สัมพันธ์ปรุงสุก

สัมพันธ์ปรุงสุก ที่ว่าด้วยเรื่องของความสัมพันธ์ ปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ชีวิตนั้นดำเนินไป ในสังคม และเส้นทางต่างๆที่เราต้องเผชิญ จะว่าไปแล้ว รูปแบบของมัน ก็ดันมีมากมายหลายรูปแบบ นั้นแตกต่างกันไป ทั้งด้วยปัจจัยสังคม บุคคล แม้กระทั่งครอบครัวและคนรอบข้าง สัมพันธ์เปรียบเสมือนกับวัตถุดิบ ที่มีไว้ประกอบเป็นมื้ออาหาร เพื่อดำรงชีวิตอยู่ ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่จะรังสรรค์มันให้ออกมาถูกอกถูกใจได้ภายในคราวเดียว นั้นคงอะไรที่แทบจะเป็นไปได้เลยว่าไหม? กี่ครั้งแล้วที่คุณไม่สามารถหาวัตถุดิบและรสชาติที่ต้องการได้ แล้วมันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่คุณไม่สามารถปรุงมันออกมาให้ถูกปากได้เสียที สิ่งเหล่านี้ มันจำเป็นต้องผ่านการทดลอง เลือกสรร หยิบจับวัตถุดิบอื่นๆเพื่อเติมเต็มและสร้างสรรค์ ให้เหมาะสมแก่จานนั้นๆ ซึ่งนั่นแหละ ก็คือความสัมพันธ์ ที่เราต้องปรุงรสมัน ว่าแต่ คุณเองต้องการให้มันออกมาในรูปแบบไหนกัน ทอด ตุ๋น ต้ม นึ่ง ดีไหม หรือว่าจะดิบๆไปเลย สุดท้ายแล้ว ความสัมพันธ์มันก็จำเป็นต้องปรุงสุข แต่สุขที่หมายถึง คือความสุขที่เราใช้มันเพื่อเลือกสรรวัตถุดิบมาปรุงมัน นั่นเอง สัมพันธ์ปรุงสุก จึงเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ ที่มันถูกปรุง “สุข” ด้วยใจ ไม่ว่าวัตถุดิบนั้นที่คุณใส่ลงไปจะมีมูลค่ามากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าขาดส่วนประกอบอย่าง “ใจ” ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ลิ้มรสของของความชาติที่ถูกปาก หากปราศจากความสุข มันเลยเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม “สัมพันธ์” ถึงต้องปรุง “สุข” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 23, 2020

เวลาแก่ตน

ทุกคนต่างเดินทาง เพราะเวลามันไม่เคยหยุดนิ่ง ถึงแม้สิ่งมีชีวิตจะมีจังหวะที่หยุดกระทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อพักผ่อนร่างกายและจิตใจ แต่เวลานั้นกลับไม่ เพราะต้องดำเนินหน้าที่ต่อไปภายใต้กรอบของทุกสิ่งอย่างที่วนเวียนอยู่ภายใต้วัฏจักรความเป็นไป เวลา  ของแต่ละสายพันธุ์อาจไม่เท่ากันตามอายุขัยของมัน แต่นั่นมันใช่ประเด็นสำคัญจริงหรือ ถ้าเกิดเราต่างเกิดมาแล้วมีเวลาที่ใช้ร่วมกันเป็นศูนย์กลาง สุดแล้วแต่มันก็อยู่ที่ตนนั้น ใช้มันได้คุ้มค่าแค่ไหนเราต่างใช้เวลาไปกับการกระทำหลายอย่างในชีวิต ใช่หรือไม่? แต่! หลายสิ่งหลายอย่างที่ได้ใช้เวลาไปนั้น เราได้แบ่งปันมัน ให้แก่ตัวคุณเอง บ้างหรือเปล่า นี่แหละสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้คุณไม่สูญเสียตัวตนคุณเอง มากจนเกินไป ลองมองย้อนกลับมาดูไหม ว่ามีอะไร ที่ตัวคุณควรจะแบ่งเวลา แล้วใช้ไปกับมันบ้าง เพื่อความสบายใจที่อาจมีมากขึ้น ในช่วงเวลา และสุขภาพ กายใจ ที่คุณมีโอกาสได้ฟื้นฟูมัน แม้มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่แสนสั้น แต่ขอให้คุณนั้น แบ่งเวลาให้กับมัน เพื่อเพิ่มความสุขสันต์ ให้แก่ช่วงเวลาที่คุณมีอยู่ ตามเส้นทางที่ตนเลือกเดิน ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนร่วมโลกท่านอื่น From MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 21, 2020

ดวงดาวเปลี่ยนไป

ดวงดาวเปลี่ยนไป เป็นธรรมดา ที่ทุกสิ่งอย่าง จะคงอยู่ และจางหาย ไม่สูญหาย ก็อาจแหลกสลาย ในวันใดวันหนึ่ง เพราะแม้แต่ สถานที่ยังมีผุพัง วัฒนธรรมที่ถูกหลงลืม ร่างกายที่ค่อยๆแห้งเหี่ยวไป ความเชื่อและระบบที่ถูกล้มล้าง ดวงดาวน้อยใหญ่ที่อาจหลุดวงโคจร ทุกอย่าง มันต่างเวียนวน และหมุนไปตามความเป็นจริงที่เกิดขึ้น —————————————————————————— สัจธรรมที่ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าว เพราะมันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในทุกๆวันยังคง ความแปลเปลี่ยน มักผกผันได้ ตามแต่ช่วงเวลา แล้วตัวคุณนั้น ก็ยืนหยัด และยังมีลมหายใจ “แต่ช้าแต่” แล้วดวงใจคุณล่ะ เปลี่ยนแปลงไปตามนั้นหรือไม่ เอาเป็นว่า จะใช่หรือไม่ นั้นไม่สำคัญ ผมไม่คาดคั้นคุณหรอกมันคือคือชีวิตของตัวคุณ เพราะนั่นมันเรื่องของคุณ ที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร ในใจคุณบ้างหรือไม่? สิ่งที่ผมอยากจะบอก มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ที่มากมายไปกว่าการที่คุณเทใจไปกับกระแสสังคม ซึ่งสิ่งนั้น มันก็ดันไม่ใช่ตัวคุณเลยแม้แต่น้อย แบบนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดี ใช่หรือป่าว ความชื่นชอบในอะไรบางอย่าง ความคลั่งไคล้ ที่ภายในใจมิอาจปฏิเสธมันได้ ที่ภายใต้ความในใจคุณคัดสรรและโหยหามันมาอยู่เสมอ ขอแค่นี้ ขอแค่ตัวคุณเลือกที่เปลี่ยน หรือไม่เปลี่ยนอะไร ถ้าเกินสิ่งนั้น มันคือความต้องการของตัวคุณเอง รับรู้ และเข้าใจ ในจิตใจของตัวคุณเอง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 19, 2020

1 2 3

1 2 3การนับเลข ดูเป็นอะไรที่ง่ายดายมากเลยว่าไหม สำหรับวิชาคณิตศาสตร์ (ถึงแม้ผมจะเป็นอีกคนบนโลกที่เกลียดวิชานี้เข้ากระดูกดำก็ตาม) ด้วยความที่ตัวเลขนั้นมีมากมายไม่จำกัด คุณจะนับมันเท่าไหร่ก็ได้ ตามต้องการ จนกว่าคุณจะเลิกนับไปเอง ไม่เพียงแค่นั้น บทเพลงสั้นๆ ง่ายๆ ที่ร่วมร้องเพลงกับเพื่อนฝูงอย่างสนุกสนาน กับวัยเด็กที่แสนหอมหวาน อย่าง “หนึ่ง สอง สาม ปลาฉลามขึ้นบก” ที่ในช่วงเวลานั้น เราก็ร้องรำทำเพลง กันได้ไม่มีเบื่อตามยุคสมัย แล้วถ้าหากว่า  เรากำลังนับเลขกับชีวิตของเราเองล่ะ คุณว่ามันเป็นยังไง ง่ายดาย หรือน่าเบื่อ เหมือนกับการนับเลขที่ไม่มีวันสิ้นสุดรึป่าว หรือสนุกสนาน เหมือนปลาฉลามกันดีล่ะ แต่ผมไม่ได้จะมาสอนเลขหรือร้องเพลงแต่อย่างใด ที่แน่ๆเมื่อพูดถึงการนับเลข ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามอะไรก็ตาม ต้นทุกเราก็คือศูนย์ แล้วเริ่มนับจากหนึ่งเป็นสิ่งแรกนี่แหละ ความเป็นจริงที่มิอาจปฏิเสธได้ ไม่ว่าจะประเด็นไหนก็ตาม โดยถ้าหากจะให้อธิบายอย่างง่าย ก็อาจเป็นไปได้เช่นนี้ หนึ่งเพื่อลองผิดลองถูก สองเพื่อรับรู้และเข้าใจในทิศทางที่จะก้าวไป สามเพื่อดำเนินการในก้าวต่อๆไปบนเส้นทางที่ได้เลือกไว้  แล้วอะไรบ้าง ที่จะเป็นแบบนี้อายุขัยคุณหรือไม่ ที่เป็นจุดเริ่มต้นในการนับตั้งแต่คุณลืมตาดูโลกขึ้นมา เริ่มนับจากการศึกษาหรือยังไง ตั้งแต่การศึกษาขั้นพื้นฐานที่พึงมี ไปจนถึงบั้นปลายที่คุณได้ตัดสินใจ ที่ออกไปใช้ชีวิตที่มากกว่านี้อย่างการทำงาน นั่นไง การทำงาน จุดเริ่มต้นมันก็มาจากความไร้ประสบการณ์ ที่คุณขวนขวาย และไขว่คว้า […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 16, 2020

