สรุปเรื่องราวชีวิตปี 2019 ปีที่ผมเปลี่ยนสีเกือบจะทั้งหัว

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มทำสรุปชีวิตตอนสิ้นปีแบบนี้กันก่อน แต่ได้ลองทำมาสองปีละก็ลองทำต่อไปอีกสักปีก็แล้วกัน คนอื่นเขาเขียนกันตอนสิ้นปี ไม่อยากชนกับคนอื่นเรามาเขียนตอนต้นปีก็แล้วกัน

สุขภาพ

ซื้อ Smart Band มาลองใส่เพื่อวัด Heart Rate, Sleep วัดอะไรต่างๆนาๆนัยว่าสนใจสุขภาพมากขึ้น ก็ได้ผลนะเวลาเห็นมันอยู่ที่ข้อมือก็ทำให้ระลึกว่าเราซื้อมันมาทำไม ตอนแรกใช้ Mi Band3 ตอนนี้เปลี่ยนมาใช้ Huawei Honor5 เป็นจอสีและวัดได้แม่นละเอียดกว่า ส่วนของเก่าลูกชายขอไปทำเป็นนาฬิกาปลุก

ปั่นจักรยาน

ไม่ค่อยได้ปั่นจักรยานเท่าไหร่ ทั้งปีไม่น่าจะเกินสิบครั้ง นอกจากปั่นจักรยานก็ไม่ได้ออกกำลังกายชนิดอื่นเลย ปีนี้ตั้งใจและตั้งเป็นเป้าหมายองค์กรเลยว่าสุขภาพต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง

การนอน

นอนได้น้อยในแต่ละคืน ไม่เกิน 5-6 ชั่วโมง ทำให้ช่วงบ่ายจะไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่ พยายามจะนอนให้เร็วขึ้นคือไม่เกินเที่ยงคืน เลทสุดไม่เกินตีหนึ่ง แต่ก็นั่นแหละทำไม่ค่อยจะได้ ต้องเอาใหม่ๆ

การกินการดื่ม

กินอาหารตามปกติแต่ไม่ค่อยจะ Healthy เท่าปีก่อนที่เช้ามาได้กินสลัดผักบ่อยๆ ก็ตั้งใจว่าจะกินผักกินปลาเยอะขึ้น กินแป้งกินเนื้อน้อยลง ส่วนการดื่มนี่น่าจะแทบทุกวันยกเว้นวันที่รู้สึกไม่สบายซึ่งเหมือนจะมีวันเดียว หลังๆมาดีขึ้นคือจะดื่มแค่แถวๆบ้านและไม่กลับดึก ถ้าอยากเมาก็จะเมาที่บ้านแล้วก็เข้านอน จะไม่เมานอกบ้านและไม่ไปนอกเขต ที่สำคัญยังต้องเมาไม่ขับ เรื่องน้ำหนักตั้งใจไม่ให้เกิน 63 กก. แต่ก็เลยมานิดๆหน่อยๆถ้าไม่ออกกำลังกายนานๆ ต้องระวังไม่ให้ลงพุงมันเสียบุคลิก


ความสัมพันธ์

กับลูกๆดีมาก ลูกโตกันหมดแล้วยกเว้นตัวเล็กที่ยังหกขวบ เป็นปีที่ต้องรับมือกับลูกที่เริ่มเป็นวัยรุ่น ทำให้เราต้องหาความรู้เพิ่มเติม ทั้งยังต้องใจเย็นละวางอารมณ์ทั้งปวง พูดช้าๆฟังเยอะๆ พบว่าการหัวเราะเยอะๆมีอารมณ์ขันมากๆช่วยให้เราสนิทกับลูกได้เพิ่มขึ้น เป้าหมายคือทำให้ลูกรู้สึกว่าในแง่นึงพ่อแม่ก็เหมือนเพื่อนที่มีอะไรก็พูดคุยด้วยได้ ไม่อยากห่างเหินหรือมีเรื่องที่ไม่สามารถพูดคุยกันได้ แต่ก็มีเผลอตัวดุลูกไปแรงๆครั้งนึงเหมือนกันนะเป็นตอนเช้าด้วย วันนั้นเสียใจไปทั้งวัน พอตอนเย็นเราไปรับกำลังจะพูดขอโทษแต่ลูกชิงพูดขอโทษขึ้นมาก่อน อารมณ์เหมือนในหนังเลย น้ำตาจะไหลแต่เก๊กไว้ ทำหน้านิ่งแต่จริงๆข้างในร้องแล้ว ดีจังที่ลูกกับพ่อต่างขอโทษกันและกัน ดีจริงๆนะ

