ภาพขาวดำ

ภาพขาวดำ จากกล่องข้อความ ที่ใครหลายคน อาจมองว่า ช่างเป็นอะไรที่ไม่มีสีสัน และไร้ซึ่งชีวิต-ชีวา เอาเสียเลย ความเศร้าหมอง  ในมุมมองทางความรู้สึก ที่ภาพเหล่านี้ ดันมีเฉดสีไม่มากมายเท่ากับที่ หลายคนคาดหวังกับรูปใบหนึ่งของมัน  แถมสีสันของภาพสีทั้งหลาย ก็ช่างเป็นอะไรที่สดใส ,ฉูดฉาด แล้วให้ชีวิตชีวากับคุณได้ นั่นทำให้ ความเป็น รูปภาพสีขาวดำ นั้นถูกลดทอนคุณค่าลงอย่างไม่น่าเชื่อ จนบางคนอาจให้ค่ามัน เฉพาะเมื่อตอนเกิดความสูญเสีย ได้ย่างกราย มาทักทายใครซักคน ในผู้คน ที่คุณ รู้จัก แต่เชื่ออะไรไหม หลายคน ก็อาจไม่ได้คิดอย่างงั้น ผมเองก็เช่นกัน ซึ่งมีมุมมอง กับภาพขาวดำ ในอีกรูปแบบหนึ่ง ที่อยากจะมาแชร์ให้ฟังเหมือนกัน แล้วนั่นมันเพราะอะไรกัน เพราะหากว่าคุณสามารถใส่สีสันในนั้น มากกว่าภาพที่มีสีสัน ใช่เหรือไม่ เราสามารถจินตนาการ สีสันในรูปขาวดำ ได้มากมาย ตามแต่ที่ใจคุณปรารถนาเลย ใช่หรือเปล่า บางครั้ง การที่เราเสพภาพสี มากเกินไป ก็อาจทำให้เราเสพภาพเหล่านั้น ได้ไม่กี่มุมมองก็เป็นได้  ถึงแม้ว่า คุณจะได้วิเคราะห์เฉดสี ที่ประกอบกัน ความหมายของสีสันที่ถูกเลือกใช้  ประเด็นก็คือจินตนาการ ที่คุณอยากใส่เข้าไปกับการเสพภาพ […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

February 20, 2021

อาการเหงา

อาการเหงา จากกล่องข้อความ “เหงา” คำอาการนามของ ความเหงา “ปัดโธ่เอ๊ยความเหงา” คิดว่าไงบ้างเพื่อนมนุษย์ กับสิ่งเหล่านี้ ดูจะเป็นอะไร ที่ไม่เข้าท่ากับชีวิต เท่าไหร่เลย หรือไม่? แล้วเป็นยังไงบ้าง ความเหงา; อารมณ์ ความเปล่าเปลี่ยว, ความไม่มีชีวิตชีวา นั่นแทรกผ่านเข้ามาภายในจิตใจ เลยหรือเปล่า มันยังเร็ว (เกินไปไหม) ที่เราจะมอง อาการ มันเป็นเหมือนเรื่องน่าเศร้า ในอารมณ์ และความรู้สึกที่มิอาจ ปฏิเสธได้  ให้ตายสิ  มันเป็นเพราะ อะไรกัน  ทำไมอาการเหงา ของคนเรา มันถึงดูโหดร้าย กับชีวิตเพื่อนมนุษย์ ได้เพียงนี้ ถามว่าทำไม  สงสัย คงจะเป็นเพราะว่า วาทกรรมบนโลกใบนี้ นั้นโจมตีความเหงา เก่งเสียยิ่งกว่า ฝ่ายค้านในสภา ที่อภิปรายไม่ไว้วางใจ ใครหลายคนที่ไม่รู้จักหน้าที่ และความผิดชอบ ชั่วดี แน่ๆเลย แล้วก็ดูเหมือนว่า สิ่งเหล่านี้ที่กล่าวมาตั้งแต่ต้น มันดูเป็นเรื่องเลวร้ายเหลือเกินนะ แถมไม่พอ ผมเองก็รู้สึกว่า คนเราให้ร้ายกับความเหงา กันเกินไป หรือไม่  […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

February 17, 2021

โตขึ้นฉันจะ…

โตขึ้นฉันจะ… จากกล่องข้อความ โตขึ้นฉันจะเป็นอะไร; ประโยคทำนองนี้ นั้นฟังดูเหมือน ความฝัน, คำปฏิญาณ, หรือคำมั่นสัญญา ของหนูน้อยซักคนที่กำลังเติบโตขึ้นมาให้กลายเป็นบุคคลที่มีคุณภาพของสังคมและโลกใบนี้ เลยว่าไหม? ว่าแต่ว่าหนูอยากเป็นอะไรดี? เป็นหมอ  ตำรวจ นักบินอวกาศ ครูบาอาจารย์ คนขายไอศกรีม ศิลปินดาวรุ่ง ดารา หรือว่าอยากเป็นนายกเทศมนตรีล่ะจ้ะคนดี จินตนาการที่ไม่สิ้นสุดของหนุ่มสาววัยใส  นั้นมีมากมายพอๆกับจักรวาลที่แสนกว้างใหญ่ นั้นมันคงไม่สำคัญ เพราะตราบใดที่ตัวคุณนั้น ยังตั้งมั่นที่จะเติบใหญ่ มันก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไร ที่คุณจะคิดถึงมัน แล้วเลิกฝัน ไปเสียโดยง่าย  เพราะมันก็ไม่ใช่ใครก็ได้ ที่จะสามารถอยู่ในจุดอิ่มตัวที่ตนต้องการ ขอเพียงแต่ความพยายาม การแสวงหาโอกาส และความกระหายในฝันที่แสนสวยงาม ความต้องการของคุณที่เคยเป็นแค่ฝุ่นควัน หรือภาพลางๆ มันก็จะเริ่มปรากฏชัดเจนตามแต่เจตนาที่คุณใฝ่หา ว่าแต่อยากทำอะไรต่อไป? เป็นอะไร ทำตามขนบธรรมเนียมของวงตระกูล; เพื่อสร้างเกียติภูมิให้แก่วงตระกูลต่อไป ทำตามที่ผู้เป็นบุพการี อยากจะให้คุณเป็นในฝันของพวกเขา ทำตามกระแสของสังคมที่รอบข้างตัวคุณต่างจับมือกระเตงๆกันไป หรือคุณจะเลือกเข้าข้างตัวเองในการทำอะไรตามที่คุณต้องการที่จะทำ “โตขึ้นฉันจะ ไม่…” จะไม่ทำแบบนั้น แบบนี้ หรืออะไรก็ตามแต่ คุณอาจจะเคยสัญญากับใครซักคนอย่างเช่นบุพการี คุณอาจจะเคยสัญญาว่า จะไม่สูบไม่ดื่ม คุณอาจจะเคยสัญญาว่า จะไม่มีใครจนกว่าที่ใบปริญญาจะส่งตรงถึงมือคุณ “เด็กมันกำลังโต” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

February 8, 2021

เราต่างก็เป็นคนดี

เราต่างก็เป็นคนดี จากกล่องข้อความ ขอย้ำอีกครั้งนะพี่น้องเอ๋ย ว่าเรา “เราทุกคน” หากว่าใครซักคน จะตั้งคำถามกลับมา ว่าทำไม มันจึงเป็นเช่นนั้น ผมขอออกความเห็น และตั้งข้อสังเกต ถึงที่มาที่ไปของหัวข้อนี้ ว่าแต่ว่า คุณเชื่อหรือไม่ ที่เราทุกคนเป็นมัน จริงๆนะ  คุณคิดว่ายังไง? แล้วมันเป็นเพราะอะไร นั่นคงเป็นเพราะว่า ความจริงแล้ว ความดีในมุมมองของคนเรา มันก็มีมุมมองต่อสิ่งนี้ ที่แตกต่างกันออกไป  ใช่หรือไม่?  แถมในบางชุดความคิดของพฤติกรรม และการกระทำที่เราจะตัดสินว่า ใครซักคน นั้นเป็นคนดีแถมบางทีมันไม่ได้มีตัวชี้วัด ที่ตายตัว  ใช่หรือป่าว? ช่างเป็นสัจธรรมชีวิต ที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ เพราะความจริงแล้ว ในบางกรณี บรรทัดฐานทางสังคม กรอบของศิลธรรมอันดี หรือแม้แต่จารีตประเพณี ก็ไม่ใช่เครื่องมือ ในการชี้วัดว่า ใครคนหนึ่ง คือคนที่ “ดี” พฤติกรรมและการกระทำ ที่ใครคนนั้นแสดง หรือปฎิบัติตนออกมา ให้เราได้เห็น  นั่น มักจะเป็นเครื่องมือในการชี้วัดสำหรับเราอยู่ดี ว่าเขาปฎิบัติต่อเราดีรึป่าว ตามแต่บริบท และความสัมพันธ์ ที่ทั้งสองนั้นต่างมีให้กัน นั่นคงจะเป็นประเด็นสำคัญ ของใครซักคน ที่จะเลือกมอง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