สถานที่ X เรื่องราว

สถานที่ X เรื่องราว เราต่างออกเดินทางในรูปแบบของชีวิตที่ต้องเผชิญ ไม่ว่าถนนสายนั้น เราตั้งใจหรือไม่ ว่าแต่ได้กำหนดมัน ด้วยตนเองหรือป่าว  “แต่ยังไง” มันจะมี “สถานที่” ในระหว่างที่เราเดินทาง ซึ่งไม่ว่าที่แห่งนั้น จะเป็นอะไร แต่ที่แน่ๆมันแฝงไปด้วย “เรื่องราว” สถานที่ เป็นยังไงบ้างกับสถานที่ต่างๆที่ได้ใช้เวลาร่วมกับมัน ชอบไหม? หรือมีอะไรที่คุณติดใจ บ้างหรือป่าว ไม่เป็นไร เพราะยังไง ไม่ใช่ทุกที่หรอก ที่เรายอมรับแล้วชอบมัน แต่ถึงแม้ว่าเราจะชอบ หรือไม่นั้นก็คงไม่สำคัญ ขอแค่คุณจดจำ เรื่องราวในแต่ละสถานที่นั้นได้ แค่นี้ก็ดีแล้ว เรื่องราว สิ่งต่างๆรอบกาย นั้นมีที่มาที่ไปในตัวของมัน สถานที่ต่างๆก็เช่นกัน ซึ่งถูกอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวมากมาย ความทรงจำ ยังคงมีตัวตนภายใต้สถานที่ ที่คุรผ่านเข้ามา ในทุกช่วงเวลา บ้านที่คุณอาศัย โรงเรียนที่คุณศึกษา แม้แต่ร้านประจำที่คุณชอบไป แต่ที่แน่ๆ ไม่ว่าที่ไหนๆ เรื่องราวต่างๆ ตะกอนที่ตกค้างในความทรงจำ ทำให้ สถานที่ และเรื่องราวจึงเป็นความเชื่อมโยงที่ลงตัวในอดีตที่ผ่านมา สถานที่  X  เรื่องราว องค์ประกอบที่แสนสำคัญในการที่ใครซักคนนั้นจะจดจำ เรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา From […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 13, 2020

แก่ลงทุกวัน

แก่ลงทุกวันผมว่า… การที่มนุษย์เราจะเกิดความรู้สึกที่ว่า “แก่ลงทุกวัน” และมันไม่น่าจะเป็นแค่เฉพาะในผู้ปกครองที่กำลังมองลูกหลานเติบโตในทุกๆวัน หรือแม้กระทั่งผู้หลักผู้ใหญ่วัยเกษียณ ที่กำลังรู้สึกถึงช่วงเวลาที่เรากำลังก้าวเข้าสู่วัยที่เงียบเหงากว่าวันวานที่ผ่านมา แต่ไม่น่าจะมีแค่นั้น เพราะกลุ่มคนใน gen ที่ต่ำกว่านั้นลงไป ก็คงไม่ได้มีความรู้สึกที่ต่างออกไปจากคน gen ก่อนหน้า ที่บอกว่า “เรานั้นกำลังแก่ตัว และค่อยๆโรยราลง” หากแต่สามารถเกิดขึ้นได้แทบจะทุกช่วงวัยที่เรากำลังเติบโต บางทีการที่เราย้อนมองอดีตของที่ผ่านมา มันก็ทำให้เกิดความรู้สึกที่ว่า “วันเวลา ช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน” ———————————————————————————————————— หญิงสาวลูกสอง เปิดร้านของชำเล็กๆในหมู่บ้านที่ตนอาศัยอยู่ เธอมักได้พบป่ะกับผู้คนมากหน้าหลายตาที่แวะเวียนเข้ามาจับจ่าย ทั้งกลางวัน และกลางคืน โดยที่เธอเองก็มักสังเกตผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาอยู่เสมอ  ทุกคนต่างแก่ตัว และเติบโตขึ้น ไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง  กลุ่มเด็กหนุ่มที่มักมาสังสรรค์ยามดึกอยู่เสมอ ในวันนี้ กิจกรรมของพวกเขากลับเปลี่ยนไปเป็นการจับกลุ่มกันอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย  ในขณะที่การสังสรรค์ของกลุ่มนักศึกษาก็เช่นกันที่ในทุกวันจะต้องมาดื่มกัน แต่วันนี้กลับไม่ได้เป็นอย่างงั้น เมื่อพวกแยกย้ายกันไป เพื่อนับหนึ่งใหม่ สู่มหาลัยชีวิต  อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิในวัยใกล้เกษียณ ที่มักจะแวะเข้ามาดื่มหลังเที่ยงคืนเป็นต้นไป หมดก็สั่งใหม่ หมดก็สั่งใหม่ แม้อาทิตย์ขึ้นแล้ว แกก็ไม่หวั่น กับปัจจุบันที่แกนั้นหายหน้าหายตา ไม่ได้มาทุกเที่ยงคืนสิบห้า ดั่งแต่ก่อน ถามว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เพราะแกอยากใช้เวลาอยู่ลูกสาวอันเป็นที่รัก มากกว่าจะมานั่งดื่มเพื่อระบายความในใจถึงแม่ยายตัวร้าย แล้วไหนจะลูกชายทั้งสองที่กำลังเติบโตอีกล่ะ ที่เธอเฝ้ามอง คอยอบรมสั่งสอน  เด็กหนุ่มีหัวแก้วหัวแหวน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 12, 2020

หน่าย หน่อย นะ “ชีวิต”

หน่าย หน่อย นะ “ชีวิต” หน่าย“เบื่อหน่าย” หนึ่งในอารมณ์เจ้าประจำ ที่เกิดขึ้นกับเราได้ตลอดเวลา ซึ่งมันก็สูบเอาพลังงานชีวิตเราไปอย่างน่าใจหาย แต่ไม่เป็นไร เพราะยังไงมันอยู่กับเรามาเสมออยู่แล้ว ความเบื่อหน่าย ในทุกที่ ทุกเวลา  งานการที่ถาโถมเข้ามาหรือไม่ คนรอบข้างที่คอยคาดคั้นถึงอนาคตของคุณหรือป่าว การต่อล้อต่อเถียงกับใครบางคนจนแทบเลือดขึ้นหน้า หรือปัจจัยอื่นๆที่มักทำให้คุณรู้ว่านี่มันอะไรกันครับเนี่ย? เข้าใจนะ ว่าหลายครั้งที่สภาพแวดล้อม สังคม ในแต่ละบริบท  ก็มักจะมีจังหวะที่ทำให้เราเบื่อ และอยากที่จะปฏิเสธออกจาก “นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ” ชีวิตมันก็แบบนี้ เราต่างมีสิทธิ ที่จะเบื่อหน่ายในทุกเรื่องที่เกิดขึ้น และเข้ามา แต่อยากจะขอบางอย่างได้ไหม “อย่าเบื่อเลย อย่าได้หน่ายเลย” ไม่ได้บอกในว่า ให้เลิกเบื่อสิ่งรอบข้าง ที่คุณกำลังเผชิญอยู่นะ “แต่หมายถึง” สิ่งที่คุณกำลังทำมัน เพื่อสร้างสรรค์อนาคตคุณน่ะ ทุกคนมีแบบแผนในการต่อยอดชีวิตตามแต่ที่ใจต้องการ “ชีวิต” มันก็แบบนี้แหละ เพราะฉะนั้นขอเถอะ อย่าเบื่อหน่ายกับสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ ถ้าเกิดคุณคิดว่าสิ่งนั้น มันกำลังเป็นการสานฝัน ในชีวิตที่คุณโหยหา และต้องการที่จะเป็นมันเสียเหลือเกิน เพราะนั่นแหละหนึ่งในแผนที่คุณคิดว่ามันคือเส้นทางในอนาคตที่วาดฝันไว้ ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อน มนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนร่วมโลกท่านอื่น From MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 3, 2020