กับภรรยา

เจ๊มิวได้กลับไปทำงานประจำช่วงปลายปี เวลาไปทำงานก็เลยไปใครไปมัน เจ๊เอารถยนต์ไป ส่วนเราไปมอเตอร์ไซค์ ตอนเย็นก็กลับบ้านมาเจอกันคุยกันทุกเรื่องเหมือนเดิม ยิ่งแก่ขึ้นเพื่อนก็ยิ่งน้อยลง โชคดีที่พี่มิวก็เป็นเหมือนเพื่อนสนิทกัน ส่วนมากจะคุยกันเรื่องงาน แต่ถ้าเป็นงานที่ทำด้วยกันจะทะเลาะกันทุกที555 รวมๆก็มีความสุขดีรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะอายุมากแล้ว อย่าเรื่องมากอย่าทำอะไรให้ยุ่งยาก อย่าเงื่อนไขเยอะ ให้ใช้ชีวิตง่ายๆเข้าไว้

กับน้องๆทีมงาน

ดีนะ ดีเลย ได้พาน้องหัวหน้าทีมสองคนไปดูงานคุยงานที่กรุงเทพสามคืน กลับมาน้องเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย มุมมองการทำงานไม่เหมือนเดิม เหมือนน้องๆจะเริ่มเข้าใจเรามากขึ้น555 บางอย่างต้องพาไปเจอไปสัมผัส พูดให้ฟังอย่างเดียวมันไม่เข้าใจ ส่วนน้องคนอื่นๆก็ตั้งใจทำงานดี มีเรื่องน่าเสียใจคือต้องลดคนเพราะจ้างไว้ทั้งหมดไม่ไหว ช่วงนั้นเครียดหัวหงอกหัวหงิกเลยล่ะ แต่ก็ผ่านมาได้แหละ ทุกวันนี้ก็ยังบาดเจ็บอยู่ มันทำให้รู้สึกเหวอๆป๊อดๆได้เหมือนกันนะเรื่อง Sensitive แบบนี้ แต่ก็ได้บทเรียนหลายอย่างเลยล่ะ คงเหมือนที่เขาว่า ถ้าไม่เจ็บปวดก็ไม่เติบโต ก็ดีนะแต่โดนบ่อยๆก็ไม่ไหวน่ะไม่ได้ชอบแบบนี้

กับคนรอบข้าง

ไม่ค่อยได้เจอคนอื่นสักเท่าไหร่ ไม่ไปออกงาน ไม่ไปปาร์ตี้งานสังคมใดๆ ถ้าจะเจอใครบ้างก็เจอโดยบังเอิญ มีเพื่อนที่สนิทๆกันเจอกันบ่อยๆไม่กี่คน ส่วนมากก็เจอกันเพราะพาลูกมาทำกิจกรรมมาเล่นกัน กับช่วงที่เปิดร้านทำร้าน ตอนนั้นอยู่ร้านบ่อยก็จะเจอคนเยอะหน่อย ข้อเสียคือชอบจำชื่อคนไม่ได้ เสียมารยาทมากๆต้องแก้ไขเรื่องนี้ด่วนๆ หัวมันไม่ยอมจำอ่ะ บางทีก็เหมือนจะหัวดีนะแต่ไม่รู้ทำไมจำชื่อคนไม่ค่อยได้ สรุป ไม่ค่อยได้เจอใคร เฟซบุ๊คก็เล่นน้อยมาก พบว่าตัวเองเบื่อการรู้เรื่องของคนอื่นน่ะ แต่ก็ยังชอบอ่านเพจที่มีคอนเท้นดีๆอยู่นะ

