คิดถึงห้วงเวลา “รื่นอารมณ์” ดูอบอุ่นในหัวใจ

เวลาที่ความเหงาเข้ามาเกาะกุมหัวใจ  ในวินาทีนั้นแม้ว่าเราจะอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่ข้างในลึก ๆ ของเรากลับเปลี่ยวเหงาอ้างว้างอยู่ดี  ณ  ห้วงเวลาเช่นนี้ใบหน้าของใครบางคนอาจผุดขึ้นมาในความทรงจำ  ใครคนนั้นอาจเป็น  คุณพ่อ  คุณแม่ผู้มีพระคุณยิ่งในชีวิต  อาจเป็นเพื่อน  พี่น้องที่เราสนิทและเคยวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานในวัยเยาว์  หรืออาจเป็นรุ่นพี่ที่เราเคยแอบปลื้มเป็นที่สุด  ใครบางคนที่เป็นรักแรกของเราทำให้หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่เจอ  ทำให้โรงเรียนไม่น่าเบื่ออีกเลย  ครั้งหนึ่งเราทุกคนคงเคยมีใครซักคนที่ทำให้เราอมยิ้มได้เสมอเมื่อยามที่เรานึกถึงแต่ทว่าความรู้สึกรื่นอารมณ์เช่นนี้ของใครหลาย ๆ คน  อาจจางหายไปกับกาลเวลา  ผมมีที่พัก  สุดชิค  ราคาสุดชิว  สบายกระเป๋าแห่งหนึ่ง  ที่ห้วงเวลาเช่นนี้ไม่เคยจางหายไปเลย ณ  บ้าน  “รื่นอารมณ์”  ทันทีที่มาถึงเจ้าบุญชูกับเจ้าบุญช่วยสุนัขของพี่วินและคุณเมย์ก็ออกมาต้อนรับผมพร้อมกระดิกหางอย่างเป็นมิตร  พี่วินชวนผมเดินขึ้นบันไดไปพักห้องของไอ้เล็ก  ตรงข้ามกับห้องของไอ้เล็กเป็นห้องของเสี่ยแฮบ  ถัดจากห้องของเสี่ยแฮบเป็นห้องของอีติ๋วชื่อของห้องแต่ละห้องก็น่าสนใจแล้วนะครับ  ผมอดที่จะขอพี่วินเข้าไปดูห้องของเสี่ยแฮบกับห้องของอีติ๋วไม่ได้  พี่วินใจดีมากครับเปิดอีก 2 ห้องให้ดู  ทั้ง 3 ห้องนี้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนกันเลย  ผมรู้สึกว่าที่นี้ไม่ธรรมดาและแอบเก็บคำถามไว้ในใจ  ทันทีที่เก็บกระเป๋าเสร็จ  ผมลงมาเดินชมสถานที่โดยมีผู้ติดตามคือ บุญชูและบุญช่วย บ้านรื่นอารมณ์ได้รับการออกแบบจากความทรงจำในวัยเด็กของคุณเมย์ที่เคยอยู่ในบ้านพักข้าราชการ เป็นอาคารเรียบ ๆ สีขาว ๆ ดูอบอุ่น ๆ  ขนาดเล็ก ๆ  กะทัดรัดไม่ใหญ่โต  ผู้ออกแบบได้ออกแบบโดยแยกอาคารออกจากกันเป็น 2 หลัง  เว้นคอร์ทกลางเป็นโถงทางเดิน เชื่อมกันระหว่างอาคารที่เป็นบ้านของพี่วินกับคุณเมย์ […]

Avatar

saisamon

September 22, 2015