นักอวยพร

นักอวยพร (การอวยพร) คือพฤติกรรมที่มนุษย์ใช้ส่งต่อให้แก่กัน ไม่ว่าจะด้วยทางการ์ด หรือด้วยการบอกกล่าวกัน เนื่องในเทศกาล และงานมงคล เรามักเฝ้ารอมันในเวลาที่จะได้ฟังความมัน จากใครซักคน เพราะสิ่งเหล่านี้มักมีความหมายกับเราอยู่เสมอ ผมไม่ปฏิเสธเลยว่าสัญชาตญาณความต้องการนี้มันมีอยู่ในเราทุกคน และทุกเพศทุกวัย ประเด็นคือเราต้องมัน ในเวลาที่เป็นวันสำคัญ แค่นั้น จริงๆหรือ? ผมว่านะ คนเรามันก็ต้องการการสิ่งนี้ในทุกๆวันนั่นแหละ ภายใต้ส่วนลึกของจิตใจ ก็ต้องการเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจกันทั้งนั้น แต่ผมว่าจะเป็นวัตถุมงคล หรือของมีค่าอะไร ก็คงไม่สำคัญเท่าคำอวยพรที่จริงใจ เพราะนี่แหละเรื่องง่ายๆ ที่มนุษย์สามารถทำได้ เพื่อที่จะเติมเต็มกันและกัน เพียงแค่เรานั้นมอบมันให้ผู้อื่นบ้างแล้วหรือยัง ———————————————————————————————————— “นักอวยพร” จึงเป็นแบบคำที่โผล่มาในหัวทันที เมื่อต้องการเขียนเรื่องการอวยพร นักอวยพรคืออะไร? หมายถึงใครซักคน ที่พร้อมจะอวยพรเพื่อตัวเอง และเพื่อเพื่อนมนุษย์อยู่เสมอ มีหน้าที่อะไร? ส่งต่อสิ่งดีๆให้แค่คนรอบข้าง ในเรื่องราวทีตนนั้นประสบพบเจอ ใครสามารถเป็นได้บ้าง? ตอบง่ายๆโดยไม่ต้องคิดเลยว่า ทุกคนในที่นี้ ก็สามารถเป็น “นักอวยพร” กันได้ทั้ง นั้น คุณสมบัติของนักอวยพรต้องมีอะไรบ้าง? นั้นก็ง่ายมากเลยแค่คุณนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจและความปรารถนาดีเพียงเท่านี้ ก็สามารถเป็นนักอวยพรได้แล้ว อย่างบางที การที่เราจะบอกลาใครซักคน ก็คงไม่มีอะไรจะง่ายไปกว่าเอ่ยคำว่า “โชคดี” เมื่อใครซักคนกำลังจะก้าวเดินไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่า ก็คงไม่พ้นที่จะเอ่ยคำว่า “โชคดี” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

August 30, 2020

ความฝันนั้นไม่ใช่เรื่องน่าอาย

ความฝันนั้นไม่ใช่เรื่องน่าอาย “ความฝัน” เมื่อพูดถึงเจ้าสิ่งนี้ ที่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ทั้งในช่วงที่เราหลับไหล หรือแม้แต่ตอนที่เรากำลังดำเนินชีวิตไป ในแต่ละวันที่ยังมีลมหายใจ ผมเชื่อว่าหลายคนจะนึกถึงสิ่งที่ตัวเองมีในทันที เพราะยังไง “ความฝัน” นั้น คนเรามีมัน มากมายเสียเหลือเกิน แต่ผมไม่อยากพูดถึง “ฝัน” เมื่อตอนหลับตาเพราะจิตใต้สำนึกอาจชี้นำรูปแบบของความฝันได้ ผมอยากจะมุ่งประเด็นตอนที่เราลืมตาและออกไปใช้ชีวิตมากกว่า เพราะ “คนเรามักจะฝันถึงสิ่งที่ตนต้องการ” ก็เพราะว่าความต้องการ นี่แหละ ที่เป็นตัวขับเคลื่อนให้มนุษย์เราก้าวเดินต่อไป ไม่ว่าจะด้านไหนก็ตาม แต่ตราบใดที่เรายังคงฝันถึงบางสิ่งบางอย่าง เราจะสามารถพัฒนาสักสภาพ ไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง เพื่อบรรลุในเป้าหมายของตน “ความฝัน” สัญลักษณ์แห่งความปรารถนา ที่คนเรานั้นต่างโหยหามันมากมายเหลือเกิน เพราะแรงปรารถนา มักมานำพาซึ่งจุดมุ่งหมายที่ใฝ่ฝัน โดยในทางจิตวิทยา ก็มีคนกล่าวไว้ว่า “แต่ละคนมีความปรารถนาที่ไม่พูดกับคนอื่นและความปรารถนาที่ไม่แม้แต่จะสารภาพกับตัวเอง” : ซิกมันด์ ฟรอยด์ มีรุ่นพี่ผมคนนึงที่มีความชอบส่วนตัวกับหุ่นฟิกเกอร์ และคาเมนไรเดอร์ ที่แม้กาลเวลาจะผ่านพ้นไปซักเท่าไหร่ เขาไม่มีทิศทางที่จะชอบสิ่งเหล่านี้ได้เลย  แต่ด้วยกลุ่มสังคมที่คนรอบข้างไม่ได้ให้ความสนใจกับสิ่งของและเรื่องราวเหล่านี้ นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าความในใจที่อยากบอกเล่าในความฝันและความหลงไหลในสิ่งที่ตนรัก นั้นไม่ได้ถูกเอ่ยออกมาได้มากเท่าที่ควร ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้มีความสนใจสิ่งเหล่านี้ แต่ผมไม่เคยลำบากใจเลย ที่รับฟังความหลงใหลในความฝันที่จะต้องเป็นกูรูในด้านนี้ของเขาเลย เพราะสิ่งที่น่าสนใจในบทสนทนา นั้นก็คือการที่เราได้นั่งฟังใครซักคน ที่กำลังเอ่ยความในใจถึงความชอบ และความฝันที่ตนนั้นตั้งมั่นในจุดยืนที่แข็งแกร่งของใครซักคน มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมผมถึงสามารถนั่งฟัง การอธิบายถึงเรื่องราวของตัวละคร […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

August 11, 2020

“เวลา” เพื่อนคู่คิด

“เวลา” เพื่อนคู่คิด เพื่อนคนแรกที่เข้ามาทักทายคุณ ตั้งแต่สมัยที่คุณเข้าเส้นชัย โดยการเจาะไข่แดง แล้วได้เกิดมา แล้วใครกันที่บังอาจ สร้างวาทะกรรมที่ว่า “มิตรแท้นั้นไม่มีจริง” นี่แหละครับมิตรแท้ และมันจะเป็นตลอดไป จนกว่าคุณนั้น จะย่อยสลายไป แล้วกลายเป็นผงธุลี เพราะนั่นแหละคือมิตรภาพที่คุณมี ตั้งแต่คุณเกิดมา แต่ประเด็นสำคัญมันก็มีมากกว่านั้น เพราะเจ้าเพื่อนคนนี้มันอยู่กับคุณเสมอ  ไม่ว่าจะตอนที่คุณตื่น หรือแม้แต่ตอนหลับไหล “เวลา” มันพร้อมเสมอ ที่จะอยู่เพื่อเป็นกำลังใจ ตราบใดที่แรงใจคุณมีมากพอ แต่แล้วมันก็พร้อมจิกกัด และถ่มน้ำลายใส่หน้าคุณ ไปพร้อมกัน “เพราะตราบใด” ที่คุณยังไม่พร้อมที่จะรับฟังความจริงแล้วยอมรับ ในแต่ละเหตุการณ์ที่คุณต้องเผชิญ  “แล้วผ่านมันไป” แต่เพราะอะไรกันหล่ะ? มันถึงได้ทำกับคุณเช่นนั้น ก็เพราะคุณในตอนนี้ยังโอนอ่อนเกินไป เกินกว่าที่จะยอมรับความจริงอะไร หรือเปล่า? ความแข็งแกร่งทางจิตใจของคนเรานั้น ก็ใช่ว่าจะมีเท่ากัน ก็เพราะมันเป็นอย่างงั้นใช่หรือไม่ เลยทำให้เราก้าวผ่านอุปสรรค หรือแม้แต่เสพสมกับความสุข  ได้ไม่เท่ากัน นี่แหละครับ ”เวลา” “เพื่อนแท้ตลอดการ” มันจะไม่โอ๋ ไม่อวยอะไรคุณเพียงอย่างเดียว แต่มันก็พร้อมทับถมคุณด้วยหากคุณยังแกร่งไม่พอที่จะก้าวผ่านบางสิ่งบางอย่าง แล้วว่าแล้วมันจะทำอย่างงั้นไปทำไม ก็เพื่อที่จะให้ ภูมิคุ้มกันภายใน นั้นมากพอที่จะยืนหยัด และยอมรับบางสิ่งบางอย่าง  แล้วมันเป็นเพราะอะไรกัน ก็เพื่อให้ตัวคุณนั้นได้เติบโต […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 30, 2020