เรื่องงาน

นี่จัด Priority เหมือนที่ตั้ง Key Competency ของออฟฟิศเลยคือ สุขภาพ ความสัมพันธ์ และสุดท้ายคืองาน


งานออฟฟิศรีวิว

อย่างที่บอกข้างบนคือมีการลดคนในทีมลง ส่งผลให้ทีมเล็กลงคนเหลือน้อยลง ห้องออฟฟิศดูใหญ่กว้างขวางมากเพราะไม่มีคน คนที่ยังอยู่ส่วนมากก็ชอบทำงานแบบ Remote Work เพราะมันสะดวกกว่า มาออฟฟิศก็ดีแหละเน็ตเร็วดีแต่ก็มีที่จอดรถน้อย ตอนนี้ลามมาถึงที่จอดรถมอเตอร์ไซค์ละ ส่วนเนื้องานพอ Resize องค์กรก็มีการปรับนิดหน่อยคืองานก็จะไปโหลดกับคนที่ยังอยู่มากขึ้น แต่ก็ทำกันได้นะแปลกดี พอเริ่มปีใหม่มานี้ก็ปรับอีกนิดหน่อย ก็รู้สึกว่าลงตัวนะ ละก็มีการไป Partner กับองค์กรอื่นมากขึ้นกว่าเดิม แนวโน้มก็น่าจะดีแหละถ้าไม่ทะเลาะกับเขาซะก่อนนะ555 คงไม่หรอกแก่แล้วเก็บแรงไว้ลุยงานดีกว่า

ร้านฟ้าธานี

อันนี้หนักสุดของปีนี้แล้ว ผิดคาดไปหมดทุกอย่าง ทั้งร้านกาแฟ ทั้ง Co-Working ทั้งที่พัก ลองหมดทุกกระบวนท่าแล้วก็ยังเข็นไม่ขึ้น จนสุดท้ายต้องปิดโซนกลางวันเพราะต้นทุนสูงกว่าใครเพื่อน ลองมาทำแต่กลางคืนก็ยังลุ่มๆดอนๆ ทรงไม่ค่อยดีเลย ดีที่มีออฟฟิศเช่าพื้นที่ชั้นสองกับน้องอีกคนมาเช่าพักรายเดือน เลยทำให้มีแรงกระดึ๊บไปได้อีกหน่อย นี่เพิ่งไปคุยเรื่องค่าเช่ากับคุณป้าเจ้าของมา ถ้าเขาให้คำตอบก็คงจะชัดเจนแล้วล่ะว่าจะยังไงต่อดี แต่ไม่ว่าจะยังไงบอกตามตรงเลยว่าเข็ดกับโลก Offline มาก มันไม่ใช่โลกที่เราถนัดเลย ถนัด Online ก็ไปอยู่บน Online น่ะดีแล้ว เชื่อพี่

Homestay

มีทั้งหมดสี่หลัง ทั้งที่ทำเองและหุ้นกับเพื่อนคือ โป่งน้อย 1&2, โกมิว โฮมสเตย์ และฟ้าธานีคาเฟ่แอนด์เบด ความขายดีและไม่ดีเรียงลำดับตามนั้นเลย โดยเฉพาะอันสุดท้ายนี่เข็นลำบากมาก ขายยากกว่าใครเพื่อน คนที่มาพักแต่ละคนก็แนวอินดี้เหลือเกินไม่ใช่คนธรรมดาทั้งสิ้น ส่วนบ้านโกมิวก็ถือว่าขายได้น้อยแต่ก็ถึงกับไม่เงียบสนิทซะทีเดียว ส่วนสองอันแรกนั้นติดลมบนไปแล้ว ปีหน้าอาจจะทำ โป่งน้อย3 ถ้าหุ้นส่วนเห็นตรงกันนะ

งานพูดงานบรรยาย

ปีนี้น้อยลงไปกว่าปีก่อน แต่สนุกกว่าปีก่อนเนื่องจากอัพ slide ใหม่ๆเยอะประกอบกับไม่เกร็งอะไรทั้งสิ้นแล้ว เปิดเบียร์กินไปพร้อมคนฟังเลย555 สนุกนะโดยเฉพาะครั้งล่าสุดที่เป็นงานของ Google อันนั้นชอบ กับที่พูดกับทีมงานตอน Town Hall ปลายปีอันนั้นก็ดี เสียดายไม่ได้ถ่ายคลิปเก็บไว้ หัวหน้าทีมเตรียมตัวมาดีทุกคนเลย

