จำเป็นต้องพึ่ง sneakers ที่ราคาบาดใจ ฉันมักฝันถึงรอยยิ้ม ของคนแปลกหน้า ที่พร้อมจะมอบมันให้กันและกัน ด้วยความจริงใจ ที่ไม่จำเป็นต้องแสแสร้งเพื่อความต้องการ และผลประโยชน์ส่วนตน ฉันมักฝันถึงเสียงหัวเราะ ของผู้คนที่มีความสุขไปกับชีวิต ประจำวัน กับชีวิตดีๆที่ลงตัวในทุกๆวัน ตามแบบฉบับของใครของมัน โดยที่ไม่มีปัจจัยหรืออะไรมากีดกัน โดยที่ทุกคนนั้นรู้ตนรู้หน้าที่ว่าต้องอะไร ภายใต้คุณภาพชีวิตที่แลกมาด้วยแรงกายแรงใจ […]

MidnightMessageBox

May 1, 2021

เฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineเฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง กับเรื่องราว ในมุมมอง  จากกล่องข้อความ ของผู้คนมากมาย ยามวันที่ฟ้าฝน ไม่เป็นใจ ทำให้สีสันนั้น อาจหล่นหาย เมื่อสิ่งเหล่านี้ ได้ย่างกราย มาถึงใครบางคน  มันช่างเป็นอะไรที่ ไม่น่าดูชมเอาเสียเลย ว่าไหม? เราจะทำยังไงกันดีละทีนี้ “เพื่อนมนุษย์” จะยอมอ่อนข้อ ให้แก่มัน และปล่อยให้ “ช่วงเวลาเหล่านั้น หม่นหมองไปโดยปริยาย จริงๆหรือ?” ผมเองจึงมีความเห็นว่า มิควรเท่าไหร่  ที่จะปล่อยให้ สีสัน นั้นมลายจางหาย โดยปล่อยมันเอาไว้  และละเลยมันไป ให้ความ ครึ้ม อก ครึ้ม ใจ นั้นกัดกินภายใน แม้ว่า กาลเวลา จะช่วยให้สีสัน ย้อนคืนกลับมา  แต่คุณอาจต้องแลกมันมา ด้วยเวลาอันมีค่า ที่นานเกินไป จนคุณไม่สามารถกระทำสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ นาฬิกา หมุนตามเข็มอย่าง ไร้ จุดมุ่งหมาย ต่อไป เพราะคงไม่มีใคร […]

MidnightMessageBox

April 16, 2021

5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog และ 5 ทางแก้ไข

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLine ถ้าใครได้ติดตาม blog ของผมมาบ้างในสมัยก่อนจะรู้ว่าผมอัพ blog ค่อนข้างจะสม่ำเสมอ แต่ในช่วงปีหลังๆมานี้จะขาดๆหายๆ โดยเฉพาะปีหลังสุดนี้ห่างไปนานเป็นปีเลย นั่นสิมันหายไปไหนทำไมไม่เขียนต่อ มันก็มีเรื่องราวหลากหลายที่เกิดขึ้นแต่ละคนก็คงจะต่างกันไป สำหรับผมคือ รู้อยู่แล้วว่าการเขียน blog มันดีแต่ก็ไม่ได้ทำ วันนี้เป็นวันหยุดยาวมีเวลาว่าง ก็เลยลองมาสำรวจตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันนะ 5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog ถ้าเขายังไม่ block ก็จะเขียนต่ออยู่นะ ไม่มีแรงใจ มันไปไหนหมด – มันรู้สึกหมดไฟ จากที่เคยอยากแบ่งปันทุกเรื่องทุกอย่าง มันรู้สึกเหนื่อยไปหมด ไม่รู้พลังมันหายไปไหน พลังคงไม่หมดแต่ใจมันหมด อารมณ์คือแบบท้อแล้ว หมดแรง เหนื่อย กูท้อละ ไม่เอาละ ไม่มีเรื่องจะเล่า เรื่องเศร้ามันเยอะ – ที่จริงมันก็มีเรื่องเล่าแหละ แต่มันกลายเป็นหมดความมั่นใจว่าจะเล่าดีมั้ย คือเหมือนเราเจอเรื่องที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะดีหรือแย่ จะเล่าดีมั้ยวะ บางเรื่องมันก็เกี่ยวกับคนอื่นด้วยไง เราก็เออคิดว่า ไม่เล่าดีกว่า ไม่อยากกระทบใคร ไม่อยากยุ่งกับคน มันเยอะไปสำหรับเรา ไม่เจอโควิด คิดไม่ถึงหรอก – มาถึงตอนนี้ (12.04.2021) เราเจอโควิดมาสามระลอกแล้วนะ แล้วธุรกิจของเรามันคือท่องเที่ยวซึ่งกระทบเต็มๆ […]

itong2go

April 13, 2021

“คำตอบ” ไม่ได้มีเพียงข้อเดียว

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLine“คำตอบ” ไม่ได้มีเพียงข้อเดียว เรื่องของ คำตอบ เจ้าปัญหา กว่าที่มนุษย์เราจะสามารถเลือกได้  ก็ใช้วิธีการค้นหา ต่างๆ นาๆ ที่มีอยู่มากมายล้านแปด แล้วกว่าที่คนเราจะทำการค้นคว้า และนำมาซึ่งการ ตัดสินใจ เราใช้เวลากับมันไปเท่าไหร่ เพื่อเฟ้นหาข้อมูล ในการประกอบการตัดสินใจ ซึ่งแนวคิด และทฤษฎีมากมายที่หามาได้  ก็ใช้ว่าจะทำให้มันออกมาเป็น ผลลัพธ์ เพียงข้อเดียว ชีวิต ก็เช่นกัน มันแทบจะเป็นไป ไม่ได้เลย จริงๆที่เลือกอะไร ได้ง่ายๆ เพราะต่อให้ไม่ใช่คนคิดมาก อะไร แต่กว่าเราจะลงเอยในข้อไหน ก็ไม่เคยเป็นเรื่องที่ง่ายดาย เอาเสียเลย ขอเลือกข้อนี้ “เป็นคำตอบสุดท้าย”  อย่างที่ผู้เข้าแข่งขันต้องพูดในรายการ เกมโชว์ เขาทำกัน ประเด็นก็คือว่า ถ้าเป็นเกมส์โชว์ในรายการ มันก็คือกฎเกณฑ์ กติกา  ในการเข้าแข่งขัน ที่มีไว้ เพื่อสีสัน และความตื่นเต้น กระชากเรตติ้ง เท่านั้นแหละ แล้วไหนจะเรื่องของความ ลังเลใจ แบบที่เห็นกันใน ข้อสอบวัดระดับ การศึกษา  […]

MidnightMessageBox

April 3, 2021