เข็มทิศ ความสุข

เข็มทิศ ความสุข
*มึงว่า เข็มทิศ นอกจากจะใช้หาตำแหน่งสถานที่แล้วมันใช้หาอะไรได้อีกวะ?

ก็ไม่น่ามีแล้วป่ะมันก็สร้างมาเพื่อแค่นั้นเอง*

*แล้วมึงเคยได้ยินเรื่อง เข็มทิศ ความสุข ป่ะ?

ไม่อะ…มันคืออะไร?*

งั้นเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง

“เรื่องมันมีอยู่ว่า”


ชายคนหนึ่งที่รู้สึกเหนื่อยกับวิถีชีวิตที่เป็นอยู่ หน้าที่การงานที่ฝืดเคืองเพราะพิษเศรฐกิจ กับเจ้านายผู้กดขี่ข่มเหงพนักงานยิ่งกว่าทาสในเรือนเบี้ย แล้วไหนจะเพื่อนร่วมงานตัวดีอีกหล่ะ ที่ทุกคนต่างไร้ซึ่งจิตใจและความเมตตา

เมื่อสุภาษิตที่ว่า “คนล้มอย่าข้าม” ไม่สามารถใช้ได้กับมนุษย์ในสำนักงานแห่งนี้ หรือว่าบางที อาจจะใช้ไม่ได้กับโลกใบนี้แล้วด้วยซ้ำ

สภาพความเป็นอยู่ในสำนักงานใจกลางเมืองเชียงใหม่ เมืองที่ได้ชื่อว่าเกิดมาเพื่อให้มนุษย์ได้ใช้ชีวิต Slow life อย่างแท้จริง แต่กับสำนักงานแห่งนี้ นั้นต่างกันออกไป มันคือสถาการณ์ที่ ที่ผู้คนต่างจ้องที่จะเขมือบกันอย่างช้าๆแทน ดังชาวประมงนั่งรอเวลา ให้ปลามาติดเบ็ด

——————————————————————————————————

ทำให้การตามหาความจริงใจนั้น ยากเย็นยิ่งกว่างมเข็มใต้มหาสมุทร ในขณะที่ทุกคนตามหามัน แต่กลับไร้ซึ่งความจริงใจ ที่มีให้กัน

มีเพียงชายคนนี้ ที่เพียงต้องการ ทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะได้หนีไปเที่ยวทะเลช่วงปีใหม่กับครอบครัวเพียงเท่านั้น กับหนุ่มน้อยลูกของเจ้านาย ผู้ที่คนในสำนักงาน ต่างรักและเอ็นดู เนื่องจากเป็นลูกของคนที่กุมชะตาของพวกเขาในอนาคต

ทั้งสองคน มักจะมีโอกาสได้พูดคุยกันอยู่เสมอๆ เนื่องจากชายคนนี้มักจะอยู่สำนักงานและทำงานล่วงเวลาอยู่เสมอๆ ซึ่งในบางครั้งเขาก็เลือกที่จะนอนที่นั่นมันเสียเลย ส่วนทางเด็กหนุ่มที่เวลาหลังเลิกเรียนมักจะมารอพ่อที่กำลังประชุมอยู่เสมอ ทำให้สำนักงาน เปรียบเสมือนสนามเด็กเล่น และชายหนุ่มก็คือเพื่อนเล่นหลังเลิกเรียนเพียงคนเดียวของเขา

——————————————————————————————————

นี่ก็เป็นวันที่ 3 แล้วที่ชายคนนี้ไม่ได้กลับบ้าน เขายังคงตั้งหน้าตั้งตาเพื่อที่จะเคลียร์เอกสารที่กองเท่าภูเขาจากการที่เจ้านายมอมหมายเข้ามาให้ พร้อมกำหนดส่งที่มีแต่ปาฏิหาริย์เท่านั้น ที่จะช่วยเขาได้ แล้วในวันนี้เด็กชายก็ได้ถามกับชายหนุ่มว่า