หุ้นกองทุนต่างๆ

ไม่ได้ติดตามเลย และก็ไม่ได้ทั้งซื้อเพิ่มและขายอะไรทิ้ง ยกเว้นแต่ซื้อ DCA คือซื้อกองทุนเฉลี่ยทุกเดือนโดยไม่ดูราคา ออกแนวเหมือนหยอดกระปุกมากกว่า ส่วนนึงที่ไม่ดูก็เพราะไม่อยากจิตตกด้วยแหละ คนเราอ่ะนะถ้าหุ้นขึ้นเราก็จะดีใจจิตใจพองโตโลกสวยงาม แต่ถ้าหุ้นตกแดงเถือกก็จะทุกข์ใจกลุ้มใจ ไม่อยากอยู่ในมู้ดแบบนั้นก็เลยตัดใจไม่ดูแม่มเลยเพราะไหนๆก็ไม่คิดจะขายอยู่แล้ว สรุป ถือหุ้นอยู่สองตัวและกองทุนสองกอง เท่ากับปีก่อนหน้าเป๊ะเลย

จบละ ปีหน้าก็คงจะเขียนอีก ถ้าชอบอ่านแบบนี้รอปีหน้านะจ๊ะ ของปีก่อนๆค้นดูใน Blog ได้เลยจ้า

Relate Posts :

ถุยชีวิต

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineถุยชีวิต จากกล่องข้อความ ช่วงเวลาที่ ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ ว่าเราต่างรู้สึก ทุกคนล้วนแล้วแต่รับรู้ ในอารมณ์ และความรู้สึกแสนซับซ้อน และมีมากมาย พวกเรารับรู้ ถึงการมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ตามแต่สถานการณ์ หรือช่วงเวลา ประเด็นก็คือว่าบางครั้ง เราจะคิดว่าความซับซ้อนต่างๆกับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา ก็ทำให้ผู้ที่ประสบอนุมานได้ว่า มันช่างยุ่งเหยิง และวุ่นวาย ยากแก่การจัดการคิดหาทางแก้ไข นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ  ช่วงเวลาที่เราสามารถพูดได้เต็มปากถึงความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างในว่า… ถุยชีวิต รสชาติที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนคุณอยากจะสำรอกทิ้งในทันใด ที่ได้ลิ้มรสมัน แต่ไม่เป็นไร นั่นแหละอีกรสชาติของชีวิต ที่เราก็ต้องลิ้มรสมันบ้างเป็น เพราะไม่มีทางเลยที่คุณจะรอดพ้นจากมันไปได้  หวานเป็นลม ขมเป็นยา  จึงเป็นสุภาษิตที่ดีสำหรับการประกอบบทความชิ้นนี้ เพราะบางที “ความหวาน” มันก็บังตา จนไม่อาจทำให้คุณนั้น มองอะไรได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และรอบคอบ แต่สุดท้ายนั้น เราทุกคน ไม่มีใครสามารถจะยัดทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามาในชีวิตได้หมดหรอก เพื่อนเอ๋ย ไม่ว่าจะความหวาน หรือความขม บางทีบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านเข้ามาก็เป็นเพียงรสชาติชีวิต โดยที่สุดท้ายคุณก็จะคายมันออกมา  เหลือเพียงไว้แต่รสชาติที่ติดอยู่ในปาก เพื่อจดจำว่า คุณจะไม่ยอมให้ รสชาติชีวิตแย่ๆ และความรู้สึกแบบนี้ […]