February 4, 2021

เยียวยา

ว่าด้วยเรื่องของการ “เยียวยา” จากกล่องข้อความ มันช่างเป็นเรื่องอันน่าเสียดาย อย่างน่าใจหายอยู่เหมือนกัน ที่โอกาสและสิทธิของคนเราดันไม่เท่ากัน ซึ่งเราควรต้องช่วยกัน เพื่อให้สิ่งนั้น มันเกิดขึ้นมา  แต่ก็อาจเป็นเพราะว่า ด้วยปัจจัยต่างๆ นาๆ ผนวกกับทัศนคติของผู้มีสิทธิ ที่จะกำหนดมัน ในทางตรง ดันไม่มีท่าที ที่จะทำให้มัน เป็นอย่างงั้น ในแต่ละสถานการณ์ ที่เราต่างต้องปรับตัว และเอาตัวรอดจากวิกฤตการณ์ ซึ่งถาโถมเข้ามา อย่างไม่มีท่าที ที่จะเมตตา หรือปราณีมนุษย์โลกเรา เอาเสียเลย โอเคเราจะไม่ขอลงรายละเอียด ของการ “เยียวยา” ในทำนองนี้ หรือแม้แต่ความเหนื่อยล้าจากเหตูต่างๆ ที่เข้ามา (แต่เรารับฟังกันได้นะ) ขอแค่คุณเปิดใจ ที่จะถามไถ่ หรือระบายความในใจ นั้นออกมา เพราะถ้าหากว่า จะให้วิภาควิจารณ์ นั่นคงไม่ใช่ Life From Earth หรือเรื่องราวในมุมมอง อย่างแน่นอน  ผมเองก็ทดไว้ในใจ แล้วเอาไประบายในอีกรูปแบบหนึ่ง นั่นเอง (ขำแบบแห้งๆ)  ดูเหมือนว่า ต้นเหตุของการสร้างสรรค์บทความนี้ขึ้นมา ผมมีความตั้งใจ และต้องการ ที่จะย้ำเตือนพวกเรา เพื่อนมนุษย์โลกด้วยกัน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

February 1, 2021

จากใจพี่ยาม

จากใจพี่ยาม จนมันกลายเป็นเรื่องเป็นราว จากกล่องข้อความ และแล้ววันนี้ ก็เป็นอีกหนึ่งวัน หลังจากตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างไม่ลดละ ด้วยความเหนื่อยล้า ของทางสายตา ที่ได้จ้องมองหน้าจออยู่หลายช่วยโมงก่อนหน้านี้ ทำให้ผมจำเป็นต้องหาอะไรผ่อนคลาย ด้วยร้านประจำใหม่  เพื่อดื่มด่ำไปกับช่วงเวลา ยามค่ำคืนวันอังคาร ซึ่งถึงแม้ว่ากิจกรรมเมื่อถึงที่หมาย จะยังงเป็นการนั่งเขียนบทความ อย่างทุกคืนที่ผ่านมา แต่ความสุขกลับมีมากกว่า ยามแสงอาทิตย์ส่องผ่าน  เพราะเมื่ออาทิตย์ลับตา คงามรู้สึกมีชีวิตชีวา มันก็หวนกลับมาอีกครั้ง ซึ่งมันมากเสียกว่าการดื่มกาแฟยามสายเสียอีก บทเพลงที่บรรเลงไปกับช่วงเวลา มันช่างมีคุณค่า ภายใต้ดวงดาวแสนสุกสกาว และแสงจันทร์อันสาดส่อง ช่างเป็นช่วงเวลาจรรโลงใจ ยิ่งกว่าสิ่งใด แต่ทว่าคืนนี้ กลับแตกต่างออกไป ตั้งแต่ที่ก่อนผมจะเดินเข้าร้านมา ผมก็พบบทเพลงต่างๆนาๆ ที่ถูกขับร้องอย่างปริศนา ป้อมรักษาความปลอดภัยของโครงการ ที่ตั้งอยู่ข้างกับร้านประจำผมก็คุ้นเคยเป็นอย่างดี  บทเพลงที่ถูกขับขาน เป็นสำเนียงอีสาน นั่นทำให้ผมประหลาดใจ ว่าผู้ใด คือคนที่เปล่งมันออกมา แล้วในทุกครั้ง เมื่อผมได้ออกไปเผาไหม้ใบยาสูบ เพื่อแลกเปลี่ยนควันกับอากาศให้เข้าสู่ปอดทั้งของข้าง มันไม่มีครั้งไหนเลย ที่บทเพลงจะไม่ถูกขับขาน จากน้ำเสียงที่ฉะฉาน อย่างตั้งใจ จากชายวัยกลางคนเจ้าของเสียง ที่เอาแต่จ้องมองมือถืออย่างไม่ละสายตา ซึ่งเมื่อถึงคราว ที่เราต่างได้สบตากัน หลังจากที่ผมได้ยืนรับฟัง โดยไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้  รอยยิ้มก็ได้เกิดขึ้นมา จากความเขินอาย […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

January 30, 2021

จดหมาย

“แมสเสจ” ในแบบรูปธรรม และจับต้องได้ ด้วยลายมือที่ถูกบรรจงลงแผ่นกระดาษ แม้ว่า จดหมาย อาจไม่ใช่ความรวดเร็วที่ตอบโจทย์ต่อโลกสมัยนี้  แต่เชื่อเถอะครับ  ว่าอารมณ์ความรู้สึกที่มีต่อการสื่อสารแบบจะถูกอัดแน่นอยู่ในนั้น และเฝ้ารอให้มันส่งไปถึงใครซักคนตามที่คุณได้จ่าหน้าซอง ซึ่งเสน่ห์ของมัน คืออะไร ?  การรอคอยของทั้งสองฝั่ง ที่ต่างฝ่ายต่างตั้งหน้าตั้งตารอ ใช่หรือไม่ แล้วใครคนนั้น ก็คือตัวคุณเอง จากทั้งสองช่วงเวลา แต่ทว่าคาดหวังต่างกัน แล้วถ้าเกิดว่าการส่งจดหมายฉบับนี้ คุณเขียนถึง “ตัวเอง” ในอีกสิบปีข้างหน้าล่ะ อย่างงี้ภายในนั้น ใจความในนั้น จะเป็นอย่างไร เมื่อต้องจ่าหน้าซองถึงตัวเองในอนาคต อันแสนไกล กว่าที่มันจะถูกส่งกลับถึงมืออีกครั้ง งาน exhibition จากศิลปินสายมินิมอลอย่าง “suntur” ที่ผมนั้น ดันพบเจอโดยมิได้ตั้งใจ แถมได้มีโอกาสไปชื่นชม ด้วยความคาดหวังที่ไม่รู้อะไร ว่าในงานนี้นั้น มันมีลูกเล่นอะไรที่ซุกซ่อนอยู่ในนั้นบ้าง นอกจากรูปวาดที่งดงามชวนหลงใหลในการเสพ ศิลปะ ผมค่อนข้างตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะได้พบเจอ เมื่อพบว่าในแต่ละรูปภาพภายในงาน จะมีบทเพลงที่แทรกผ่านบนผืนผ้าใบ ที่ทาง SUNTUR เจ้าของงาน ได้ร่วมมือกับ 26 ศิลปิน นักร้องนักแต่งเพลง เพื่อสร้างสรรค์ความจรรโลงในหลากอารมณ์ ผนวกกับผลงานกล่องสามมิติ ที่ชวนตราตรึง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