“พี่ชอบทำงานเหรอ? วันนี้ก็คงไม่กลับบ้านอีกแล้วสินะหรือพี่ชอบอยู่ที่นี่มากกว่าบ้านอะ”
เด็กชายถามด้วยสงสัยที่ไร้เดียงสา พร้อมกับนั่งเล่นหุ่นนายพรานคู่ใจของเขาอย่างสนุกสนาน


ชายหนุ่มจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เอ็นดู กับมิตรภาพต่างวัยในช่วงดึกของเขา
“ก็ทั้งชอบและไม่ชอบจ่ะ แต่งานก็คืองานก็ต้องทำให้เสร็จเรียบร้อย ถ้างานเสร็จพี่กลับละจ้า”

จากนั้นเด็กหนุ่มถามต่อด้วยความสงสัย
“แล้วพี่มีความสุขไหม?”

ทำให้ให้ชายหนุ่มหยุดคิดไปสักพัก ในขณะที่เด็กหนุ่มก็เล่นของเล่นต่อ ไม่นานชายหนุ่มก็ถามกลับ

แล้วน้องมารอพ่อแบบนี้ทุกวัน น้องมีความสุขไหม?

เด็กหนุ่มจึงตอบกลับไปด้วยความไร้เดียงสาว่า
“ก็มีความสุขดีนะพี่ เพราะผมก็มีของเล่นที่พ่อซื้อให้ผมเล่นรอ ก็ไม่เบื่อเท่าไหร่”

หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงเวลาอันสมควรที่ทั้งสองจะต้องแยกย้ายกันในค่ำคืนนี้
“กลับบ้านกันลูก เดี๋ยวพ่อพาไปซื้อไอติมก่อนกลับบ้าน”

จากนั้นเด็กหนุ่มก็ยื่นเข็มทิศของเล่นที่ติดมากับชุดหุ่นนายพรานของเขาให้ชายหนุ่ม ก่อนที่จะวิ่งไปหาพ่อ
“อะพี่ผมให้พี่ยืม มันชอบพาผมกับแดนนี่ (หุ่นนายพราน) ไปเจออะกับเรื่องดีๆเสมอเลย”

ชายหนุ่มจึงรับไว้แล้วกลับไปเครียร์เอกสารต่ออย่างตั้งใจ พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย จนเวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบถึงเช้าวันใหม่แล้ว ตีห้าสี่สิบกับงานที่ลุล่วงจากการหักโหมอย่างไม่หยุดพัก
แต่อีกสองชั่วโมงเขาก็จะต้องกลับมาเข้างานอีกครั้งแล้ว

——————————————————————————————————

ชายหนุ่มออกจากสำนักงานเพื่อที่จะออกไปหาอะไรกินก่อนเริ่มงานในวันใหม่ เขาขับรถออกไปพร้อมกับวางเข็มทิศไว้ที่หน้ารถ ในขณะที่รถกำลังเคลื่นไปบนท้องถนนที่เงียบเหงา เสียงของเข็มทิศก็ดังขึ้นอย่างกับว่ามันกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆทำให้ชายคนนั้นถึงกับต้องจอดรถเพราะถ้าเกิดมันพังขึ้นมาเด็กหนุ่มต้องเสียใจมากแน่ๆ

The treasure is this way! เสียงของเข็มทิศยังคงดังต่อเนื่อง แล้วจู่มันก็เงียบไป พร้อมเสียงเคาะกระจกจากที่นั่งข้างคนขับ พร้อมกับกลุ่มคนที่กำลังเรียกชายหนุ่มด้วยชื่อพ่อของเขานั่นเอง

เขาคือกลุ่มเพื่อนของชายหนุ่มที่เพิ่งเสร็จจากการสังสรรค์อย่างสนุกสนาน แล้วมาต่อกันที่ร้านข้าวต้มโต้รุ่งแถวนั้น

“ไอ่ป๊อด!! มาเลยมึงลงมาเลยเมื่อคืนก็ไม่รับสายนะ กูจำรถมึงได้ มาๆกินข้าวกัน”
แล้วชายหนุ่มก็ลงไปนั่งกินข้าวกับเหล่าเพื่อนฝูงที่ไม่ได้เจอกันมานาน