หน้า ชัด หลัง เบลอ

“หน้า ชัด หลัง เบลอ” ฟังดูเหมือนผมกำลังจะสอนเทคนิคการถ่ายภาพเลยว่ามั้ย แต่ไม่หรอก เพราะผมเองก็ไม่ใช่ช่างภาพมืออาชีพ  เป็นแค่เด็กนิเทศที่พอจะสามารถสร้างสรรค์งานศิลป์ด้วยการถ่ายภาพได้บ้างเท่านั้นเอง เอาเป็นว่าผมจะแค่เกริ่นนำถึงมันซักนิดก็แล้วกัน  แต่หากผิดพลาดประการใด  ก็ขออภัย “มา ณ ที่นี่ด้วยแล้วกันครับ”  🙏 การถ่ายภาพ แบบหน้าชัดหลังเบลอนั้นทำให้ภาพดูมีมิติ เห็นระยะห่างของแบบกับพื้นหลังอย่างชัดเจน ซึ่งPortrait หรือการถ่ายภาพบุคคลนั่นเอง โดยองค์ประกอบของมันก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร แค่1.รูรับแสง 2.ระยะห่างของตัวแบบ 3.ระยะห่างระหว่างฉากหลัง และ 4.ช่วงเลนส์ เพราะการถ่ายแบบนี้ จึงเป็นหนึ่งในเทคนิคที่จะทำให้ตัวแบบนั้นเด่นขึ้นมา โอเคพอแค่นี้สำหรับการเกริ่น —————————————————————————————————— เพราะ “หน้า ชัด หลัง เบลอ” ที่ผมต้องการพูดนั้น ผมแค่อยากอยากพูดถึงมนุษย์ด้วยกัน เวลาที่เรานั้น “จะรู้จักใครซักคน” —————————————————————————————————— “เราก็จำเป็น” ที่จะต้องเน้นตัวตนในแบบของเขา ใช่หรือป่าว? นั่นมันไม่ได้ต่างอะไรกับเทคนิคการถ่ายรูป แบบหน้าชัดหลังเบลอเลยใช่หรือไม่ ก็ถามใจคุณผู้อ่านที่รักดู เพราะแบบจะต้องเด่นที่สุดใช่หรือไม่ ตัวตนของใครซักคนที่คุณจะรู้จัก ก็ต้องเป็นสิ่งสำคัญ ที่คุณนั้นต้องโฟกัส เพราะมิติในความสัมพันธ์ มักขึ้นอยู่กับตัวบุคคล คนเราไม่ได้เกิดมาจากแม่คนเดียวกัน แม้แต่ประสบการณ์ที่เราเติบโตมานั้น มันก็มีต้องมีข้อแตกต่างกันอยู่แล้วเป็นทุนเดิม […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 28, 2020

“สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์

“สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ ว่าแต่ สังเกต สังกานั้น สำคัญไฉน พฤติกรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด การเรียนรู้ต่างๆไม่เคยหลีกหนีพ้นจากจุดเริ่มต้นด้วยการสังเกต  พอเริ่มรู้ประสีประสา บุพการีที่มักปากเปียกปากแฉะกับความเฉยชาของผม “หัดเป็นคนสังเกตสังกาเสียบ้าง” หรือแม้แต่สมัยที่อยู่ในคาบวิชาวิทยาศาสตร์ตอนประถม ผมมักจะได้ยินประโยคที่ผู้สอนบอกว่า “นักวิทยาศาสตร์ผู้โด่งดังมักเริ่มมาจากการสังเกตกันทั้งนั้น”  ซึ่งผมก็จำมันอย่างขึ้นใจกับที่มาที่ไปของนักวิทย์และนักคิดคนสำคัญ ล้วนแล้วแต่เป็นคนช่างสังเกต โดยไม่คิดแม้แต่จะตั้งข้อสังเกตเลยด้วยซ้ำ เวลาก็ผ่านไป ผมเองก็ได้ออกไปเจอกับโลกภายนอกมากยิ่งขึ้น ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ทั้งศาสตร์และศิลป์  —————————————————————————————————— แต่ประโยคเด็ดนั้น ยังคงวนเวียนในหัวอยู่เสมอ นั่นเลยทำให้ผมเองก็เริ่มตั้งคำถามในประโยคที่เหมือนจะเป็นแค่เกร็ดความรู้จากคาบเรียนวิทย์  กับประโยคว่ากล่าวสั่งสอนของบุพการี นั่นเริ่มที่จะต้องนำมันมาเชื่อมโยงกันเพราะพ่อผมนั้นก็ไม่ได้พูดในฐานะของนักวิทยาศาสตร์แต่อย่างใด เพียงแค่อยากจะให้ลูกชายคนเล็กของเขานั้นหัดสังเกตสิ่งรอบข้างเสียบ้าง นั่นเลยทำให้ผมครุ่นคิดและพิจารณา ว่าแท้ที่จริงแล้ว “การสังเกต” จำเป็นต้องอยู่ในคุณสมบัติของนักวิทยาศาสตร์อย่างเดียวหรือไม่ ซึ่งเวลาก็ผ่านมาเนิ่นนานเหลือเกิน ร่วมหลายปี ที่คนธรรมดาคนนึงได้ออกไปท่องโลกกว้างและพบเจอผู้คนมากมาย ผมนั้นก็เลยกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า “ไม่” เพราะการสังเกต คือทักษะที่ทุกคนพึงมี ไม่ต่างอะไรกับสิทธิขั้นพื้นฐาน เพราะแม้สัตว์ป่าในสารคดี ก็จำเป็นต้องมี การสังเกตเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์พวกมัน   “มนุษย์ก็เช่นกัน” ว่าแต่แล้วทำไม “สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ เพราะถ้าเรากลับมาพูดถึง เรื่องของคนล่ะ การสังเกตนั้นวนเวียนอยู่ในชีวิตเสมอ ซึ่งนั่นหมายความว่ามันก็เป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ในเวลาเดียวกันอยู่ตนนั้นจะเลือกใช้มัน ในมุมมองไหนตามแต่สถานการณ์จะพาไป —————————————————————————————————— […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 21, 2020

อาหารจานนี้รสอะไร?

อาหารจานนี้รสอะไร?“อาหาร”  เป็นทั้งปัจจัยที่ให้สิ่งมีชีวิตยังคงดำรงอยู่ต่อไป และก็เป็นปัจจัยในการสร้างสรรค์ความสุขให้ตนได้ ใครต่อใครก็ต่างสนใจในเรื่องของอาหาร บางคนสนใจและจดจำ ว่าร้านไหนที่ถูกใจ เมนูไหน ที่ถูกปาก เพราะเมื่อถึงช่วงเวลาที่เราได้รับประทานมันเข้าไปความสุขที่ได้นั้น  มันช่างเต็มปากเต็มคำเสียเหลือเกิน “ส่วนบางคน” บางคนก็เลือกที่จะรังสรรค์มันด้วยมือของตนเองเพื่อให้ได้รสชาติที่ถูกใจมากถึงมากที่สุด ในขณะเดียวกันเขาก็แชร์อาหารจานนั้นให้ผู้อื่นได้ลิ้มลองมันอีกด้วย “ประเด็นคือ” รสชาติที่ถูกปากของแต่ละคนนั้นก็แตกต่างกันออกไป หวาน เปรี้ยว เค็ม ขม หรือว่าอูมามิ ที่คุณชื่นชอบ “แล้วถ้าเกิดว่า” รสชาติของชีวิตคุณล่ะ? คุณออกแบบมัน ให้ออกมาเป็นรสชาติไหน “หวาน” แบบไม่ต้องเติมน้ำตาล ช่างดูเป็นอะไรที่สดใสรื่นเริงมากเลยว่ามั้ย? “เปรี้ยว” ไปกับแสงสีเสียงนั่นก็ดูสนุกสนานไม่เลวเลยใช่หรือเปล่า “เค็ม” แบบต้องคิดหน้าคิดหลังในแต่ละการกระทำ ก็ดูดีนะมีสติอยู่ตลอดเวลาดีนิ “ขม” น้ำตาเล็ดไปกับเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาที่มีไว้เป็นกรณีศึกษาแก่ชีวิตก็ไม่เสียเลยนะ หรือแม้แต่ “อูมามิ” เพื่อความสบายใจและปลอดภัยจากรสชาติต่างๆที่สุดโต่งเกินกว่าจะรับมันไหวดี “แต่สุดท้ายแล้ว” การรังสรรค์อาหารแต่ละจานให้ออกพร้อมรับประทาน มันก็ใช่ว่าเครื่องปรุงรส มันจะมีแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะอาหารไทยหรือเทศ องค์ประกอบของมันก็ใช่ว่าจะมีแค่รสเดียว  “ไม่ว่าคุณนั้นจะเป็นคนชอบรสชาติแบบไหน” ว่าแต่คุณนั้นอยากออกแบบรสชาติชีวิตให้ออกมาเป็นแบบไหนกันล่ะ? แต่ที่แน่ๆ ผมก็เชื่อว่า ไม่มีทางเลยที่คุณอยากจะให้มันออกมาในเป็นแค่รสชาติเดียว จะมีก็แต่ว่า คุณจะให้รสชาติไหน เป็นรสชาตินำของอาหารมากกว่า “ชีวิตก็เช่นกัน” ว่าแต่คุณล่ะ อยากจะให้รสชาติไหน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 7, 2020