January 14, 2021

คาบเกี่ยว

คาบเกี่ยว  รอยต่อระหว่างบางสิ่ง ที่เกี่ยวเนื่องกัน และมันแปรผกผันไปตาม ช่วงเวลา กับสิ่งมีค่าที่เราต่างกระทำ หรือ  ทิ้งมันไว้ภายหลัง เพื่อเปลี่ยนมันให้กลายเป็น ความทรงจำ คาบเกี่ยวระหว่างวันเวลา คาบเกี่ยวระหว่างการศึกษา คาบเกี่ยวระหว่างอายุอานาม ล้วนมีความเชื่อมโยงกันในหลายปัจจัยและเหตุการณ์ต่างๆ แล้วเป็นกันยังไงกันบ้างล่ะเพื่อนเอ๋ย ในปีที่ผ่านมา ช่างดูเป็นอะไรที่หนักหนามากมากเลยว่าไหม? ว่าไง 2020  แกทำพวกเราไว้แสบใช้ได้เลยนะ “นังตัวดี”  แต่เชื่อสิมันก็ให้อะไรกับเราพอสมควรเลยล่ะ ถึงแม้หมัดนายจะหนักหนา  จนหน้าเราแทบร่วงไปสัมผัสกับผืนดิน แต่เชื่อไหม ทุกครั้งหมัดแต่ละชุดถูกปล่อยออกมา เราได้อะไรจากมัน  แม้จะตั้งตัวรับแรงกระแทกจากมันได้ทัน หรือไม่ก็ตาม หลังจากแรงปะทะหลายอย่างได้แวะเวียนมากระทบไหล่กับเรายิ่งกว่านักมวยชิ่อดัง  คุณทำอะไรกับมัน ล้มตัวลงไปนอนกับพื้น เพื่อพินิจพิจารณาในการลุกขึ้นมาตั้งรับและต่อกร ยืนรับแรงมันอยู่อย่างงั้นโดยไม่ล้มลงกับพื้น ถึงแม้ขาจะแทบยืนไม่ไหว  หรือแม้แต่ตั้งการ์ดอย่างหนักแน่นเพื่อรอให้แต่ละยกนั้นผ่านไป เพราะแมทช์นี้แหละความท้าทายที่เพิ่งผ่านพ้นไป แถมเพิ่งเริ่มแมทช์ใหม่ไม่นานมานี้ แต่ไม่เป็นไรเพื่อนเอ๋ย เพราะไม่ว่าจะแมทช์ไหนๆ มันก็จะผ่านพ้นไป ปีนี้จะเป็นยังไง  เรามารอดู แล้วมาเอาใจช่วยซึ่งกันและกันดีกว่า  ในคาบเกี่ยวระหว่างวิกฤตการณ์ที่เราต้องดูแลซึ่งกันและกัน สุดท้ายนี้ ผมขออนุญาตเป็นตัวแทนเพื่อนมนุษย์  ฝากขอความไปถึงนังนั่นที่เพิ่งเข้ามาทักทายเราได้ไม่กี่วัน “อย่าใจร้ายกับพวกเราเกินไปนักนะ 2021” แล้วก็ขอกล่าวสวัสดีมิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

January 3, 2021

หลงรักในการคำนวณ

หลงรักในการคำนวณ เมื่อพูดถึงเรื่องของการคำนวน มันอาจเป็นเรื่องที่ง่ายสำหรับใครหลายคนเลยสินะ แต่ก็มีหลายคนที่เมินหน้าหนีทันทีเมื่อพูดถึงเจ้าสิ่งนี้เช่นกัน ผมเองก็คนนึงนี่แหละเพราะผมนั้นช่างไม่สันทัดกับสิ่งนี้เอาเสียเลย แต่ประเด็นคือที่กล่าวมาข้างต้นนี้ ไม่ได้หมายถึงการคำนวณตัวเลขที่ใครต่อใครต่างผ่านประสบการณ์นี้มา เพราะผมเองก็คงไม่มีปัญญา ที่จะมาพูดถึงการคำนวณคณิตศาสตร์แต่อย่างใด จึงคิดว่า  การคำนวณที่อยากจะพูดถึงในบทความนี้ เราขอพูดถึงการคำนวณ ในเรื่องของความสัมพันธ์จะดีกว่า  “คำนวณเชิงสัมพันธ์” ผมมองว่าเรื่องของการมีปฏิสัมพันธ์ของคนเรานั้น  ในบางครั้งมันจำเป็นต้องมีการคำนวณ ไม่ต่างอะไรกับหลักการของมนุษย์ที่แสดงท่าทาง หรือมีปฏิกิริยา ในเชิงจิตวิทยา การสร้างมิตรภาพกับคนแปลกหน้า การตกลงปลงใจในข้อตกลงอะไร แม้แต่การปลอบโยนใครต่อใคร หรือการสร้างความเข้าใจ ต้องผ่านการคำนวณกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดที่คุณได้เลือกใช้ อย่าได้ลืมเหลียวลองมองมัน และวิเคราะห์ให้ดีๆ ในเรื่องราวเหล่านี้ ย่อมมีผลต่อการสร้างเรื่องราวดีๆให้แก่กันทั้งนั้น เพราะว่าคำนวณแบบนี้ ใช้เครื่องมือก็คงไม่ได้ จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม คนเรามิสามารถมองข้ามเรื่องนี้ไปได้ คิดว่างั้นไหม “เพื่อนมนุษย์” ใครบางคนอาจรักในการคำนวณ ส่วนใครอีกหลายคนก็เกลียดมันเข้ากระดูกดำ ขอแค่คุณเหลียวแลมันเสียบ้าง ต่อให้บางคนบอกว่าอยู่คนเดียวแล้วไม่ยุ่งกับใคร  สุดท้ายแล้วไม่ว่ายังไง คุณก็ต้องมีใครที่พบปะและเข้ามาในชีวิตคุณอยู่ดี เพราะความสัมพันธ์ มันเป็นเรื่องที่ดี ที่สัตว์สังคมอย่างคนเราพึงมีและต้องพบเจออยู่แล้ว อย่าลืมเปิดใจแล้วยอมคำนวนมันบ้างนะ เพราะผมเองช่างหลงรักมันอย่างหัวปักหัวปำ กับการคำนวณความสัมพันธ์ แล้วความปรารถนาที่แท้จริงนั้น ก็แค่คาดหวังให้ผลลัพธ์ของการคำนวน นั้นเท่ากับรอยยิ้มที่เริ่มเบ่งบาน บอกเลยว่าการคำนวณนี้มันไม่ได้ยากเกินไป ขอแค่คุณเปิดใจให้แก่สิ่งรอบกาย โดยไม่ยึดติดกับหลักการใดๆมากจนเกินไป ด้วยความปรารถนาดี จาก […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

December 4, 2020

ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี

ความรู้ความเข้าใจ ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี สมบัติอันล้ำค่าของชีวิตคนเรา ที่สามารถส่งต่อให้แก่กันและกันได้ แถมมันก็ยังสามารถเพิ่มพูนและเติมเต็มใครต่อใครได้อีกหลายๆอย่าง ทั้งการรู้เท่าทันเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันในการดำเนินชีวิต ความรู้ไม่เคยมีหน้าตา และตัวตนที่ชัดเจน เพราะมันอยู่ร่วมกับเรา ในทุกอณูรูขุมขน ประเด็นก็คือว่า บางทีมันก็มีแนวคิดที่ว่า เวลาที่เรารู้อะไรเยอะไปมันก็ไม่ดี เข้าใจได้นะที่ในหลายครั้งสถานการณ์มันก็ทำให้เราคิดแบบนั้น แต่ถ้าหากว่าเรามองกลับกัน นั่นมันอาจหมายถึงการปิดกั้นความรู้สีกเฉยๆภายในหัวใจของคุณใช่หรือไม่ แต่ไม่เป็นไร สิ่งที่เราจะพูดถึงไม่ได้แสดงความคิดเห็นในเชิงขัดแย้งกับแนวคิดที่ว่าแต่อย่างใด เพียงแต่อยากจะพูดถึงจิตใจคนเรามากกว่า “ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี” แต่สิ่งที่ทำให้มันดูไม่ดี  น่าจะเป็นทิฐิคนเรามากกว่าหรือเปล่า? “ทิฐิ”สิน่าจะเป็นปัญหามากกว่า ที่เมื่อคนเรารู้เยอะขึ้นไป แล้วไม่พยายามเข้าใจผู้อื่น หรือปิดกั้นความรู้อื่นที่เข้ามา เพราะดันคิดว่าเรารู้แล้วเข้าใจแล้ว มันดูไม่ใช่เรื่องที่น่ารักเท่าไหร่เลยจริงๆเพื่อนมนุษย์ เพราะประเด็นเรื่องของความรู้นั้นมันไม่น่าจะเป็นปัญหาเลยจริงๆ มีแต่จิตใจและแนวคิด ที่จะยอมเปิดใจรับฟังสิ่งรอบกาย เลยอยากให้บทความนี้ เป็นเครื่องหมายในการตักเตือนใจ ให้แก่เพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย เพื่อให้ความรู้ที่ตนนั้นได้เข้าใจมันสามารถเดินทางเพื่อส่งต่อได้ อย่างไหลลื่นและมีประสิทธิภาพ ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น From  MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