ภายในโต๊ะต่างเต็มไปด้วยบทสนทนาที่อัดแน่นไปด้วยความคิดถึงที่ชวนให้ย้อนวันวาน
แต่แล้วเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนอาทิตย์เริ่มขึ้นมา ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบล่ำลาเพื่อนอย่างรีบร้อน และรอคอยการกลับมาพบปะกันใหม่ แล้วชายหนุ่มก็รีบขับออกไปพร้อมกับข้าวกล่องที่ซื้อเพื่อกินในที่ทำงาน แล้วรถก็ขับออกไป

——————————————————————————————————

ในขณะที่รถกำลังแล่นอยู่นั้นเอง เข็มทิศก็ส่งเสียงขึ้นมาอีกครั้งชายหนุ่มจึงจอดรถเพื่อเช็คมันอีกครั้ง ซึ่งตรงกับที่ พระรูปหนึ่งกำลังเดินบิณฑบาตอยู่ตามกิจของสงฆ์เป็นธรรมดา ชายคนนั้นรู้สึกว่าไหนๆก็ไหนๆเมื่อมีโอกาสแล้ว จึงลงรถไปนิมนต์หลวงพ่อ พร้อมกับหยิบข้าวกล่องลงไปเพื่อบิณฑบาต “นิมนต์ครับหลวงพ่อ”


หลักจากที่กระบวนการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลวงพ่อจึงได้เอ่ยถามชายหนุ่ม
“ช่วงนี้เหนื่อยหน่อยนะ อะไรที่โยมกำลังแบกอยู่ ถ้าวางได้ก็วางบ้างนะจะได้ไม่ทุกข์จนเกินไป”

แล้วหลวงพ่อก็เดินจากไป พร้อมกับชายหนุ่มกลับขึ้นรถพร้อมสงสัยว่า เหตุใด หลวงพ่อจึงทักเช่นนั้นแล้วรถก็เคลื่อนตัวกลับลงท้องถนนต่อไป

——————————————————————————————————

เจ็ดนาฬิกาในเช้าวันศุกร์กับรถที่กำลังแล่นกลับสำนักงาน กับเสียงของเข็มทิศที่ดังอีกครั้ง แต่คราวนี้ชายหนุ่มไม่สนและมุ่งหน้าเดินทางต่อไป จนกระทั่งการสั่นของเข็มทิศนั้นกินเวลานานพอที่จะทำให้มันขยับจนตกลงพื้นรถ

ชายหนุ่มจึงจอดรถเพื่อที่จะก้มไปเก็บมันขึ้นมา แล้วได้แต่ภาวนาว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เข็มทิศนั้นจะส่งเสียงออกมา เปรียบเสมือนสุดเส้นทางการผจญภัย จากนั้นเขาก็พบว่า

นี่อาจจะเป็นความต้องที่ถูกปิดกั้นเอาไว้ของชายหนุ่มที่พยายามจะซ่อนมันเอาไว้ ราวกับว่าจิตใต้สำนึกและเจ้าเข็มทิศ นำพาชายหนุ่มมายังจุดหมายแล้ว

——————————————————————————————————

ในปลายทางของเข็มทิศนั้นเขาพบว่ามันคือหน้าบ้านของตนเอง และสิ่งที่พบก็คือภรรยาแสนสวยของเขา กำลังอุ้มเด็กน้อยออกมาต้อนรับเขาที่หน้าบ้าน พร้อมกับเปรยคำทักทายแก่สามีอันเป็นที่รักทันที

ภรรยา : รอบนี้ค้างที่ออฟฟิศนานเชียว เหนื่อยหน่อยนะ แต่รู้อะไรมั้ย ลูกเราพูดได้แล้วนะคุณ ไหนทักทายพ่อหน่อยสิลูก

และแล้ว น้ำเสียงอันแสนบริสุทธิก็ได้เปร่งออกมา คำๆแรกที่เด็กน้อยคนนึงจะสามารถพูดได้ “ปะป๊า” ทำให้รอยยิ้มที่ห่างหายไปนานจากการทำงานหามรุ่งหามค่ำ กำลังใจอันล้นหลาม กับความสุขที่กลับมาเอ่อล้นนั้นกลับมาอีกครั้ง