Heart heal happiness

Heart heal happiness heart [n.] หัวใจ heal [vt.] รักษา  happiness [n.] ความสุข ____________________________________________________________________ สามคำที่ผมได้กล่าวไปเมื่อข้างต้นนี้ มันคืออะไร?  ผมกำลังจะมาเขียนบทความสอนภาษางั้นหรือยังไง แต่เปล่าเลย นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะมาบอกกล่าวกัน แต่สิ่งสำคัญ คือความเชื่อมโยงของมัน ที่แสนสร้างสรรค์ เพื่อให้เจ้าคำสามคำนี้ เป็นตัวช่วยบ่งบอก และว่ากล่าวกัน เรื่องของความสุขอย่างง่าย ที่ใครต่อใครก็สามารถพึงมีมันได้ ความคาดหวังผมนั้น ก็ไม่ได้มีอะไร ที่มากมายไปกว่าการที่จะทำให้จิตใจของใครซักคนนั้นพองโตมากกว่าเดิม ไม่มากก็น้อย “หัวใจ”  สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ ต่างก็มีหัวจิตหัวใจ ใครต่อใครนั้นก็ต้องพึงมี เปรียบเสมือนกับสิทธิขั้นพื้นฐาน ที่ไม่ควรยอมให้ใคร จะสามารถพรากมันไป จากใจคุณได้ เพราะนั่นก็คืออีกหนึ่งปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิตอันเป็นสุข “รักษา”  คุณกำลังรักษาอะไร? เพื่อที่จะให้ชีวิตของคุณ ที่ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกใบนี้เป็นไปด้วยดี และมีความสุขไปกับสิ่งรอบกาย โดยที่มันก็จะเป็นกำลังสำคัญ เพื่อให้คุณนั้น มีภูมิคุ้มกัน แก่สิ่งไม่พึงประสงค์แก่จิตใจ ที่รายล้อมอยู่ทั่วไป บนโลกใบนี้ “ความสุข”  ความสุขนั่นไง นั้นใช่คำตอบที่คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่า?  สิ่งใด ที่สามารถทำให้คุณยิ้มได้ให้แก่โลกที่แสนกว้างใหญ่แห่ง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 26, 2020

สัปดาห์แห่งความรู้สึก

สัปดาห์แห่งความรู้สึก Week / weak ผมกำลังจะขึ้นเครื่องในเย็นวันศุกร์ หลังจากที่สอบเสร็จเพื่อกลับเชียงใหม่ บ้านเกิดที่คุ้นเคยเพื่อพบปะครอบครัวรวมไปถึงเพื่อนฝูงที่นัดรวมตัวกันในช่วงเทศกาล ผมมีเวลาพักผ่อนหย่อนใจเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่ผมจะไปเรียนต่อ ด้วยความเหนื่อยล้าจากการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ ทำให้พลังกายและพลังใจ นั้นเหลือน้อยเต็มที โดยความคาดหวังกับการกลับบ้านครั้งนี้ คือการกลับไปชาร์จกายใจตัวเอง เพื่อให้พร้อมต่อการกลับเข้าไปในความวุ่นวาย ในเมืองหลวงที่ไม่เคยหลับไหล ผมไม่แม้แต่ที่จะคิดวางแผน ว่ากลับไปทำอะไรบ้าง รู้เพียงแต่ว่าทุกการกระทำที่นั่น ผมจะทำเพื่อกอบโกยความสุขให้แน่นหนาพอที่จะกลับไปรับความกดดันต่อที่นั่นได้ —————————————————————————————————— “ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เครื่องบินได้ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพแล้ว” เมื่อผมได้ก้าวออกจากสนามบิน  เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น  “เห้ยมึง คืนนี้ร้านเดิม” แล้วสายก็ตัดไปในทันที เวลานั้นไม่คอยท่าผมเลยจัดการตัวเองเรียบร้อยเพื่อที่จะไปพบปะเพื่อนๆให้มันชื่นใจ ไม่นานผมก็ไปถึงร้านประจำที่คุ้นเคย พร้อมกับบรรยากาศเก่าๆ กับเรื่องราวที่ของวันวานในความทรงจำก็กลับกลายเป็นเรื่องจริงอีกครั้ง เมื่อความคิดถึงของเราทุกคนได้ถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ความสนุกสนานจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว  ซึ่งใครจะสนกันหล่ะ ในเมื่อพวกเขาที่คุณคิดถึงได้มารวมตัวกันอยู่ภายหน้าคุณแล้ว —————————————————————————————————— “จบท่อนนี้ หมดแก้ว!!!” ความบันเทิงยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงเวลาห้าทุ่มกว่า ซึ่งนั่นก็คือเวลาพีคที่สุดของค่ำคืนแล้ว สำหรับร้านที่ปิดเที่ยงคืน ไม่โต๊ะไหนก็ต่างร้องตะโกนในบทเพลงร่วมสมัย ที่ใครต่อใครต่างก็ร้องตามได้ ทุกคนในโต๊ะต่างก็ต่างคึกครื้นในบรรยากาศและเสียงเพลง โดยต่างก็มีบรรดารุ่นพี่รุ่นน้องคนรู้จักต่างก็เข้ามาทักทายกันข้ามโต๊ะไปมา ทั้งๆที่เมื่อเจอหน้ากันส่วนในเวลากลางวันก็เรามักทำแค่ทักทายกันผ่าน หรืออาจจะยิ้มให้กันเป็นมารยาทของคนที่รู้จักกัน แต่ด้วยค่ำคืนนี้ ที่มีเครื่องดื่มเย็นๆเป็นตัวกระตุ้นในการทักทายผู้คนและพบปะกัน ทำให้ช่องว่างระหว่างกัน ที่ถูกคั่นโดยความเขินอาย นั้นทะลายหายไปทันที ทันใดนั้นผมก็มีโอกาสได้รู้จักกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นรุ่นน้องในคณะของเพื่อนร่วมโต๊ะ ทำให้เราได้มีโอกาสรู้จักกัน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 24, 2020

อะไรที่ย่อยง่าย

ต่างๆ ใดๆ ต้องเป็น “อะไรที่ย่อยง่าย” ดูเหมือนว่าชีวิตที่ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งดูเหมือนจะไม่มีวันตามโลกใบนี้ ที่กำลังหมุนรอบตัวเองได้ทันเสียที อาจเป็นอีกหนึ่งปัจจัย ทำให้คนเรานั้น มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่ไม่อยากจะเชื่องช้าแม้แต่วินาทีเดียว  เพราะคุณเองก็อาจกลัวที่จะเห็นแผ่นหลังของใครซักคน ที่กำลังเดินแซงหน้าตัวคุณไป ซึ่งมันก็ทำให้คุณนั้นพยายามจะหาอะไรที่มันจะสามารถทำให้คุณนั้นได้เดินเร็วยิ่งขึ้น โดยแรงผลักดันในการพัฒนาตนเอง ถือเป็นสิ่งที่ดี แต่บางทีแรงใจที่มี ก็อาจหมดลงอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้นด้วยเช่นกัน เราต่างมัวแต่แสวงหาอะไรย่อยง่าย เพื่อทดแทนความเชื่องช้าที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเวลา ในพฤติกรรม ชีวิตประจำวันของคุณ ผมเชื่อว่า คงไม่มีใครปฏิเสธว่า พวกคุณทุกคนต่างเคยผ่าน รสชาติข้าวกล่องในร้านสดวกซื้อ และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่รสชาติอูมามิเข้ากับรสสัมผัสในปากคุณ โดยในเวลาไม่ถึงสามนาที มันช่างเป็นเวลาอันรวดเร็วเหลือเกินกับสิ่งนี้ คุณก็อิ่มท้อง พร้อมออกเดินทางแล้ว เรื่องดราม่าหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนในสังคม อาจเป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถปฏิเสธได้ ว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมนั้น ชอบรับฟังมันเสียเหลือเกิน จนใครหลายคนนำสิ่งเหล่านี้ มาสรุปใจความให้ฟัง เพื่อให้มันย่อยง่ายในทีเดียว เราก็รับรู้ในประเด็นเหล่านั้นอย่างง่ายดาย เพื่อที่จะได้มีเวลาไปเสพประเด็นอื่นที่กำลังเกิดขึ้นต่อไป มันทำให้ผมเริ่มสงสัย ว่าแต่คุณกำลังคาดหวังในความรวดเร็ว และย่อยง่ายนั้น มากน้อยขนาดไหน เพราะแม้แต่สื่อบันเทิง เพื่อบรรเทาความเครียด อย่างภาพยนตร์ที่พร้อมจะมอบความสุขในการรับชมแก่คุณได้เป็นเวลามากกว่าหกสิบนาที แต่บางทีคุณก็เลือกที่ย่อยมัน ให้เวลามันเร็วขึ้น ด้วยการเลือกฟังสรุปหนังทั้งเรื่องให้ออกมา ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแทน ผมเข้าใจว่าเวลานั้นมีค่า แต่คุณค่าของเวลาและสิ่งต่างๆ มันก็น่าจะมีความสุขใจที่ได้ใช้เวลาด้วย หรือเปล่า? […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 22, 2020