MidnightMessageBox

May 6, 2021

ฉันมักฝันถึง…

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineฉันมักฝันถึง… จากกล่องข้อความ ความฝัน อีกหนึ่งรูปแบบของการโหยหาในบางสิ่งบางอย่าง ทั้งการแสดงออกทางความรู้สึกนึกคิด กับเรื่องราวในเหตุการณ์ต่างๆผ่านเข้ามา  นั่นจึงทำให้ “I have a dream” ประโยคคลาสสิคสุดทรงพลัง Martin Luther King, Jr. ก็ดูจะเป็นอะไรที่ดี ที่จะเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างความฝัน และความจริง ให้เป็นรูปธรรมจับต้องได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งฉันเองก็มีเหมือนกันนะ ความฝันน่ะ  ฉันมักฝันถึง… “ฝันถึงวันพรุ่งนี้ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า” ฉันมักฝันถึงอากาศ แสนบริสุทธิ์ ที่ใครต่อใครก็ต้องการสูดมันให้มันชุ่มปอด ไม่ว่าจะด้วยการกระทำที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือด้วยเทคโนโลยีเครื่องมือที่ช่วยลดทอนมลพิษ ฉันมักฝันถึงความปลอดภัย ที่ไม่ว่าคนที่รักในแสงตะวัน หรือสีสันในยามแสงจันทร์ จะได้รับมันในทุกยี่สิบสี่ชั่วโมงของทุกวัน ฉันมักฝันถึงผู้คน ที่พร้อมใจกันลงถนน…มาเดินด้วยกันบนทางเท้านุ่มนวลจนคุณลุ่มหลงในการก้าวเดินโดยไม่จำเป็นต้องพึ่ง sneakers ที่ราคาบาดใจ ฉันมักฝันถึงรอยยิ้ม ของคนแปลกหน้า ที่พร้อมจะมอบมันให้กันและกัน ด้วยความจริงใจ ที่ไม่จำเป็นต้องแสแสร้งเพื่อความต้องการ และผลประโยชน์ส่วนตน ฉันมักฝันถึงเสียงหัวเราะ ของผู้คนที่มีความสุขไปกับชีวิต ประจำวัน กับชีวิตดีๆที่ลงตัวในทุกๆวัน ตามแบบฉบับของใครของมัน โดยที่ไม่มีปัจจัยหรืออะไรมากีดกัน โดยที่ทุกคนนั้นรู้ตนรู้หน้าที่ว่าต้องอะไร ภายใต้คุณภาพชีวิตที่แลกมาด้วยแรงกายแรงใจ […]

MidnightMessageBox

May 1, 2021

แต่งห้องมินิมอล เรียบแต่โก้ ไฮแฟชั่น ชี้พิกัดของมันต้องมี!

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineแต่งห้องมินิมอล – สวัสดีค่ะ สาว ๆ หนุ่มๆ วัยรุ่นทั้งหลาย ใครที่มีไอเดีย หรือความคิดว่าอยากจะแต่งห้องใหม่ ให้ไฉไลกว่าเดิม เพราะเบื่อห้องเดิม มองไปทางไหนก็เบื่อ! อยากแต่งห้องให้มีความมินิมอล เรียบ ๆ โก้ ๆ ดูมีอะไร มองแล้วไม่เบื่อแน่นอน อย่างแรกเลยเราต้องมาทำความรู้จักกับคำว่า “มินิมอล” กันก่อน เพื่อที่เราจะได้เข้าใจ แล้วแต่งห้องออกมาให้ได้กับคำว่ามีมินิมอลมากที่สุด พร้อมทั้งชี้พิกัดไอเทมที่ต้องมีในการแต่งห้อง ถ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยยยยยย กฎง่าย ๆ ความ “มินิมอล” 1. ความธรรมดา เรียบง่าย ความเรียบง่ายที่แสนจะธรรมดาเนี่ยแหละที่ทำให้หลายคนตกม้าตายมาหลายคนแล้ว เพราะว่าเป็นสิ่งง่าย ๆ ที่อาจจะทำได้ยาก ก่อนอื่นเลยเราต้องสำรวจตัวเองก่อนว่าเราเป็นคนเยอะหรือป่าว เยอะในที่นี้ หมายถึง ของเยอะ สีสันจัดจ้าน ถ้ามีของเหล่านี้ก็ต้องขนออกให้หมด ถ้ามีความตั้งใจว่าจะแต่งห้องแบบมินิมอล ให้เลือกเฉพาะของจำเป็นที่จะต้องใช้จริง ๆ อันไหนไม่จำเป็นก็เอาไปเก็บ ไปซ่อนให้หมด 2. มีความเป็นธรรมชาติ กฎข้อที่ 2 […]