ในท้ายที่สุดเขาก็ตัดสินใจ โทรหาสำนักงานแล้วขอลาพักร้อนอย่างไม่มีกำหนด พร้อมกับดับเครื่องยนต์ภายในเขา แล้วลงจากรถไปพร้อมกับเข็มทิศที่นำพาเขามาพบกับความสุขและความทรงจำที่ดีตลอดเช้าวันใหม่นี้

——————————————————————————————————

คนเรานั้น มักใช้เข็มทิศในการแสวงหาเส้นทางเพื่อเส้นทางและความก้าวหน้าของตนเอง แต่จงอย่าลืมใช้มัน เพื่อตามหาความสุขในจิตใจด้วยหล่ะ

ด้วยรักและปราถณาดี
จาก เพื่อน มนุษย์ท่านหนึ่ง
ถึง เพื่อน ร่วมโลกท่านอื่น

from
MidnightMessageBox

ยังมีเรื่องราวในมุมมองอีกมากมายจาก “กล่องข้อความเที่ยงคืน” ใน https://reviewchiangmai.com/author/teerapat/

Relate Posts :

ถุยชีวิต

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineถุยชีวิต จากกล่องข้อความ ช่วงเวลาที่ ทุกคนรู้ แฟนคลับรู้ ว่าเราต่างรู้สึก ทุกคนล้วนแล้วแต่รับรู้ ในอารมณ์ และความรู้สึกแสนซับซ้อน และมีมากมาย พวกเรารับรู้ ถึงการมีอยู่ของสิ่งเหล่านี้ ตามแต่สถานการณ์ หรือช่วงเวลา ประเด็นก็คือว่าบางครั้ง เราจะคิดว่าความซับซ้อนต่างๆกับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามา ก็ทำให้ผู้ที่ประสบอนุมานได้ว่า มันช่างยุ่งเหยิง และวุ่นวาย ยากแก่การจัดการคิดหาทางแก้ไข นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ  ช่วงเวลาที่เราสามารถพูดได้เต็มปากถึงความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ข้างในว่า… ถุยชีวิต รสชาติที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จนคุณอยากจะสำรอกทิ้งในทันใด ที่ได้ลิ้มรสมัน แต่ไม่เป็นไร นั่นแหละอีกรสชาติของชีวิต ที่เราก็ต้องลิ้มรสมันบ้างเป็น เพราะไม่มีทางเลยที่คุณจะรอดพ้นจากมันไปได้  หวานเป็นลม ขมเป็นยา  จึงเป็นสุภาษิตที่ดีสำหรับการประกอบบทความชิ้นนี้ เพราะบางที “ความหวาน” มันก็บังตา จนไม่อาจทำให้คุณนั้น มองอะไรได้อย่างทะลุปรุโปร่ง และรอบคอบ แต่สุดท้ายนั้น เราทุกคน ไม่มีใครสามารถจะยัดทุกสิ่งทุกอย่างเข้ามาในชีวิตได้หมดหรอก เพื่อนเอ๋ย ไม่ว่าจะความหวาน หรือความขม บางทีบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านเข้ามาก็เป็นเพียงรสชาติชีวิต โดยที่สุดท้ายคุณก็จะคายมันออกมา  เหลือเพียงไว้แต่รสชาติที่ติดอยู่ในปาก เพื่อจดจำว่า คุณจะไม่ยอมให้ รสชาติชีวิตแย่ๆ และความรู้สึกแบบนี้ […]