วงดนตรีปริศนา กับบทเพลงท่ามกลางสายฝน

วงดนตรีปริศนา กับบทเพลงท่ามกลางสายฝน คุณเคยได้ยินบทเพลงไม่ที่คุ้นหูบ้างไหม?นั่นเป็นบทเพลงที่กระทบแก้วหู เป็นครั้งแรกรึป่าว? มันเป็นอะไรที่หลงไหลมากเลยนะถ้าเกิดว่าคุณดันหลงรักบทเพลงที่เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ซึ่ง เปรียบดั่ง Love at first sight เมื่อคุณเริ่มตกหลุมรักใครซักคนตั้งแต่แรกพบ  เพราะในความหลงไหลนั้น มันทำให้เราลุ่มหลง จนโงหัวไม่ขึ้น สิ้นปีที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปช่วยงานรุ่นพี่ถ่ายวีดีโอในกิจกรรมของ “หลงป่า” ร้านกาแฟกลางธรรมชาติ ในอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ แต่อัดแน่นไปด้วยเหล่านักดนตรีมากหน้าหลายตา ในสุดสัปดาห์ของแต่ละอาทิตย์ ซึ่งตกเฉลี่ยแล้ว วันนึงจะตกที่สองวง  แต่เท่าที่สืบทราบมาแล้ว ในปัจจุบันทางร้านได้เปลี่ยนไปอยู่ในเมืองแทน โดยใช้ชื่อว่า แก้ว คาเฟ่ แอนด์ บาร์. ส่วนที่ตั้งของหลงป่าเดิม ได้กลายเป็นร้านกาแฟ จะได้ไม่ลืม Ja Dai Mai Leum แทน ในระหว่างการทำงานและพบปะพี่ๆในแต่ละครั้ง จะอัดแน่นไปด้วยความสนุกสนาน และเป็นกันเองอยู่เสมอ พี่ๆนักดนตรี บรรดาคนในร้าน มักเป็นสีสันในบรรยากาศที่แสนน่ารัก และแสนอบอุ่น การดำเนินงานยังคงเต็มไปด้วยความสนุกสนานจนกระทั่ง ผมก็มาสะดุดกับการผสมผสานอย่างลงตัวระหว่าง เสียงไวโอลิน และกีตาร์ ที่แสนละมุนหูของวง Duoนี้  มันทำให้บ่ายวันอาทิตย์ของผมในครั้งนั้น รู้สึกมีความหมาย และเพลิดเพลินไปกับการทำงานมากกว่าครั้งไหนๆ ไม่ทันไร ความอบอ้าวที่สะสมอยู่ในผืนดินก็เริ่มระเหยออกมา […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 17, 2020

ควันบุหรี่ เสียงดนตรี และแก้วบรั่นดี

ควันบุหรี่ เสียงดนตรี และแก้วบรั่นดี ความละมุนละไม เร่าร้อน และหลากหลายของเสียงดนตรี ที่ล่องลอยไปกับควันบุหรี่ เสิร์ฟพร้อมกับบรั่นดี นั้นใช้บ่งบอกอัตลักษณ์ของความคลาสสิคอย่างยุค50sได้อย่างดี ความลุ่มหลงของเสียงดนตรี ที่ตัวผมมีต่อบริบทสังคมในช่วงเวลานั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ  ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้ลองสัมผัสกับบริบททางสังคม และวัฒนธรรมเหล่านั้นด้วยตนเอง แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมนั้น สัมผัส เชื่อมต่อกับมันได้นั้น ภาพยนตร์ ที่มีทั้งภาพและเสียงอาจช่วยได้ในระดับนึง และสิ่งที่ช่วยผมได้จริงๆแล้วนั้น คือ”เสียงดนตรี” อย่าง เพลงสวิงแจ๊ส และโซล ที่หวานนุ่ม และละมุนละไม หรืออาจจะเป็น เพลงร็อคแอนด์ โรล ที่เร่าร้อน และชวนฝัน ที่เพียงแค่ได้ฟัง และนั่งจิตนาการอยู่ดาดฟ้าของที่ไหนซักแห่งและจ้องมองรถยนต์ที่แล่นผ่านไปกับแสงไฟที่ส่องสว่างไปตามท้องถนนยามราตรี เพียงเท่านี้จินตนาการของผม ก็เตลิดแล้วลุ่มหลงวนเวียนอยู่ยุคสมัยที่ผ่านมา ความละมุนละไมของ เพลงแจ๊สในยุคนั้นยังคงตราตรึงใจฉันมาจนถึงทุกวันนี้  ศิลปินมากมายทั้งชาย หญิงที่ผ่านหูเรามานั้นช่างเป็นอะไรที่มหัศจรรย์ อย่างไม่น่าเชื่อ ศิลปินแจ๊สในยุคนั้นอย่าง Ella Fitzgerald ,Tony Bennett , Ray Charles ,Bobby Darin และLouis Armstrong รวมไปถึงเพลงโซล ซึ่งเปรียบเสมือนจิตวิญญานของคนผิวสีเลยก็ว่าได้ อย่าง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 15, 2020

“ดวงใจ” กระหายน้ำ

“ดวงใจ” กระหายน้ำ กับธรรมชาตินั้น ที่สร้างชีวิต และชีวิตก็ดำรงอยู่ได้โดยมีธรรมชาติคอยดูแลเอาใจใส่ ดั่งพ่อที่คอยตักเตือน และแม่ที่คอยปลอบโยนด้วยความห่วงใย เพื่อทำให้ชีวิต ได้เติบโตและงอกงามได้ ตามที่ใจต้องการ  ทำไมโลกใบนี้ถึงเป็นดวงดาวที่แสนวิเศษ ทำไมธรรมชาติที่แสนสวยงามถึงคงอยู่เพื่อคอยมอบชีวิตให้ผู้อยู่อาศัยตัวน้อยๆบนดาวเคราะห์ดวงนี้ และมันถูกหล่อเลี้ยงด้วยสายน้ำ วัฎจักรเหล่านี้ยังหมุนไปดั่งเช่น “โลก” ที่หมุนรอบตัวเอง แต่แล้วทำไม หัวจิตหัวใจคนเรา  ถึงถูกปล่อยทิ้งไว้  ให้มันแห้งเหือดไป  ตามกระแสของเวลา —————————————————————————————————— เหมือนกับมนุษย์กำลังหลงลืม หรือแม้กระทั่ง อาจถูกบดบังจากสภาวะความตึงเครียดบางอย่างที่ตัวขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะหน้าที่การงาน ปัจจัยอะไรก็ตามแต่  บางสิ่งที่เป็นเครื่องเติมเต็มจิตใจ กำลังถูกบดบังอย่างเศร้าหมอง มันทำให้องค์ประกอบของความสุขนั้นขาดหายไปอย่างน่าใจหาย เปรียบกับฝืนป่าอันกว้างใหญ่ ที่กำลังป่วยไข้ จากพิษของความเจริญ ที่ถาโถมเข้ามาจึงนำมาซึ่งผืนป่าที่เหลือน้อยลง  เพราะพวกเราที่หลงลืมไป ว่าความกระหายในอำนาจ และตัณหา ที่ก่อตัวขึ้นมาภายในจิตใจ จึงทำให้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ที่เรามักมอบมันให้แก่สิ่งรอบข้าง รวมไปถึงตนเอง นั้นเลือนหายไป ดั่งดวงใจที่เหือดแห้ง คุณรู้ใช้มั้ย? ว่าต้นไม้ต้องการน้ำ สิ่งมีชีวิตต้องการน้ำ  และดวงใจคุณเองก็ต้องการเช่นกัน สมองนั้นอาจกระหายในอำนาจ กระหายตัณหา และดวงใจน้อยๆก็กระหายเช่นกัน แต่ว่าความกระหายของมันก็เพียงแค่กระหายหยดน้ำที่จะมาช่วยให้มันชุ่มชื่นอีกครั้ง และพองโตขึ้นมาใหม่ เพื่อสร้างสรรค์สีสันให้แก่โลกใบนี้อีกครั้ง และนำพาความชุ่มชื่นเหล่านี้ […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 14, 2020

หลุมรัก ในหลุมหลบภัย

หลุมรัก ในหลุมหลบภัย. คุณรู้ใช่ไหม? ว่าหลุมหลบภัยนั้นมีไว้ เพื่อป้องกันภยันอันตรายนั่นแหละครับการมีตัวตนของมัน ความรักก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้ ผมได้มีโอกาสได้พูดคุยกับ พี่ชายคนหนึ่ง ซึ่งเขาได้ตั้งคำถามกับการป้องกันภัย ภายในใจของตนเอง และนั่นแหละครับ “หลุมรักในหลุมหลบภัย” เพราะความรัก เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แต่ถ้าคุณกำลังรู้สึกว่า กำลังไม่ปลอดภัยจากใครบางคน ภูมิคุ้มกันที่เปรียบเสมือนดั่งเม็ดเลือดขาว จะแทรกตัวเข้ามาในใจทันที แล้วในทีนี้เมื่อคุณดันเริ่มรู้สึกดีกับใครซักคน เพราะใครคนนั้นดันเข้ามามีบทบาท ในชีวิต แต่คุณกลับเริ่มคิด ว่าความสัมพันธ์นั้น ตัวคุณดันจะทำมันได้ดีแค่ไหนกันเชียววะ แล้วนั่นแหละคือจุดเริ่มต้น เมื่อคุณได้ตกหลุมรักใครซักคน ทั้งที่คุณยังหลบซ่อนอยู่ ในหลุมหลบภัย แล้วในความสัมพันธ์ที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเข้าใจ ซึ่งคุณนั้นจะเปิดเผยมันออกมาแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของคุณ ในขณะที่คุณได้เริ่มบอกเล่าเรื่องราวในใจ ซึ่งก็ไม่รู้มันต้องมากแค่ไหน ถึงจะทำให้ใจคุณนั้นรู้สึกสบาย ที่ได้เอ่ยมันออกมา ผมกลับเริ่มตั้งคำถามว่า คุณพร้อมที่จะเปิดรับใครซักคนเข้ามาในหลุมหลบภัย หรือคุณพร้อมที่เดินออกไป เพื่อพบกับใครบางคน แล้วหรือยัง ____________________________________________________________________ ในทางกลับกัน ผมเลยถามกลับไป ว่าคุณพร้อมที่จะให้ใคร เพิ่มเข้ามาในใจ ของชีวิตคุณแล้วหรือยัง เพราะความเหงานั้น ไม่สามารถทำให้คุณเพิ่มใคร เข้ามาในใจ ได้ง่ายขนาดนั้น แล้วนั้นแหละ คือสิ่งที่ผมกำลังถามคุณ.