December 1, 2020

สงคราม

สงคราม แน่นอนว่า เมื่อเราได้ยินคำนี้  มันมักจะเป็นอะไรที่ไม่ค่อยดีเลยว่าไหม? นั่นมันเป็นเพียงพฤติกรรมความรุนแรง  ที่อาจเกิดจากสันดานดิบ ที่โหยหา และกระหายในประโยชน์ หรืออำนาจการคลองตนที่หนึ่งเพื่อประกาศศักดาให้เป็นที่ประจักษ์เท่านั้น เพราะความอดอยากปากแห้งของคนหมู่มาก อาจเป็นเพียงแค่ฉากหน้า ที่ทำให้ใครบางคนสามารถนำมาใช้เป็นคำกล่าวอ้าง เพื่อความรุ่งโรจน์ในอะไรบางอย่างก็เป็นได้ โอเคสิ่งที่เรากำลังจะมาพูดถึงกัน นั้นไม่ได้หมายถึงการรบราฆ่าฟัน หรือสาดกระสุนใส่กันแต่อย่างใด แต่เรากำลังพูดถึงน้ำลายที่พ่นออกมาจากจิตใจอันคับแคบ และมุมมองที่ปิดกั้นจากโลกภายนอกที่กำลังหมุนไป “สงครามที่ไม่มีวันจบนั้น คือสงครามของคนที่มีความสุขอยู่กับอดีต กับคนที่หวังว่าจะมีความสุขในอนาคต” ไม่ว่าจะอายุอานามเท่าไหร่ เป็นคน Gen ไหน นั้นไม่สำคัญ ขอแค่เริ่มที่ตัวคุณนั้นยอมเปิดใจและรับฟัง เพื่อให้บทสนทนานั้นกลมกล่อม และเต็มเปี่ยมไปด้วยสาระสำคัญที่ต่างคนต่างหยิบยกแล้วนำมาแลกเปลี่ยนกันด้วยความจริงใจอย่าได้ถือโทษโกรธกัน เพราะแม้แต่สถาบันแรกเกิดที่เราอยู่ในนั้น อย่างครอบครัวก็เช่นกัน หรือสถาบันการศึกษาทุกรูปแบบที่เราได้ก้าวเข้ามาเพื่อตักตวงและเกี่ยวประสบการณ์ ครอบครัว สามารถเกิดขึ้นได้ โรงเรียน สามารถเกิดขึ้นได้ มหาลัย สามารถเกิดขึ้นได้ หรือแม้แต่มหาลัยชีวิต ก็ยังเกิดสงครามได้ นั่นแหละฮะเพื่อนมนุษย์ เพราะสงครามรูปแบบนี้มันเกิดขึ้นตลาดเวลา ในทุกหย่อมหญ้า กับเส้นทางที่เราต่างเลือกเดิน และเคยผ่านมา สงครามในชีวิตประจำวัน ในทางปรัชญาเชิงประโยชน์นิยม มันจะมีใจความที่บอกประมาณว่า “ความสุขจะเป็นตัวตัดสินว่า อะไรดี ไม่ดี ควร หรือไม่ควร” หากมองในมุมกลับกันแล้วนั้น สิ่งที่ดี […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

November 29, 2020

น้ำตา

น้ำตา หนึ่งในวิธีการแสดงความรู้สึกอย่างหนึ่ง  และผู้คนนั้นก็พร้อมใจที่จะสูญเสียมันออกจากร่างกาย เพื่อให้อารมณ์ที่อัดอั้น นั้นได้ถูกปลดปล่อย ทั้งจากความทุกข์ที่บีบคั้น หรือสุขที่ตื้นตัน นั่นแหละ “น้ำตา” สิ่งล้ำค่าที่เราพึงมี แต่บางที มันกลับกลายเป็นความน่าละอาย ที่ทำให้คนเราไม่กล้าเผยความในใจออกมา  จากแนวคิดประหลาดในสังคม ที่บังอาจหมิ่นประมาท “น้ำตา” ให้กลายเป็นสิ่งด้อยค่า และสัญลักษณ์แห่งความอ่อนแอ ทำให้ใครซักคนนั้น กลายเป็นคนขี้แง คิดว่าไงเพื่อนมนุษย์ มันดูไม่ใช่เรื่องที่เข้าท่าเลยว่าไหม กับการกล่าวเพื่อนร่วมโลก ในพฤติกรรมธรรมชาติที่ทุกคนได้แสดงมันออกมาแสดงมันออกมาตั้งแต่ออกมาจากท้องมารดา แต่ยังไม่ทันได้ลืมตา “น้ำตา” ไม่เคยเกิดไหลรินจากความอ่อนแอ เพียงแต่มันเกิดจากความอ่อนไหวเสียมากกว่า หากใครบางคนร้องไห้บ่อยจนคนอื่นต้องสงสัย นั่นมันก็อาจหมายถึงเขทเป็นคนอ่อนไหวหรือเปล่า? “อ่อนไหว แต่ ไม่อ่อนแอ” เพราะนี่แหละความเป็นมนุษย์ คนเรามีอารมณ์แบบนี้กันถมเถไปว่าไหม? เพราะฉะนั้นเพื่อนเอ๋ย ปล่อยให้มันไหลออกไป แล้วเตรียมตัวเพลิดเพลินใจ กับเรื่องต่อไป ที่รอเราอยู่ในภายภาคหน้า เหนื่อยมั้ย ทุกข์ใจอะไรรึเปล่า หรือว่ากำลังตื้นตันในเหตุการณ์อะไร ขอแค่ลืม mindset เน่าๆที่กล่าวมานั้นไป แล้วปลดปล่อยใจด้วยของเหลวภายในร่างกาย ที่เรียกว่า “น้ำตา” “เชื่อเถอะครับว่ามันมีราคา และมูลค่ามหาศาลกว่าที่ใครหลายคนคิด” ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

November 26, 2020

เด็กน้อยในโลกกว้างใหญ่

เด็กน้อยในโลกกว้างใหญ่ในขณะที่โลกหมุนรอบตัวเองหนึ่งรอบ เท่าเวลามนุษย์ที่ผ่านพ้นไปไปหนึ่งวัน แล้วการที่เราใช้เวลาในแต่ละวัน มันก็หมายความว่าอายุขัยของเรา นั้นเดินหน้าไปอีกก้าว เมื่ออายุขัยได้เริ่มขยับตัวไป นั่นหมายถึงเราก็ได้แก่ตัวลงไปอีกหนึ่งขึ้นใช่หรือไม่? ว่าแต่ในหนึ่งไป ที่ผ่านไป คุณได้แก่ตัว เติบโต แล้วเรียนรู้อะไรกับมันบ้าง ซึ่งก็น่าจะมีมากมายก่ายกอง ทั้งประสบการณ์ ความทรงจำดีๆ  หรือเรื่องราวร้ายๆที่มีไว้ เพื่อเป็นเครื่องเตือนใจ “ในกรณีศึกษา” ในความเป็นจริงที่ต่างก้าวเดินและเติบโตไป แต่เชื่อหรือไม่ ถึงแม้ในบางก้าวที่สำคัญ และยิ่งใหญ่สำหรับชีวิตคุณ แต่เชื่อหรือไม่ว่าถ้ามองภาพรวมแล้วมันก็คงเป็นอะไรที่ยังถือว่าเล็กน้อย สำหรับโลกใบนี้ “ไม่สิ” ต้องบอกว่ามันยังมีเรื่องราว และประสบการณ์อีกมากมายที่รอให้คุณออกไป และขวนขวายที่จะค้นหามันมากกว่า เพราะอย่างงี้ไง โลกใบนี้ถึงมีประโยคที่ว่า “การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุด” ซึ่งมันก็ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆนั้นแหละแหละไม่ว่าจะในประเด็นไหน บางอย่างเราเรียนรู้ไป แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความว่า ความรู้ในประเด็นนั้น. มันถึงจุดสิ้นสุดแล้ว บางเรื่องบางประเด็นที่คุณเองยังไม่ได้รับรู้ และลิ้มลองมัน ก็ยังเป็นเรื่องเป็นราวที่ตัวคุณยังไม่รู้จัก ศึกษา หรือค้นหา ไหนจะเรื่องบางเรื่องที่แม้แต่ในปัจจุบันที่แม้แต่มนุษยชาติก็ยังหาคำไม่ได้อีกล่ะ  นั่นมันยิ่งมันยิ่งชี้ให้เห็นเลยหรือเปล่า ว่าเรานั้นยังคงเป็นไอ้ตัวเล็กสำหรับ โลกใบนี้ (นี่ยังไม่นับเรื่องนอกดาวดวงนี้นะ) “แต่นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ” ประเด็นในบทความที่อยากจะกล่าว มันก็ไม่มีอะไรมาก นอกเสียจากว่า ถึงแม้อายุขัยที่ขับเคลื่อนไป ทำให้เราเป็นทารก วัยรุ่น วัยทำงาน หรือแม้กระทั่งคนบั้นปลายในวัยเกษียณ […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

November 14, 2020

อมทุกข์เสพสุข

อมทุกข์เสพสุข เชื่อ หรือไม่? ว่ามนุษย์ต่างจมปลักอยู่กับความโศกเศร้ามากันแต่ช้านาน ซึ่งก็มีทั้งทางกาย และใจ แถมส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะเรายึดติดกับบางสิ่ง หรือกับเหตุการณ์บางอย่าง ที่ล้วนแล้วแต่กลายเป็นอดีตที่มีไว้จดจำ แต่ไม่ใช่เพื่อจมดิ่งอยู่กับมัน แต่เจ้าสิ่งนี้ มันก็คือดาบสองคมดีๆนี่เอง ระวังให้ดี  มันเป็นเพื่อนอีกคนหนึ่งที่ช่วยเหลือคุณได้หากคุณเข้าใจและยอมรับการมีตัวตนของมัน  เพื่อนคนนี้นั้น ก็สามารถเปิดโลกและมุมมองคุณให้สามารถคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่างได้เป็นอย่างดี แต่กลับกัน มันก็จะกัดกินคุณเข้าไปถึงกระดูกดำ หากคุณนั้น ยึดติดกับมันมากเกินไป ความสุขเอง ก็เช่นกัน เพียงแค่เราไม่ได้จมปลัก แต่ว่าเสพมัน เพื่ออรรถรสให้กับรสชาติชีวิตที่หอมหวานตามที่คุณต้องการ จริงอยู่ที่คนเราโหยหา และเสพมันอย่างสนุกสนาน  ประเด็นคือว่า สิ่งที่เราเสพไป มันคือสุขที่มีไว้เพื่ออะไร? เพื่อที่จะสร้างสรรค์เฉพาะภายนอก หรือไม่ แล้วแบบนี้สุขที่จะบรรเทาภายในใจคุณล่ะ คุณโหยหา และพยายามรับรู้การมีตัวตนของสิ่งนั้น เพื่อเพิ่มมันเข้ามาในชีวิตคุณเอง บ้างไหม? เพราะในประเด็นนี้  มันก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่า การเสพสุข อย่างมีสติ โดยคุณเองก็อย่าพยายามที่จะยึดติดกับมัน มากเกินไป เพราะมันอาจกลับกลาย เป็นทุกข์แทนได้ ในภายภาคหน้า ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น From MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