MidnightMessageBox

May 6, 2021

ฉันมักฝันถึง…

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineฉันมักฝันถึง… จากกล่องข้อความ ความฝัน อีกหนึ่งรูปแบบของการโหยหาในบางสิ่งบางอย่าง ทั้งการแสดงออกทางความรู้สึกนึกคิด กับเรื่องราวในเหตุการณ์ต่างๆผ่านเข้ามา  นั่นจึงทำให้ “I have a dream” ประโยคคลาสสิคสุดทรงพลัง Martin Luther King, Jr. ก็ดูจะเป็นอะไรที่ดี ที่จะเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างความฝัน และความจริง ให้เป็นรูปธรรมจับต้องได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งฉันเองก็มีเหมือนกันนะ ความฝันน่ะ  ฉันมักฝันถึง… “ฝันถึงวันพรุ่งนี้ เพื่อสิ่งที่ดีกว่า” ฉันมักฝันถึงอากาศ แสนบริสุทธิ์ ที่ใครต่อใครก็ต้องการสูดมันให้มันชุ่มปอด ไม่ว่าจะด้วยการกระทำที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม หรือด้วยเทคโนโลยีเครื่องมือที่ช่วยลดทอนมลพิษ ฉันมักฝันถึงความปลอดภัย ที่ไม่ว่าคนที่รักในแสงตะวัน หรือสีสันในยามแสงจันทร์ จะได้รับมันในทุกยี่สิบสี่ชั่วโมงของทุกวัน ฉันมักฝันถึงผู้คน ที่พร้อมใจกันลงถนน…มาเดินด้วยกันบนทางเท้านุ่มนวลจนคุณลุ่มหลงในการก้าวเดินโดยไม่จำเป็นต้องพึ่ง sneakers ที่ราคาบาดใจ ฉันมักฝันถึงรอยยิ้ม ของคนแปลกหน้า ที่พร้อมจะมอบมันให้กันและกัน ด้วยความจริงใจ ที่ไม่จำเป็นต้องแสแสร้งเพื่อความต้องการ และผลประโยชน์ส่วนตน ฉันมักฝันถึงเสียงหัวเราะ ของผู้คนที่มีความสุขไปกับชีวิต ประจำวัน กับชีวิตดีๆที่ลงตัวในทุกๆวัน ตามแบบฉบับของใครของมัน โดยที่ไม่มีปัจจัยหรืออะไรมากีดกัน โดยที่ทุกคนนั้นรู้ตนรู้หน้าที่ว่าต้องอะไร ภายใต้คุณภาพชีวิตที่แลกมาด้วยแรงกายแรงใจ […]

MidnightMessageBox

May 1, 2021

แต่งห้องมินิมอล เรียบแต่โก้ ไฮแฟชั่น ชี้พิกัดของมันต้องมี!

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineแต่งห้องมินิมอล – สวัสดีค่ะ สาว ๆ หนุ่มๆ วัยรุ่นทั้งหลาย ใครที่มีไอเดีย หรือความคิดว่าอยากจะแต่งห้องใหม่ ให้ไฉไลกว่าเดิม เพราะเบื่อห้องเดิม มองไปทางไหนก็เบื่อ! อยากแต่งห้องให้มีความมินิมอล เรียบ ๆ โก้ ๆ ดูมีอะไร มองแล้วไม่เบื่อแน่นอน อย่างแรกเลยเราต้องมาทำความรู้จักกับคำว่า “มินิมอล” กันก่อน เพื่อที่เราจะได้เข้าใจ แล้วแต่งห้องออกมาให้ได้กับคำว่ามีมินิมอลมากที่สุด พร้อมทั้งชี้พิกัดไอเทมที่ต้องมีในการแต่งห้อง ถ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเลยยยยยย กฎง่าย ๆ ความ “มินิมอล” 1. ความธรรมดา เรียบง่าย ความเรียบง่ายที่แสนจะธรรมดาเนี่ยแหละที่ทำให้หลายคนตกม้าตายมาหลายคนแล้ว เพราะว่าเป็นสิ่งง่าย ๆ ที่อาจจะทำได้ยาก ก่อนอื่นเลยเราต้องสำรวจตัวเองก่อนว่าเราเป็นคนเยอะหรือป่าว เยอะในที่นี้ หมายถึง ของเยอะ สีสันจัดจ้าน ถ้ามีของเหล่านี้ก็ต้องขนออกให้หมด ถ้ามีความตั้งใจว่าจะแต่งห้องแบบมินิมอล ให้เลือกเฉพาะของจำเป็นที่จะต้องใช้จริง ๆ อันไหนไม่จำเป็นก็เอาไปเก็บ ไปซ่อนให้หมด 2. มีความเป็นธรรมชาติ กฎข้อที่ 2 […]