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 13, 2020

ผู้ซึ่งแสวงหาโอกาส

ผู้ซึ่งแสวงหาโอกาส ในขณะที่โลกกำลังหมุนไป เราต่างก็เสาะแสวงหา อนาคตของมวลมนุษยชาติ ทั้งความเจริญ ผู้แสวงหาโอกาส ความก้าวหน้า เพื่อตอกย้ำว่าเรายังคงดิ้นรนเพื่อตัวเองและความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ แต่ทว่ารากฐานของมันมักมีจุดเริ่มต้นมาจาก “โอกาส” เราผู้ซึ่งแสวงหาโอกาสนั้น อาจกล่าวได้ว่า คนเราล้วนแล้วแต่เป็นผู้แสวงหาที่พึ่งพาประสบการณ์จากการออกไปผจญภัยในโลกภายนอกและเติบโตไปกับมัน ซึ่งโชคชะตา ก็อาจเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ใครต่อใครก็อาจมี แต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราออกไปพบกับโลกภายนอกมากน้อยแค่ไหน แล้วการที่ใครซักคนจะก้าวเดินไปในเส้นทางชีวิตนั้น เราก็มักที่จะต้องออกไปผจญภัยในโลกภายนอกอยู่เสมอ เช่นเดียวการแสวงหาความรู้ ความเข้าใจ ที่ไม่ได้มีอยู่แค่ในห้องเรียน หรือโลกออนไลน์เพียงอย่างเดียว นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเราจึงเป็นผู้แสวงหาโอกาส ซึ่งจริงๆแล้ว ที่กล่าวมา ก็อาจหมายรวมถึงทุกชีวิตบนดาวดวงนี้ ก็ล้วนแล้วแต่แสวงหาโอกาสกันทั้งนั้น เพราะการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์เป็นสิ่งสำคัญ เพื่อสร้างสีสรรค์ ในการมีตัวตนให้แก่โลกใบนี้ เพราะ “โอกาส” นั้นไม่เลือกเวลาเกิด ด้วยความปรารถนาดีจาก เพื่อน มนุษย์ท่านหนึ่งถึง เพื่อนร่วมโลกท่านอื่น

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 11, 2020

เส้นทางที่เคยเดินผ่านมา

เส้นทางที่เคยเดินผ่านมา หลายคนมักจะพูดเสมอว่า ชีวิตคนเรานั้นจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไป ซึ่งชีวิตคนเรานั้นมันก็ช่างแตกต่างกันเสียเหลือเกิน นั่นหมายความว่าเราต่างก็ก้าวไปข้างหน้าในเส้นทางของตัวเองในคนละเส้นทางกับผู้คนรอบข้าง ที่ถึงแม้อาจจะไลฟสไตล์ ความชอบที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเรานั้นกำลังเดินทางไปในเส้นทางเดียวกันตลอดจนถึงบั้นปลายชีวิต แต่ก็มีเหมือนกันที่เส้นทางของคนเราจะมาบรรจบกันในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิตเมื่อครั้งเยาว์วัย และสิ่งเหล่านี้อาจหมายถึง มิตรภาพ และความผูกพันที่มนุษย์นั้นต่างโคจรมาพบเจอกันในระหว่างที่ต่างคนต่างก็ก้าวเดินกันไป และมันก็มักจะมาในรูปแบบของคนรู้ใจที่เป็นเพื่อนฝูง หรือมากกว่านั้นแต่ผมจะขอมุ่งประเด็นไปที่เพื่อนฝูงเพราะถ้านอกจากครอบครัวและคนที่เรารักแล้วนั้น ความสัมพันธ์เหล่านี้มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด มิตรภาพที่แน่นแฟ้นมันจะมาคู่กับสายสัมพันธ์ที่ไม่เคยจางหาย เพราะดีเทลเหล่านี้มันแฝงไปด้วยความทรงจำที่ทั้งสุข และทุกข์ปะปนกันไปแต่แล้วบทสรุปและสิ่งที่เราได้มา มันกลับกลายเป็นความทรงจำอันล้ำค่า ที่ยากจะอะไรหาอะไรมาเทียบเคียงได้  อาจเป็นเพราะความเยาว์วัยและไร้เดียงสา ที่ทำให้มันยิ่งเป็นคุณค่าที่มิอาจลมเลือนไปจากใจได้ มิตรภาพที่แม้จะอยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน แต่ต่างคนต่างก็มีเส้นทางที่จะต้องก้าวเดินต่อไปในเส้นทางของตนเอง ซึ่งสิ่งสำคัญในการเดินทางนั่นก็คือการจดจำเส้นทางที่เคยเดินผ่านมา บ่อเกิดความสุขในความเยาว์วัยนั้นมันมีที่มาที่ไปที่ไม่อาจถูกลบเลือนออกจากใจ “ความสุขในเส้นทาง…ที่เดินผ่านมา”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 6, 2020

น้ำทะเลกำลังลดลง

น้ำทะเลกำลังลดลง “ท้องทะเล” ความกว้างใหญ่ไพศาลที่แสนสวยงาม ที่ยากเกินกว่าที่เราจะล่วงรู้ถึงมันอย่างทั่วถึง  แต่เราชื่นชมความสวยงาม ขณะเดียวกันกับที่เราต่างก็ยำเกรงมันเช่นกัน เพราะเรานั้นต่างไม่ยังเข้าใจในตัวตนของมันอย่างทะลุปรุโปร่ง  ชีวิตของคนเราก็เช่นกัน เพราะเราต่างก็หลงไหลในประกายแสงที่ตกกระทบกับผืนน้ำ กับทะเลที่แสนเย็นสบาย เหมาะแก่การซึมซับความสุข อย่างหาที่สุดไม่ได้ ความสุขที่เราได้นั่งรับลมและมองผืนน้ำประกายแสง อาจดูเป็นความสุขที่ช่างเรียบง่ายเสียเหลือเกิน ยิ่งถ้าเกิดข้างตัวเรามีเครื่องดื่มเย็นๆด้วยนี่ ผมเชื่อว่า ความสุขของเราคงจะยิ่งทวีคูณแน่นอน “จงโปรดระวังและอย่าได้ลืมยำเกรงในมัน” ถ้าหากเรามองกลับกันในอีกมิตินึงหล่ะ ในด้านความน่ากลัวของมัน ก็มีมากพอตัวเช่นกัน ท้องทะเลที่แสนสงบนิ่ง อาจนำมาซึ่งคลื่นลมที่แรงพอจะทำให้คุณเจ็บตัวได้เช่นเดียวกัน อย่างเช่นการที่เรากำลังใช้จ่ายอย่างสุขสบาย โดยที่เรานั้นอาจอาจหลงลืม หรือไม่ได้สนใจสิ่งที่ควรเก็บรักษาไว้อย่างระมัดระวังเพื่ออนาคตที่กำลังจะผ่านเข้ามาในทุกๆวัน  เพราะบางครั้งสิ่งรอบกาย ก็อาจทำให้คุณหลงลืมสิ่งเหล่านี้ไป บางทีคุณอาจจะต้องมานั่งคิดใหม่ ว่าประวัติศาสตร์การเกิดพายุ และความแปรปรวนของท้องทะละที่ผ่านมา มักเป็นกรณีศึกษา ให้เรายำเกรงมันมากยิ่งขึ้น อย่างในสถานการณ์ตอนนี้ที่คลื่นลม กระแสน้ำของโลกใบนี้ช่างวุ่นวาย และไม่สามารถเอาแน่เอานอนกับมันเลย  ถึงแม้บางทีท้องทะเลอาจจะสงบ แต่คุณอย่าได้ลืมสังเกตอย่างถี่ถ้วน ว่าในความสงบ หลังพายุที่ผ่านมา ณ ตอนนั้น “น้ำทะเลกำลังลดลงหรือป่าว” เพราะนั่นอาจเป็นสัญญาณของคลื่นลูกใหญ่ ที่รอเวลาพร้อมซัดชายฝั่ง อาจทำให้คุณเจ็บตัวอีกครั้ง จากอดีตที่ผ่าน แล้วสายตาคู่นั้น คุณจะยังมองมัน เหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า “นั้นแหละครับผมกำลังถามคุณอยู่” ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อน มนุษย์ท่านหนึ่ง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 5, 2020