November 2, 2020

เรื่องประจำวัน

เรื่องประจำวัน 24 ชั่วโมง นั้นคือ 1วัน 7 วัน นั้นคือ 1 สัปดาห์ 4 สัปดาห์ นั้นคือ 1 เดือน 12 เดือน นั้นคือ 1ปี และ1ปี ก็มี 365วัน แล้วในแต่ละวันของคนเรานั้น ก็มีเรื่องราวที่ต่างคนต่างได้ประสบพบเจอ “นั่นแหละฮะท่านผู้ชมฮะ” คือเรื่องราวประจำวันที่ก็มีทั้ง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ผสมปนเปกันไปในทุกๆยี่สิบสี่ชั่วโมง ซึ่งส่วนใหญ่แต่ละคนเราก็คงไม่ได้จดจำอะไรมากมายในแต่ละวัน หากสิ่งนั้น  มันไม่ใช่ “เรื่องสำคัญ” เพราะในทุกวันที่เราออกเดินทาง เราเลือกจดจำ ในเรื่องอะไรบ้าง ที่มันอาจไม่ได้สำคัญ มันเพียงแค่ ผ่านเข้ามา ในหนึ่งวันของเราเพียงเท่านั้น ถึงทุกข์ระทม และเหนื่อยล้าของแต่ละวัน ที่คุณจำเป็นต้องพบเจอมัน แต่เรื่องราวดีๆนั้นเกิดขึ้นได้ทุกวัน แถมยังเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างเสริมรอยยิ้มในชีวิต ขอแค่คุณเลือกที่จะมอง และจดจำมัน ถึงแม้มันอาจไม่ใช่เรื่องที่สำคัญ  แต่มันก็สามารถเติมเต็มความสุขของคุณได้ ในทุกๆวัน หากเลือกจดจำ ซึมซับมัน เชื่อเถอะมันเกิดขึ้นจริงๆ ในทุกวันที่ยังหายใจ และในทุกก้าวย่างที่ได้เลือกเดิน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

October 31, 2020

สำลักความทุกข์ด้วยเสียงหัวเราะ

สำลักความทุกข์ด้วยเสียงหัวเราะ ทุกข์ – ขัง ความทุกข์ที่ถูกกักขังอยู่ภายใน ซึ่งมันไม่ได้ถูกใครบางคนที่ติดอยู่กับมัน นั้นเผยความในใจออกมา เป็นธรรมดา ที่คนเรามีความทุกข์อยู่ร่วมกับปัจจัยในการดำเนินชีวิต เราอยู่กับมันมาโดยกำเนิด ผ่านทางอารมณ์และการรับรู้ซึ่งนั่นเราต่างเข้าใจได้ แต่ที่คนเราอาจทำไม่ได้  นั่นคือการหาวิธีการ ที่จะระบายมันออกมา ซึ่งคนในประวัติศาสตร์เคยบอกว่า  หนทางมันมีมากมายก่ายกองเสียเหลือเสียเหลือเกิน กี่ข้อต่อกี่ข้อ ประเด็นก็คือว่า แต่ละข้อที่ว่ามา เราไม่สามารถพึงกระทำ และยอมรับมันได้หมดทุกข้อหรอก เพราะในเมื่อชีวิตคนเรา ยังอยู่กับสิ่งรอบกายเพื่อใช้ชีวิต และดำเนินเดินทางกันต่อไป  แล้วเราก็ไม่ได้คิดที่จะละทางโลก  มันจึงเป็นเหตุผลที่ว่าเราอาจจะไม่สามารถทำตามหนักแห่งการดับทุกข์ได้ทุกข์ได้ทุขข้อ แล้วเพราะเราไม่สามารถทำมันได้ทุกข้อ เลยทำให้เราตัดความทุกข์ไม่ขาดใช่หรือป่าว แต่ช่างเถอะ ผมไม่ได้จะบอกเล่าเรื่องราวการดับทุกข์ในเชิงศาสนา เพียงผมแค่อยากจะบอกว่า  ในเชิงชีวิตคนเรานั้น หนทางดับทุกข์มันมีอยู่เสมอไม่จำเป็นต้องยึดติดตามหลักการอะไรมากมาย เพียงแค่คุณคายมันออกมาด้วย “เสียงหัวเราะ” ด้วยเสียหัวเราะที่คุณเปล่งมันออกมา เชื่อหรือไม่ ว่ามันระบายความทุกข์ได้จริงๆ ไม่จำเป็นต้องอิงนิยาย มีเหตุการณ์หนึ่งที่ความทุกข์ที่สะสมของผมมาหลายวัน  ถูกทะลายด้วยเสียงหัวเราะของเราเอง ไม่ว่าจะจากคนรอบข้างที่เราได้เจอ บทเพลง ภาพยนตร์หรืออะไรก็ตามที่เราอมยิ้มแล้วหัวเราะไปกับมัน ถึงแม้ตัวอย่างต่างๆที่กล่าวมา มันจะมีระยะเวลาจำกัดในตัวของมัน  แต่ในขณะที่เราอยู่ในช่วงเวลานั้น  เราจะลืมความรู้สึกบนโลกแห่งความเป็นจริงที่ตนนั้น กำลังเผชิญ ซึ่งช่วงเวลาที่จำกัดนั้น นั่นแหละ เราสามารถคลายทุกข์ที่เรามีอยู่แต่เดิมได้ ไม่มากก็น้อย  แต่มันช่วยเราได้จริงๆกับการคลายทุกข์ เพื่อเติมสุขในตน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

October 30, 2020

ตัวละคร

ตัวละคร องค์ประกอบหลักสำหรับการดำเนินเรื่องราว ที่ถูกขีดเขียนขึ้น โดยที่มันก็แตกต่างกันในรูปแบบของประเภทตัวละคร  ไม่ว่าจะเป็น ละครหลังข่าวที่ขื่นขม  ซิทคอมที่เรียกเสียงหัวเราะไม่เว้นแต่ละอาทิตย์  แม้แต่ซีรี่ย์จาก Netflix หลากอารมณ์ที่ทำให้คนเราอดหลับอดนอนกันมานักต่อนักแล้ว สามอย่างที่ได้พูดมา มักมีการแสดง และดำเนินเรื่องราวที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่พอแค่นั้น เพราะละคร “ชีวิต” ก็เช่นกัน ที่เราต่างเป็นตัวละครของกันและกัน แถมแตกต่างในบทบาท  ตามแต่เรื่องนั้น เป็นเรื่องของ “ใคร” แท้จริงแล้ว เราต่างล้วนเป็นตัวละครในเรื่องราวของใครคนอื่นคนใดก็ตาม  คุณอาจเป็นถึงอาจารย์ผู้คอยชี้แนะ สั่งสอนในเรื่องราวของเค้าคนนั้น คุณอาจจะเป็น พระเอก หรือนางเอกในเรื่องของ คนใกล้ตัวที่เขาปราบปลื้ม คุณอาจเป็นถึงพระรอง นางรองที่มีส่วนกับเรื่องราวสำคัญสำหรับใครบางคน คุณอาจเป็นตัวร้ายในเรื่องราวของใครซักคน ที่มิอาจมีวันที่จะร่วมกันสร้างเรื่องราวดีๆ ให้แก่กันได้ หรือแม้แต่ ชาวบ้านสี่ที่คุณ ก็มีสิทธิ์เป็นได้ เพื่อประกอบเนื้อเรื่องของคนแปลกหน้า แถมไม่สารารถตอบได้ด้วยซ้ำ ว่าเราได้อยู่ในสายตาของเขาหรือไม่ ผมไม่สนหรอกว่าเรื่องราวนั้นจะเป็นอย่างไร ลึกซึ้งกินใจ จะเศร้าเคล้าน้ำตา หรือน่าเบื่อหน่ายจนต้องขอหนีไปหลับ มากน้อยแค่ไหน เพราะยังไงในชีวิตของคุณ “ตัวละครเอก” ก็ยังคงเป็นตัวคุณเองอยู่เสมอ ไม่ว่า จะพระ หรือนาง  คุณนั่นแหละ ตัวละครนำ ในการบอกเล่า […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