aum

April 21, 2021

เฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLineเฟ้นหาสีสัน ในวันที่หม่นหมอง กับเรื่องราว ในมุมมอง  จากกล่องข้อความ ของผู้คนมากมาย ยามวันที่ฟ้าฝน ไม่เป็นใจ ทำให้สีสันนั้น อาจหล่นหาย เมื่อสิ่งเหล่านี้ ได้ย่างกราย มาถึงใครบางคน  มันช่างเป็นอะไรที่ ไม่น่าดูชมเอาเสียเลย ว่าไหม? เราจะทำยังไงกันดีละทีนี้ “เพื่อนมนุษย์” จะยอมอ่อนข้อ ให้แก่มัน และปล่อยให้ “ช่วงเวลาเหล่านั้น หม่นหมองไปโดยปริยาย จริงๆหรือ?” ผมเองจึงมีความเห็นว่า มิควรเท่าไหร่  ที่จะปล่อยให้ สีสัน นั้นมลายจางหาย โดยปล่อยมันเอาไว้  และละเลยมันไป ให้ความ ครึ้ม อก ครึ้ม ใจ นั้นกัดกินภายใน แม้ว่า กาลเวลา จะช่วยให้สีสัน ย้อนคืนกลับมา  แต่คุณอาจต้องแลกมันมา ด้วยเวลาอันมีค่า ที่นานเกินไป จนคุณไม่สามารถกระทำสิ่งใด ได้แต่ปล่อยให้ นาฬิกา หมุนตามเข็มอย่าง ไร้ จุดมุ่งหมาย ต่อไป เพราะคงไม่มีใคร […]

MidnightMessageBox

April 16, 2021

5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog และ 5 ทางแก้ไข

Facebook iconFacebookTwitter iconTwitterLINE iconLine ถ้าใครได้ติดตาม blog ของผมมาบ้างในสมัยก่อนจะรู้ว่าผมอัพ blog ค่อนข้างจะสม่ำเสมอ แต่ในช่วงปีหลังๆมานี้จะขาดๆหายๆ โดยเฉพาะปีหลังสุดนี้ห่างไปนานเป็นปีเลย นั่นสิมันหายไปไหนทำไมไม่เขียนต่อ มันก็มีเรื่องราวหลากหลายที่เกิดขึ้นแต่ละคนก็คงจะต่างกันไป สำหรับผมคือ รู้อยู่แล้วว่าการเขียน blog มันดีแต่ก็ไม่ได้ทำ วันนี้เป็นวันหยุดยาวมีเวลาว่าง ก็เลยลองมาสำรวจตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันนะ 5 เหตุผลที่ไม่ได้เขียน blog ถ้าเขายังไม่ block ก็จะเขียนต่ออยู่นะ ไม่มีแรงใจ มันไปไหนหมด – มันรู้สึกหมดไฟ จากที่เคยอยากแบ่งปันทุกเรื่องทุกอย่าง มันรู้สึกเหนื่อยไปหมด ไม่รู้พลังมันหายไปไหน พลังคงไม่หมดแต่ใจมันหมด อารมณ์คือแบบท้อแล้ว หมดแรง เหนื่อย กูท้อละ ไม่เอาละ ไม่มีเรื่องจะเล่า เรื่องเศร้ามันเยอะ – ที่จริงมันก็มีเรื่องเล่าแหละ แต่มันกลายเป็นหมดความมั่นใจว่าจะเล่าดีมั้ย คือเหมือนเราเจอเรื่องที่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะดีหรือแย่ จะเล่าดีมั้ยวะ บางเรื่องมันก็เกี่ยวกับคนอื่นด้วยไง เราก็เออคิดว่า ไม่เล่าดีกว่า ไม่อยากกระทบใคร ไม่อยากยุ่งกับคน มันเยอะไปสำหรับเรา ไม่เจอโควิด คิดไม่ถึงหรอก – มาถึงตอนนี้ (12.04.2021) เราเจอโควิดมาสามระลอกแล้วนะ แล้วธุรกิจของเรามันคือท่องเที่ยวซึ่งกระทบเต็มๆ […]

itong2go

April 13, 2021