สบตา ณ สี่แยก

สบตา ณ สี่แยก แล้วก็มาถึงเย็นวันอังคาร กับผมที่กำลังออกจากบ้านเพื่อจะไปร้านประจำ เพื่อหาที่นั่งทำงานอย่างที่ตนคุ้นเคย แล้วผมก็เลือกเส้นทางประจำในการเดินทางเข้าตัวเมืองโดยใช้เส้นทางประจำ นั่นก้คือถนนเรียบคลองชลประทาน ซึ่งไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ผมก็มักจะใช้เส้นทางนี้ในการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นจะเป็นเวลาเรียน หรือเวลาออกไปหาที่นั่งทำงาน  แต่แล้ววันนี้ ยามอาทิตย์อัสดงก็เกิดได้เจอเรื่องราวที่ไม่อาจที่จะอดสงสัยได้เลยเพราะในระหว่างที่ติดไฟแดงอยู่หน้า อบต. ก็มีรถคันหนึ่งขับมาจอดข้างๆแล้วผมก็เกิดความรู้สึกที่ว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่ เป็นความรู้สึกอึดอัด และกดดันอย่างบอกไม่ถูก ซึ่งผมเชื่อว่าคุณที่กำลังอ่านอยู่นั้น  ต่างก็ต้องเคยเจอประสบการณ์การความรู้สึกของการถูกจ้องมองเช่นเดียวกัน ทันใดนั้นผมจึงหันไปด้วยความสงสัย แล้วผมก็พบกับ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อน มอมแมม ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ภายใต้ชุดเครื่องแบบสีน้ำตาลที่นั่งอยู่อยู่ท้ายรถกระบะ ทำให้ความอึดอัดนั้นจางหายไป เมื่อรู้ว่านี่คือคนที่กำลังจ้องมองเราอย่างไม่ละสายตา แต่กลับได้ความสงสัยเข้ามาแทน  ว่าทำไมชายแปลกหน้าถึงต้องมานั่งในคันนี้ ด้วยเหตุผลอะไร แล้วสายตากับสีหน้าที่กำลังวิงวอนเหมือนกำลังร้องขออะไรบางอย่าง แล้วทันใดนั้น ความอัดอั้นที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของชายคนนี้ กำลังจะจางให้ไป เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีใหม่ ทำให้เรานั้นต้องก้าวต่อไป ทิ้งไว้แต่ความสงสัยในใจ ว่าเหตุใด ทำไมคุณถึงนั่งอยู่ในรถคันนั้นที่รายล้อมไปด้วยลูกกรงที่แน่นหนาขนาดนั้น ในที่สุดปฏิสัมพันธ์ของเราผ่านดวงตานั้น ก็ค่อยๆไกลห่างออกไป ได้เหลือทิ้งเอาไว้เพียงแต่ใบหน้าที่เปรอะเปื้อน กับตราของกรมราชทัณฑ์ที่ติดอยู่ข้างรถกระบะคันนั้น แล้วเราต่างก็ออกเดินทางกันต่อไปบนท้องถนนที่อยู่บนคนละเส้นทาง “ในดวงตาคู่นั้น กำลังสื่อสารอะไร?”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 31, 2020

โปรดอ่านต่อหน้าต่อไป

โปรดอ่านต่อหน้าต่อไป ในเรื่องของชีวิตนั้น การเปลี่ยนผ่านของช่วงเวลานั้นคือสิ่งที่คุณต้องเผชิญ แล้วคุณไม่มีทางหลีกหนีมันพ้น ไม่ว่าก่อนหน้านั้น คุณจะมีความสุขจนล้น จะทุกข์ระทมจนคุณอยากจะลบเลือนมันออกจากช่วงชีวิตไปให้พ้นๆเสีย แล้วผมก็เป็นคนนึงที่รู้สึกปลื้มปริ่มหัวใจในช่วงเวลาตลอด 20กว่าปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นช่วง ประถม มัธยม หรือแม้กระทั่งมหาลัย แต่แล้วเมื่อถึงช่วงการเปลี่ยนผ่านในช่วงวัยอย่างเช่นจบการศึกษา ในช่วงก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน ภาพเก่าๆในอดีตที่มีทั้งสุขและทุกข์ต่างย้อนเข้ามา แล้วฉายมันออกทางสายตา ดั่งโปรเจคเตอร์ที่กำลังฉายภาพความสนุกสนาน ในงานรวมรุ่น และสิ่งนั้น มักทำให้ฉันเกิดความรู้สึกที่ว่า “จะเป็นไปได้มั้ย” ที่เราจะขอต่อเวลาแห่งความสุขเหล่านี้ ให้มันยืดออกไปดั่งเช่น การทดเวลาบาดเจ็บ —————————————————————————————————— และมัน “จะเป็นไปได้มั้ย” ที่จะทำให้เราไม่ลืมเลือนความสุขเหล่านั้น ที่มันจะผ่านพ้นไปตามกาลเวลา เพราะลึกๆแล้วนิยายส่วนใหญ่ มักจะมีวันจบบริบูรณ์ แล้วถ้าเป็นนิยายชีวิตล่ะมันจะมีวันจบบริบูรณ์เหมือนนิยายทั่วไปมั้ย? ผมคิดว่ามันอาจจะมี ในมุมมองที่ว่า เมื่อเรานั้นเดินทางมาถึงจุดอิ่มตัวที่สุด หรือแม้แต่จุดสุดท้ายของชีวิตของเรา แต่สิ่งเหล่านี้มันก้อาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป ตราบใดที่คนเรานั้นยังคงมีความเมตตา และสร้างคุณค่าให้กับสิ่งรอบกายให้เป็นความทรงจำของกันและกัน สิ่งนั้นก็อาจจะช่วยต่อเวลาการจบบริบูรณ์ของนิยายชีวิตเราได้ออกไป แต่ถึงยังไง หัวใจสำคัญมันก็ยังอยู่ที่ระหว่างการเขียนนิยายชีวิตนั้น เราจะขีดเขียนมันออกมาเป็นเช่นไร ให้นิยายนั้นถึงแม้จะจบบริบูรณ์ไป แต่ยังคงเป็นที่จดจำของใครหลายคนๆ และในระหว่างที่นิยายกำลังดำเนินต่อไป มันจะเป็นยังไง นั้นไม่สำคัญ แล้วยอมรับเรื่องราวที่มาว่า สุดท้ายนั้น มันจะกลายเป็นความทรงจำ เมื่อเวลานั้นมาถึง เพราะฉะนั้นได้โปรด “อ่านต่อหน้าต่อไป”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 28, 2020

เข็มทิศ ความสุข

เข็มทิศ ความสุข*มึงว่า เข็มทิศ นอกจากจะใช้หาตำแหน่งสถานที่แล้วมันใช้หาอะไรได้อีกวะ? ก็ไม่น่ามีแล้วป่ะมันก็สร้างมาเพื่อแค่นั้นเอง* *แล้วมึงเคยได้ยินเรื่อง เข็มทิศ ความสุข ป่ะ? ไม่อะ…มันคืออะไร?* งั้นเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง “เรื่องมันมีอยู่ว่า” ชายคนหนึ่งที่รู้สึกเหนื่อยกับวิถีชีวิตที่เป็นอยู่ หน้าที่การงานที่ฝืดเคืองเพราะพิษเศรฐกิจ กับเจ้านายผู้กดขี่ข่มเหงพนักงานยิ่งกว่าทาสในเรือนเบี้ย แล้วไหนจะเพื่อนร่วมงานตัวดีอีกหล่ะ ที่ทุกคนต่างไร้ซึ่งจิตใจและความเมตตา เมื่อสุภาษิตที่ว่า “คนล้มอย่าข้าม” ไม่สามารถใช้ได้กับมนุษย์ในสำนักงานแห่งนี้ หรือว่าบางที อาจจะใช้ไม่ได้กับโลกใบนี้แล้วด้วยซ้ำ สภาพความเป็นอยู่ในสำนักงานใจกลางเมืองเชียงใหม่ เมืองที่ได้ชื่อว่าเกิดมาเพื่อให้มนุษย์ได้ใช้ชีวิต Slow life อย่างแท้จริง แต่กับสำนักงานแห่งนี้ นั้นต่างกันออกไป มันคือสถาการณ์ที่ ที่ผู้คนต่างจ้องที่จะเขมือบกันอย่างช้าๆแทน ดังชาวประมงนั่งรอเวลา ให้ปลามาติดเบ็ด —————————————————————————————————— ทำให้การตามหาความจริงใจนั้น ยากเย็นยิ่งกว่างมเข็มใต้มหาสมุทร ในขณะที่ทุกคนตามหามัน แต่กลับไร้ซึ่งความจริงใจ ที่มีให้กัน มีเพียงชายคนนี้ ที่เพียงต้องการ ทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะได้หนีไปเที่ยวทะเลช่วงปีใหม่กับครอบครัวเพียงเท่านั้น กับหนุ่มน้อยลูกของเจ้านาย ผู้ที่คนในสำนักงาน ต่างรักและเอ็นดู เนื่องจากเป็นลูกของคนที่กุมชะตาของพวกเขาในอนาคต ทั้งสองคน มักจะมีโอกาสได้พูดคุยกันอยู่เสมอๆ เนื่องจากชายคนนี้มักจะอยู่สำนักงานและทำงานล่วงเวลาอยู่เสมอๆ ซึ่งในบางครั้งเขาก็เลือกที่จะนอนที่นั่นมันเสียเลย ส่วนทางเด็กหนุ่มที่เวลาหลังเลิกเรียนมักจะมารอพ่อที่กำลังประชุมอยู่เสมอ ทำให้สำนักงาน เปรียบเสมือนสนามเด็กเล่น และชายหนุ่มก็คือเพื่อนเล่นหลังเลิกเรียนเพียงคนเดียวของเขา —————————————————————————————————— […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 26, 2020