October 29, 2020

What do you believe in

What do you believe in สวัสดีความเชื่อ อีกหนึ่งองค์ประกอบสำคัญ ที่ยังคงมีตัวตนอยู่ในเราทุกคน ทุกสังคม และวัฒนธรรม เชื่อในวิถีของอะไร ไสยศาสตร์ โหราศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศาสนา มานุษยวิทยา แม้กระทั่งปัญญาที่ก่อเกิดในแต่ละบุคคล  แต่ช้าแต่ มันก็ไม่ได้มีแค่นั้นกับเรื่องความเชื่อ เพราะมันก็ยังมีอีกมากมาย ที่แตกแขนงออกไปสารพัด  สุดแล้วแต่เราจะจินตนาการไปกับการเลือกที่จะเชื่อในสิ่งเหล่านั้น เพราะผมเองก็เช่นกัน  ที่เป็นอีกหนึ่งคนที่มีความเชื่อ แล้วก็เลือกที่จะ “เชื่อ” ใจในตนเองที่กำลังเดินอยู่ “ในปัจจุบัน” ว่าแต่คุณนั้นเชื่อในสิ่งใดล่ะ  “เพื่อนมนุษย์” ได้แต่หวังว่าตัวคุณเองนั้น ไม่ว่าจะเชื่อในสิ่งใด หรือคุณอาจเปลี่ยนใจไปเชื่อนสิ่งอื่น ก็ขอให้สิ่งๆนั้นมันนำพาคุณไปสู่เรื่องราวดีๆ เพื่อสร้างสรรค์ให้แก่อนาคตที่สดใส “ขอแค่อย่าลุ่มหลงกับมันมากเกินไป จนกลายเป็นความงมงาย” เพราะยังไงความพอดี ยังคงเป็นสิ่งที่คุณต้องพึงมี ในวิจารณญาณ ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น From MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

October 6, 2020

สัมพันธ์ปรุงสุก

สัมพันธ์ปรุงสุก ที่ว่าด้วยเรื่องของความสัมพันธ์ ปัจจัยสำคัญที่จะทำให้ชีวิตนั้นดำเนินไป ในสังคม และเส้นทางต่างๆที่เราต้องเผชิญ จะว่าไปแล้ว รูปแบบของมัน ก็ดันมีมากมายหลายรูปแบบ นั้นแตกต่างกันไป ทั้งด้วยปัจจัยสังคม บุคคล แม้กระทั่งครอบครัวและคนรอบข้าง สัมพันธ์เปรียบเสมือนกับวัตถุดิบ ที่มีไว้ประกอบเป็นมื้ออาหาร เพื่อดำรงชีวิตอยู่ ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่จะรังสรรค์มันให้ออกมาถูกอกถูกใจได้ภายในคราวเดียว นั้นคงอะไรที่แทบจะเป็นไปได้เลยว่าไหม? กี่ครั้งแล้วที่คุณไม่สามารถหาวัตถุดิบและรสชาติที่ต้องการได้ แล้วมันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่คุณไม่สามารถปรุงมันออกมาให้ถูกปากได้เสียที สิ่งเหล่านี้ มันจำเป็นต้องผ่านการทดลอง เลือกสรร หยิบจับวัตถุดิบอื่นๆเพื่อเติมเต็มและสร้างสรรค์ ให้เหมาะสมแก่จานนั้นๆ ซึ่งนั่นแหละ ก็คือความสัมพันธ์ ที่เราต้องปรุงรสมัน ว่าแต่ คุณเองต้องการให้มันออกมาในรูปแบบไหนกัน ทอด ตุ๋น ต้ม นึ่ง ดีไหม หรือว่าจะดิบๆไปเลย สุดท้ายแล้ว ความสัมพันธ์มันก็จำเป็นต้องปรุงสุข แต่สุขที่หมายถึง คือความสุขที่เราใช้มันเพื่อเลือกสรรวัตถุดิบมาปรุงมัน นั่นเอง สัมพันธ์ปรุงสุก จึงเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ ที่มันถูกปรุง “สุข” ด้วยใจ ไม่ว่าวัตถุดิบนั้นที่คุณใส่ลงไปจะมีมูลค่ามากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าขาดส่วนประกอบอย่าง “ใจ” ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะได้ลิ้มรสของของความชาติที่ถูกปาก หากปราศจากความสุข มันเลยเป็นเหตุผลที่ว่าทำไม “สัมพันธ์” ถึงต้องปรุง “สุข” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 23, 2020

เวลาแก่ตน

ทุกคนต่างเดินทาง เพราะเวลามันไม่เคยหยุดนิ่ง ถึงแม้สิ่งมีชีวิตจะมีจังหวะที่หยุดกระทำบางสิ่งบางอย่างเพื่อพักผ่อนร่างกายและจิตใจ แต่เวลานั้นกลับไม่ เพราะต้องดำเนินหน้าที่ต่อไปภายใต้กรอบของทุกสิ่งอย่างที่วนเวียนอยู่ภายใต้วัฏจักรความเป็นไป เวลา  ของแต่ละสายพันธุ์อาจไม่เท่ากันตามอายุขัยของมัน แต่นั่นมันใช่ประเด็นสำคัญจริงหรือ ถ้าเกิดเราต่างเกิดมาแล้วมีเวลาที่ใช้ร่วมกันเป็นศูนย์กลาง สุดแล้วแต่มันก็อยู่ที่ตนนั้น ใช้มันได้คุ้มค่าแค่ไหนเราต่างใช้เวลาไปกับการกระทำหลายอย่างในชีวิต ใช่หรือไม่? แต่! หลายสิ่งหลายอย่างที่ได้ใช้เวลาไปนั้น เราได้แบ่งปันมัน ให้แก่ตัวคุณเอง บ้างหรือเปล่า นี่แหละสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้คุณไม่สูญเสียตัวตนคุณเอง มากจนเกินไป ลองมองย้อนกลับมาดูไหม ว่ามีอะไร ที่ตัวคุณควรจะแบ่งเวลา แล้วใช้ไปกับมันบ้าง เพื่อความสบายใจที่อาจมีมากขึ้น ในช่วงเวลา และสุขภาพ กายใจ ที่คุณมีโอกาสได้ฟื้นฟูมัน แม้มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่แสนสั้น แต่ขอให้คุณนั้น แบ่งเวลาให้กับมัน เพื่อเพิ่มความสุขสันต์ ให้แก่ช่วงเวลาที่คุณมีอยู่ ตามเส้นทางที่ตนเลือกเดิน ด้วยความปรารถนาดี จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง ถึง เพื่อนร่วมโลกท่านอื่น From MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 21, 2020

ดวงดาวเปลี่ยนไป

ดวงดาวเปลี่ยนไป เป็นธรรมดา ที่ทุกสิ่งอย่าง จะคงอยู่ และจางหาย ไม่สูญหาย ก็อาจแหลกสลาย ในวันใดวันหนึ่ง เพราะแม้แต่ สถานที่ยังมีผุพัง วัฒนธรรมที่ถูกหลงลืม ร่างกายที่ค่อยๆแห้งเหี่ยวไป ความเชื่อและระบบที่ถูกล้มล้าง ดวงดาวน้อยใหญ่ที่อาจหลุดวงโคจร ทุกอย่าง มันต่างเวียนวน และหมุนไปตามความเป็นจริงที่เกิดขึ้น —————————————————————————— สัจธรรมที่ไม่จำเป็นต้องบอกกล่าว เพราะมันเกิดขึ้นได้ตลอดเวลาในทุกๆวันยังคง ความแปลเปลี่ยน มักผกผันได้ ตามแต่ช่วงเวลา แล้วตัวคุณนั้น ก็ยืนหยัด และยังมีลมหายใจ “แต่ช้าแต่” แล้วดวงใจคุณล่ะ เปลี่ยนแปลงไปตามนั้นหรือไม่ เอาเป็นว่า จะใช่หรือไม่ นั้นไม่สำคัญ ผมไม่คาดคั้นคุณหรอกมันคือคือชีวิตของตัวคุณ เพราะนั่นมันเรื่องของคุณ ที่จะเปลี่ยนแปลงอะไร ในใจคุณบ้างหรือไม่? สิ่งที่ผมอยากจะบอก มันก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ที่มากมายไปกว่าการที่คุณเทใจไปกับกระแสสังคม ซึ่งสิ่งนั้น มันก็ดันไม่ใช่ตัวคุณเลยแม้แต่น้อย แบบนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องที่น่ายินดี ใช่หรือป่าว ความชื่นชอบในอะไรบางอย่าง ความคลั่งไคล้ ที่ภายในใจมิอาจปฏิเสธมันได้ ที่ภายใต้ความในใจคุณคัดสรรและโหยหามันมาอยู่เสมอ ขอแค่นี้ ขอแค่ตัวคุณเลือกที่เปลี่ยน หรือไม่เปลี่ยนอะไร ถ้าเกินสิ่งนั้น มันคือความต้องการของตัวคุณเอง รับรู้ และเข้าใจ ในจิตใจของตัวคุณเอง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 19, 2020

