ย้อนเวลาตามล่าหาขุมสมบัติ ที่ถนนคนเดินหลังปรินส์

พิกัด : หลังโรงเรียนปรินส์ฯ ย้ายไป หนองฮ้อ เวลาเปิด-ปิด : 07.00 – 17.00 น. ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ พูดถึงถนนคนเดินในเชียงใหม่ หลายท่านคงนึกภาพถนนที่มีคนเดินและมีของฝากสไตล์เหนือให้เลือกซื้อท่ามกลางบรรยากาศล้านนา แต่ถนนที่เจ๋งจะพาไปรู้จักวันนี้ คุณลืมภาพแบบนั้นไปได้เลย เพราะถนนเส้นนี้มีแต่ฝุ่น ดิน สนิมและกาลเวลา นั้นก็คือของเก่านั้นเอง ถนนคนเดินแห่งนี้มีชื่อว่า ถนนคนเดินหลังปรินส์ เพราะอยู่หลังโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์นั่นเอง ของเก่าหรือของโบราณที่นำมาจำหน่าย ส่วนใหญ่เป็นของใช้หรือของตั้งโชว์ที่ผ่านการใช้งานมาแล้ว ซึ่งอายุการใช้งานอย่างน้อย 5 ปีหรือมากกว่านั้น เพราะยิ่งอายุของชิ้นนั้นมีมากเท่าไหร่ ยิ่งมีค่าและราคาก็มากขึ้นตามนั้น ไม่ว่าจะเป็นเทป ซีดี ตู้ เสื้อผ้า หนังสือ ของใช้ของตกแต่งภายในบ้าน ฯลฯ เรียกได้ว่าเป็นถนนสายคลาสสิกที่สุดในเชียงใหม่เลยก็ว่าได้ ถนนคนเดินแห่งนี้ช่วงแรกเปิดแค่สายเดียวคือแค่ข้างสนามบอลโรงเรียนปรินส์ แต่ต่อมากระแสตอบรับดีจึงมีพ่อค้าแม่ค้ามาขายของเพิ่มมากขึ้นจนขยับขยายเป็นวงกว้างเดินกันเพลินเลยทีเดียว วันเสาร์สุดสัปดาห์แบบนี้ไม่รู้จะไปที่ไหน สามารถแวะมาที่นี่ได้ หรือท่านใดที่เปิดร้านทำกิจการแล้วมีแนวคิดที่จะแต่งร้านแบบสไตล์ยุคเก่า ถนนเส้นนี้มีทุกอย่าง ราคาไม่แพงมาก หากหาดีๆอาจจะเจอของที่ถูกใจในราคาย่อมเยาว์ แต่ระวังของย้อมแมวด้วยนะด้วยความปรารถนาดีจากเฮียเจ๋งแห่งรีวิวเชียงใหม่ คุณรู้หรือไม่!? 1. จุดเริ่มต้นของถนนคนเดินแห่งนี้ เป็นแค่กาดนัด มีความยาวแค่ 1 กิโลเมตร 2. ของที่นำมาขายเมื่อก่อน […]

reviewchiangmai

September 17, 2013

ตามไปดูของเก่า เอามาเล่าใหม่ใน “พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง”

ของเก่าๆล้วนมีคุณค่าและมีเสน่ห์อยู่ในตัวของมันเองเสมอ ของเก่าที่ว่าไม่ใช่ ของเก่าที่พ่อค้าขายของเก่ามารับซื้อแล้วเอาไปทำกำไรต่อนะครับ แต่เป็นของเก่าที่ได้รับการบริจาคจากชาวบ้านมารวบรวมกันไว้ที่พิพิธภัณฑ์ วัดร้องเม็ง ที่อำเภอสันทราย พิพิธภัณฑ์ วัดร้องเม็ง เกิดขึ้นจาก พระครูโกวิทธรรมโสภณ เจ้าอาวาสวัดร้องเม็ง ที่เล็งเห็นคุณค่าของเก่าโบราณ ซึ่งหาได้ยากตั้งแต่เป็นสามเณร โบราณวัตถุชิ้นแรกสุดของพิพิธภัณฑ์ คือแบบพิมพ์ปั้นอิฐรูปโค้งทำจากไม้สัก โดยได้รับจากที่บ้านของโยมแม่ ตกทอดมาจากบรรพบุรุษอายุกว่า 100 ปี จากจุดเริ่มต้นดังกล่าว ทำให้พระครูโกวิทธรรมโสภณ เริ่มคิดถึงสิ่งของ เครื่องใช้ต่างๆ ที่บรรพบุรุษตั้งแต่สมัยปู่ย่าตายายได้สร้างขึ้นมาไว้ใช้สอย ว่ามีความสำคัญมาก น่าจะอนุรักษ์สิ่งของเหล่านี้ไว้ให้ลูกหลานได้ดู และสัมผัสรู้ถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของบรรพบุรุษ และก่อตั้งเป็น  พิพิธภัณฑ์วัดร้องเม็ง บรรยากาศภายในพิพิธภัณฑ์ ดูปลอดโปร่ง สงบดี มีข้าวของเครื่องใช้หลากหลายอย่างตั้งแต่สมัยอดีต ทั้งแบบวางโชว์อยู่ภายนอก และภายในตู้  ไม่ว่าจะเป็น เครื่องลงบัญชีโบราณขนาดใหญ่ ธนบัตรเก่าแบบต่างๆ หม้อไหในสมัยก่อน จักรเย็บผ้า ตาชั่ง ทีวีขาวดำ เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องฉายหนัง เครื่องพิมพ์ดีด โทรศัพท์ ปืนผาหน้าไม้ และไฮไลท์สำคัญของงานกับการมาชมพิพิธภัณฑ์ ครั้งนี้คือ การได้เจอวิทยุในสมัยก่อนที่ใช้ถ่านไฟฉายถึง 80 ก้อน! พอนึกถึงเครื่องเล่นเพลง IPOD ในสมัยนี้ที่ชาร์จไฟไม่ถึง […]

reviewchiangmai

November 26, 2012