aum

April 21, 2021

เฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineเฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง กับเรื่องราว ในมุมมอง  จากกล่องข้อความ ของผู้คนมากมาย ยามวันที่ฟ้าฝน ไม่เป็นใจ ทำให้สีสันนั้น อาจหล่นหาย เมื่อสิ่งเหล่านี้ ได้ย่างกราย มาถึงใครบางคน  มันช่างเป็นอะไรที่ ไม่น่าดูชมเอาเสียเลย ว่าไหม? เราจะทำยังไงกันดีละทีนี้ “เพื่อนมนุษย์” จะยอมอ่อนข้อ ให้แก่มัน และปล่อยให้ “ช่วงเวลาเหล่านั้น หม่นหมองไปโดยปริยาย จริงๆหรือ?” ผมเองจึงมีความเห็นว่า มิควรเท่าไหร่  ที่จะปล่อยให้ สีสัน นั้นมลายจางหาย โดยปล่อยมันเอาไว้  และละเลยมันไป ให้ความ ครึ้ม อก ครึ้ม ใจ นั้นกัดกินภายใน แม้ว่า กาลเวลา จะช่วยให้สีสัน ย้อนคืนกลับมา  แต่คุณอาจต้องแลกมันมา ด้วยเวลาอันมีค่า ที่นานเกินไป จนคุณไม่สามารถกระทำสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ นาฬิกา หมุนตามเข็มอย่าง ไร้ จุดมุ่งหมาย ต่อไป เพราะคงไม่มีใคร […]

MidnightMessageBox

April 16, 2021

5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog และ 5 ทางแก้ไข

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLine ถ้าใครได้ติดตาม blog ของผมมาบ้างในสมัยก่อนจะรู้ว่าผมอัพ blog ค่อนข้างจะสม่ำเสมอ แต่ในช่วงปีหลังๆมานี้จะขาดๆหายๆ โดยเฉพาะปีหลังสุดนี้ห่างไปนานเป็นปีเลย นั่นสิมันหายไปไหนทำไมไม่เขียนต่อ มันก็มีเรื่องราวหลากหลายที่เกิดขึ้นแต่ละคนก็คงจะต่างกันไป สำหรับผมคือ รู้อยู่แล้วว่าการเขียน blog มันดีแต่ก็ไม่ได้ทำ วันนี้เป็นวันหยุดยาวมีเวลาว่าง ก็เลยลองมาสำรวจตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันนะ 5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog ถ้าเขายังไม่ block ก็จะเขียนต่ออยู่นะ ไม่มีแรงใจ มันไปไหนหมด – มันรู้สึกหมดไฟ จากที่เคยอยากแบ่งปันทุกเรื่องทุกอย่าง มันรู้สึกเหนื่อยไปหมด ไม่รู้พลังมันหายไปไหน พลังคงไม่หมดแต่ใจมันหมด อารมณ์คือแบบท้อแล้ว หมดแรง เหนื่อย กูท้อละ ไม่เอาละ ไม่มีเรื่องจะเล่า เรื่องเศร้ามันเยอะ – ที่จริงมันก็มีเรื่องเล่าแหละ แต่มันกลายเป็นหมดความมั่นใจว่าจะเล่าดีมั้ย คือเหมือนเราเจอเรื่องที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะดีหรือแย่ จะเล่าดีมั้ยวะ บางเรื่องมันก็เกี่ยวกับคนอื่นด้วยไง เราก็เออคิดว่า ไม่เล่าดีกว่า ไม่อยากกระทบใคร ไม่อยากยุ่งกับคน มันเยอะไปสำหรับเรา ไม่เจอโควิด คิดไม่ถึงหรอก – มาถึงตอนนี้ (12.04.2021) เราเจอโควิดมาสามระลอกแล้วนะ แล้วธุรกิจของเรามันคือท่องเที่ยวซึ่งกระทบเต็มๆ […]

itong2go

April 13, 2021