1 2 3

1 2 3การนับเลข ดูเป็นอะไรที่ง่ายดายมากเลยว่าไหม สำหรับวิชาคณิตศาสตร์ (ถึงแม้ผมจะเป็นอีกคนบนโลกที่เกลียดวิชานี้เข้ากระดูกดำก็ตาม) ด้วยความที่ตัวเลขนั้นมีมากมายไม่จำกัด คุณจะนับมันเท่าไหร่ก็ได้ ตามต้องการ จนกว่าคุณจะเลิกนับไปเอง ไม่เพียงแค่นั้น บทเพลงสั้นๆ ง่ายๆ ที่ร่วมร้องเพลงกับเพื่อนฝูงอย่างสนุกสนาน กับวัยเด็กที่แสนหอมหวาน อย่าง “หนึ่ง สอง สาม ปลาฉลามขึ้นบก” ที่ในช่วงเวลานั้น เราก็ร้องรำทำเพลง กันได้ไม่มีเบื่อตามยุคสมัย แล้วถ้าหากว่า  เรากำลังนับเลขกับชีวิตของเราเองล่ะ คุณว่ามันเป็นยังไง ง่ายดาย หรือน่าเบื่อ เหมือนกับการนับเลขที่ไม่มีวันสิ้นสุดรึป่าว หรือสนุกสนาน เหมือนปลาฉลามกันดีล่ะ แต่ผมไม่ได้จะมาสอนเลขหรือร้องเพลงแต่อย่างใด ที่แน่ๆเมื่อพูดถึงการนับเลข ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามอะไรก็ตาม ต้นทุกเราก็คือศูนย์ แล้วเริ่มนับจากหนึ่งเป็นสิ่งแรกนี่แหละ ความเป็นจริงที่มิอาจปฏิเสธได้ ไม่ว่าจะประเด็นไหนก็ตาม โดยถ้าหากจะให้อธิบายอย่างง่าย ก็อาจเป็นไปได้เช่นนี้ หนึ่งเพื่อลองผิดลองถูก สองเพื่อรับรู้และเข้าใจในทิศทางที่จะก้าวไป สามเพื่อดำเนินการในก้าวต่อๆไปบนเส้นทางที่ได้เลือกไว้  แล้วอะไรบ้าง ที่จะเป็นแบบนี้อายุขัยคุณหรือไม่ ที่เป็นจุดเริ่มต้นในการนับตั้งแต่คุณลืมตาดูโลกขึ้นมา เริ่มนับจากการศึกษาหรือยังไง ตั้งแต่การศึกษาขั้นพื้นฐานที่พึงมี ไปจนถึงบั้นปลายที่คุณได้ตัดสินใจ ที่ออกไปใช้ชีวิตที่มากกว่านี้อย่างการทำงาน นั่นไง การทำงาน จุดเริ่มต้นมันก็มาจากความไร้ประสบการณ์ ที่คุณขวนขวาย และไขว่คว้า […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 16, 2020

แก่ลงทุกวัน

แก่ลงทุกวันผมว่า… การที่มนุษย์เราจะเกิดความรู้สึกที่ว่า “แก่ลงทุกวัน” และมันไม่น่าจะเป็นแค่เฉพาะในผู้ปกครองที่กำลังมองลูกหลานเติบโตในทุกๆวัน หรือแม้กระทั่งผู้หลักผู้ใหญ่วัยเกษียณ ที่กำลังรู้สึกถึงช่วงเวลาที่เรากำลังก้าวเข้าสู่วัยที่เงียบเหงากว่าวันวานที่ผ่านมา แต่ไม่น่าจะมีแค่นั้น เพราะกลุ่มคนใน gen ที่ต่ำกว่านั้นลงไป ก็คงไม่ได้มีความรู้สึกที่ต่างออกไปจากคน gen ก่อนหน้า ที่บอกว่า “เรานั้นกำลังแก่ตัว และค่อยๆโรยราลง” หากแต่สามารถเกิดขึ้นได้แทบจะทุกช่วงวัยที่เรากำลังเติบโต บางทีการที่เราย้อนมองอดีตของที่ผ่านมา มันก็ทำให้เกิดความรู้สึกที่ว่า “วันเวลา ช่างรวดเร็วเสียเหลือเกิน” ———————————————————————————————————— หญิงสาวลูกสอง เปิดร้านของชำเล็กๆในหมู่บ้านที่ตนอาศัยอยู่ เธอมักได้พบป่ะกับผู้คนมากหน้าหลายตาที่แวะเวียนเข้ามาจับจ่าย ทั้งกลางวัน และกลางคืน โดยที่เธอเองก็มักสังเกตผู้คนที่แวะเวียนเข้ามาอยู่เสมอ  ทุกคนต่างแก่ตัว และเติบโตขึ้น ไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง  กลุ่มเด็กหนุ่มที่มักมาสังสรรค์ยามดึกอยู่เสมอ ในวันนี้ กิจกรรมของพวกเขากลับเปลี่ยนไปเป็นการจับกลุ่มกันอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย  ในขณะที่การสังสรรค์ของกลุ่มนักศึกษาก็เช่นกันที่ในทุกวันจะต้องมาดื่มกัน แต่วันนี้กลับไม่ได้เป็นอย่างงั้น เมื่อพวกแยกย้ายกันไป เพื่อนับหนึ่งใหม่ สู่มหาลัยชีวิต  อาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิในวัยใกล้เกษียณ ที่มักจะแวะเข้ามาดื่มหลังเที่ยงคืนเป็นต้นไป หมดก็สั่งใหม่ หมดก็สั่งใหม่ แม้อาทิตย์ขึ้นแล้ว แกก็ไม่หวั่น กับปัจจุบันที่แกนั้นหายหน้าหายตา ไม่ได้มาทุกเที่ยงคืนสิบห้า ดั่งแต่ก่อน ถามว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เพราะแกอยากใช้เวลาอยู่ลูกสาวอันเป็นที่รัก มากกว่าจะมานั่งดื่มเพื่อระบายความในใจถึงแม่ยายตัวร้าย แล้วไหนจะลูกชายทั้งสองที่กำลังเติบโตอีกล่ะ ที่เธอเฝ้ามอง คอยอบรมสั่งสอน  เด็กหนุ่มีหัวแก้วหัวแหวน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

September 12, 2020

นักอวยพร

นักอวยพร (การอวยพร) คือพฤติกรรมที่มนุษย์ใช้ส่งต่อให้แก่กัน ไม่ว่าจะด้วยทางการ์ด หรือด้วยการบอกกล่าวกัน เนื่องในเทศกาล และงานมงคล เรามักเฝ้ารอมันในเวลาที่จะได้ฟังความมัน จากใครซักคน เพราะสิ่งเหล่านี้มักมีความหมายกับเราอยู่เสมอ ผมไม่ปฏิเสธเลยว่าสัญชาตญาณความต้องการนี้มันมีอยู่ในเราทุกคน และทุกเพศทุกวัย ประเด็นคือเราต้องมัน ในเวลาที่เป็นวันสำคัญ แค่นั้น จริงๆหรือ? ผมว่านะ คนเรามันก็ต้องการการสิ่งนี้ในทุกๆวันนั่นแหละ ภายใต้ส่วนลึกของจิตใจ ก็ต้องการเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจกันทั้งนั้น แต่ผมว่าจะเป็นวัตถุมงคล หรือของมีค่าอะไร ก็คงไม่สำคัญเท่าคำอวยพรที่จริงใจ เพราะนี่แหละเรื่องง่ายๆ ที่มนุษย์สามารถทำได้ เพื่อที่จะเติมเต็มกันและกัน เพียงแค่เรานั้นมอบมันให้ผู้อื่นบ้างแล้วหรือยัง ———————————————————————————————————— “นักอวยพร” จึงเป็นแบบคำที่โผล่มาในหัวทันที เมื่อต้องการเขียนเรื่องการอวยพร นักอวยพรคืออะไร? หมายถึงใครซักคน ที่พร้อมจะอวยพรเพื่อตัวเอง และเพื่อเพื่อนมนุษย์อยู่เสมอ มีหน้าที่อะไร? ส่งต่อสิ่งดีๆให้แค่คนรอบข้าง ในเรื่องราวทีตนนั้นประสบพบเจอ ใครสามารถเป็นได้บ้าง? ตอบง่ายๆโดยไม่ต้องคิดเลยว่า ทุกคนในที่นี้ ก็สามารถเป็น “นักอวยพร” กันได้ทั้ง นั้น คุณสมบัติของนักอวยพรต้องมีอะไรบ้าง? นั้นก็ง่ายมากเลยแค่คุณนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจและความปรารถนาดีเพียงเท่านี้ ก็สามารถเป็นนักอวยพรได้แล้ว อย่างบางที การที่เราจะบอกลาใครซักคน ก็คงไม่มีอะไรจะง่ายไปกว่าเอ่ยคำว่า “โชคดี” เมื่อใครซักคนกำลังจะก้าวเดินไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่า ก็คงไม่พ้นที่จะเอ่ยคำว่า “โชคดี” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

August 30, 2020

เสพสุขในปัจจุบัน = ทำทุกวันให้ดีที่สุด

เสพสุขในปัจจุบัน = ทำทุกวันให้ดีที่สุดปัจจุบันคือสิ่งที่กำลังดำเนินอยู่  ซึ่งคงอยู่ไว้ ในการใช้ชีวิตประจำวัน เพื่อการมีอยู่ในทุกๆวัน ที่คุณนั้น ยังมีลมหายใจ แล้วในแต่ละวัน คุณทำอะไร ผมเดาว่าคุณคงจะเหนื่อยหน่ายใช่มั้ย? แต่ไม่เป็นไรเพราะมันคงต้องเป็นอย่างงั้น ในเมื่อเราต้องก้าวเดินต่อไปเพื่ออนาคตที่วาดฝันไว้ แบบที่ตนต้องการ  เพื่อเป็นใบเบิกทางให้กับความคาดหวังที่ต้องการ คนเรามักพูดเสมอว่า “ทำทุกวันนี้ให้ดีที่สุด” แต่ถ้าเกิดจะต้องอ้างอิงจากประโยคนั้น ผมจะขอถามแค่นี้ ว่าคุณมีความสุขไหม? เพราะอย่าได้มองข้ามสิ่งนี้  ที่มันมีผลกับการกระทำของคุณ อยู่กับปัจจุบันถือเป็นสิ่งที่ดี  ที่เราจะไม่ยิดติดกับอดีตและอนาคตมากจนเกินไป การตั้งใจในทุกๆวัน อาจเป็นอะไรที่คุณมองข้าม ว่าตั้งใจของแต่ละวันมันควรต้องมีอะไรที่นอกจากทำหน้าที่ให้ดีที่สุด แต่มันก็ไม่ควรจะมีแค่นั้นหรือไม่ในเมื่อผมถามคุณอยู่ว่า “คุณยังคงมีความสุขดีอยู่ไหม” คุณอาจจะเสพติดกับหน้าที่ ที่คุณนั้นต้องรับผิดชอบ มันมากเกินไป นั่นเลยเป็นเหตุผลให้ผมอยากว่ากล่าวในส่วนของประเด็นนี้ ว่าการที่คนเราจะ “ทำวันนี้ให้ดีที่สุด” นั้นปัจจัย  มันน่าจะมีอะไรบ้าง  ความสุขหรือไม่ ที่คุณนั้นจะทำให้คุณนั้น จะสามารถอยู่กับปัจจุบันได้โดยที่ไม่มีอะไรมาปิดกั้น ปัจจุบันคือสิ่งที่เรากำลังอยู่ ส่วนอดีตคือสิ่งที่เราติดพันมีไว้เพื่อจดจำ และอนาคตนั้นก็คือการคาดหวังจากในปัจจุบัน เพราะชีวิตคือความเป็นอยู่ในทุกวัน เราอยู่เพื่อจดจำในเหตุการณ์และการกระทำ แต่สิ่งสำคัญที่นั้น เราพยายามทำมัน ให้ดีที่สุดวันต่อวัน ได้มากน้อยไหนโดยที่เรายังเสพสุขกับสิ่งดีๆ ที่ชีวิตนี้ มีให้เราทุกวัน ได้มากน้อยแค่ไหน คุณจะหามันเจอหรือไม่ นั่นก็อยู่มุมมองคุณที่มองและเสพสมกับมัน ที่จะขวนขวายตามหามันหรือไม่ […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

August 25, 2020

การออกแบบที่ไม่มีวันสิ้นสุด

การออกแบบที่ไม่มีวันสิ้นสุด เมื่อพูดถึงการออกแบบนั้น มันมีอะไรบ้างที่เราต้องออกแบบ ยกตัวอย่างเช่นอะไรดี? งั้นเดี๋ยวผมจะลองเกริ่นๆบางอย่างก่อนก็แล้วกัน “HOME SWEET HOME” ออกแบบที่อยู่อาศัยที่ให้ร่มเงาในจิตใจ “safe zone” ที่คุณจะได้พักกายยามเหนื่อยยาก ที่ไม่ว่าคุณจะออกไปผจญภัยในโลกที่แสนกว้างใหญ่นี้ นานเพียงใด ก็ขอแค่ได้กลับเอนกาย พักใจ ในบ้านหลังน้อยใหญ่ เพื่อเติมเต็มหัวจิตหัวใจ ให้พร้อมออกไปเจอกับโลกอันกว้างใหญ่อีกครั้ง “Dream job” ออกแบบงานในฝันที่คุณจะมีความสุขไปกับมัน จนลืมวันเกษียณ ที่ไม่มีวันไหนเลย จะอยากหยุดคิด หยุดลงมือทำ เพราะคุณพร้อมจะมีความสุขไปกับมัน “Soulmate” “ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน” ในท่อนหนึ่งของบทเพลง ใคร (WHO?) – บอย โกสิยพงษ์ นั่นคือสิ่งแรกที่ผมได้นึกถึง เมื่อพูดถึง คำว่าคู่ชีวิต  แล้วต่อเนื่องกันด้วยบทเพลง เหมือนเคย ของศิลปินคนเดียวกัน “ก็เพราะว่าเธอน่ารัก(ขึ้น)ทุกๆวัน จนไม่อาจเปลี่ยนใจฉันที่มีให้เธอได้เลย ฉันก็คงต้องบอกฉันรักเธอ “เหมือนเคย” คุณว่าจริงหรือไม่? ที่สิ่งเหล่านี้มันก็ต้องอาศัยการออกแบบอยู่จากภายใน การออกแบบที่มีร่วมกัน และอาศัยคววามเข้าใจซึ่งกันและกันเพื่อให้สิ่งเหล่านั้น มันช่วยเติมเต็มให้แก่กัน ในใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน “Happy family” ออกแบบอนาคตที่แสนราบรื่น และสดใส […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

August 20, 2020

“เวลา” เพื่อนคู่คิด

“เวลา” เพื่อนคู่คิด เพื่อนคนแรกที่เข้ามาทักทายคุณ ตั้งแต่สมัยที่คุณเข้าเส้นชัย โดยการเจาะไข่แดง แล้วได้เกิดมา แล้วใครกันที่บังอาจ สร้างวาทะกรรมที่ว่า “มิตรแท้นั้นไม่มีจริง” นี่แหละครับมิตรแท้ และมันจะเป็นตลอดไป จนกว่าคุณนั้น จะย่อยสลายไป แล้วกลายเป็นผงธุลี เพราะนั่นแหละคือมิตรภาพที่คุณมี ตั้งแต่คุณเกิดมา แต่ประเด็นสำคัญมันก็มีมากกว่านั้น เพราะเจ้าเพื่อนคนนี้มันอยู่กับคุณเสมอ  ไม่ว่าจะตอนที่คุณตื่น หรือแม้แต่ตอนหลับไหล “เวลา” มันพร้อมเสมอ ที่จะอยู่เพื่อเป็นกำลังใจ ตราบใดที่แรงใจคุณมีมากพอ แต่แล้วมันก็พร้อมจิกกัด และถ่มน้ำลายใส่หน้าคุณ ไปพร้อมกัน “เพราะตราบใด” ที่คุณยังไม่พร้อมที่จะรับฟังความจริงแล้วยอมรับ ในแต่ละเหตุการณ์ที่คุณต้องเผชิญ  “แล้วผ่านมันไป” แต่เพราะอะไรกันหล่ะ? มันถึงได้ทำกับคุณเช่นนั้น ก็เพราะคุณในตอนนี้ยังโอนอ่อนเกินไป เกินกว่าที่จะยอมรับความจริงอะไร หรือเปล่า? ความแข็งแกร่งทางจิตใจของคนเรานั้น ก็ใช่ว่าจะมีเท่ากัน ก็เพราะมันเป็นอย่างงั้นใช่หรือไม่ เลยทำให้เราก้าวผ่านอุปสรรค หรือแม้แต่เสพสมกับความสุข  ได้ไม่เท่ากัน นี่แหละครับ ”เวลา” “เพื่อนแท้ตลอดการ” มันจะไม่โอ๋ ไม่อวยอะไรคุณเพียงอย่างเดียว แต่มันก็พร้อมทับถมคุณด้วยหากคุณยังแกร่งไม่พอที่จะก้าวผ่านบางสิ่งบางอย่าง แล้วว่าแล้วมันจะทำอย่างงั้นไปทำไม ก็เพื่อที่จะให้ ภูมิคุ้มกันภายใน นั้นมากพอที่จะยืนหยัด และยอมรับบางสิ่งบางอย่าง  แล้วมันเป็นเพราะอะไรกัน ก็เพื่อให้ตัวคุณนั้นได้เติบโต […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 30, 2020
1 2