“เวลา” เพื่อนคู่คิด

“เวลา” เพื่อนคู่คิด เพื่อนคนแรกที่เข้ามาทักทายคุณ ตั้งแต่สมัยที่คุณเข้าเส้นชัย โดยการเจาะไข่แดง แล้วได้เกิดมา แล้วใครกันที่บังอาจ สร้างวาทะกรรมที่ว่า “มิตรแท้นั้นไม่มีจริง” นี่แหละครับมิตรแท้ และมันจะเป็นตลอดไป จนกว่าคุณนั้น จะย่อยสลายไป แล้วกลายเป็นผงธุลี เพราะนั่นแหละคือมิตรภาพที่คุณมี ตั้งแต่คุณเกิดมา แต่ประเด็นสำคัญมันก็มีมากกว่านั้น เพราะเจ้าเพื่อนคนนี้มันอยู่กับคุณเสมอ  ไม่ว่าจะตอนที่คุณตื่น หรือแม้แต่ตอนหลับไหล “เวลา” มันพร้อมเสมอ ที่จะอยู่เพื่อเป็นกำลังใจ ตราบใดที่แรงใจคุณมีมากพอ แต่แล้วมันก็พร้อมจิกกัด และถ่มน้ำลายใส่หน้าคุณ ไปพร้อมกัน “เพราะตราบใด” ที่คุณยังไม่พร้อมที่จะรับฟังความจริงแล้วยอมรับ ในแต่ละเหตุการณ์ที่คุณต้องเผชิญ  “แล้วผ่านมันไป” แต่เพราะอะไรกันหล่ะ? มันถึงได้ทำกับคุณเช่นนั้น ก็เพราะคุณในตอนนี้ยังโอนอ่อนเกินไป เกินกว่าที่จะยอมรับความจริงอะไร หรือเปล่า? ความแข็งแกร่งทางจิตใจของคนเรานั้น ก็ใช่ว่าจะมีเท่ากัน ก็เพราะมันเป็นอย่างงั้นใช่หรือไม่ เลยทำให้เราก้าวผ่านอุปสรรค หรือแม้แต่เสพสมกับความสุข  ได้ไม่เท่ากัน นี่แหละครับ ”เวลา” “เพื่อนแท้ตลอดการ” มันจะไม่โอ๋ ไม่อวยอะไรคุณเพียงอย่างเดียว แต่มันก็พร้อมทับถมคุณด้วยหากคุณยังแกร่งไม่พอที่จะก้าวผ่านบางสิ่งบางอย่าง แล้วว่าแล้วมันจะทำอย่างงั้นไปทำไม ก็เพื่อที่จะให้ ภูมิคุ้มกันภายใน นั้นมากพอที่จะยืนหยัด และยอมรับบางสิ่งบางอย่าง  แล้วมันเป็นเพราะอะไรกัน ก็เพื่อให้ตัวคุณนั้นได้เติบโต […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 30, 2020

หน้า ชัด หลัง เบลอ

“หน้า ชัด หลัง เบลอ” ฟังดูเหมือนผมกำลังจะสอนเทคนิคการถ่ายภาพเลยว่ามั้ย แต่ไม่หรอก เพราะผมเองก็ไม่ใช่ช่างภาพมืออาชีพ  เป็นแค่เด็กนิเทศที่พอจะสามารถสร้างสรรค์งานศิลป์ด้วยการถ่ายภาพได้บ้างเท่านั้นเอง เอาเป็นว่าผมจะแค่เกริ่นนำถึงมันซักนิดก็แล้วกัน  แต่หากผิดพลาดประการใด  ก็ขออภัย “มา ณ ที่นี่ด้วยแล้วกันครับ”  🙏 การถ่ายภาพ แบบหน้าชัดหลังเบลอนั้นทำให้ภาพดูมีมิติ เห็นระยะห่างของแบบกับพื้นหลังอย่างชัดเจน ซึ่งPortrait หรือการถ่ายภาพบุคคลนั่นเอง โดยองค์ประกอบของมันก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร แค่1.รูรับแสง 2.ระยะห่างของตัวแบบ 3.ระยะห่างระหว่างฉากหลัง และ 4.ช่วงเลนส์ เพราะการถ่ายแบบนี้ จึงเป็นหนึ่งในเทคนิคที่จะทำให้ตัวแบบนั้นเด่นขึ้นมา โอเคพอแค่นี้สำหรับการเกริ่น —————————————————————————————————— เพราะ “หน้า ชัด หลัง เบลอ” ที่ผมต้องการพูดนั้น ผมแค่อยากอยากพูดถึงมนุษย์ด้วยกัน เวลาที่เรานั้น “จะรู้จักใครซักคน” —————————————————————————————————— “เราก็จำเป็น” ที่จะต้องเน้นตัวตนในแบบของเขา ใช่หรือป่าว? นั่นมันไม่ได้ต่างอะไรกับเทคนิคการถ่ายรูป แบบหน้าชัดหลังเบลอเลยใช่หรือไม่ ก็ถามใจคุณผู้อ่านที่รักดู เพราะแบบจะต้องเด่นที่สุดใช่หรือไม่ ตัวตนของใครซักคนที่คุณจะรู้จัก ก็ต้องเป็นสิ่งสำคัญ ที่คุณนั้นต้องโฟกัส เพราะมิติในความสัมพันธ์ มักขึ้นอยู่กับตัวบุคคล คนเราไม่ได้เกิดมาจากแม่คนเดียวกัน แม้แต่ประสบการณ์ที่เราเติบโตมานั้น มันก็มีต้องมีข้อแตกต่างกันอยู่แล้วเป็นทุนเดิม […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 28, 2020

“สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์

“สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ ว่าแต่ สังเกต สังกานั้น สำคัญไฉน พฤติกรรมที่ติดตัวมาตั้งแต่กำเนิด การเรียนรู้ต่างๆไม่เคยหลีกหนีพ้นจากจุดเริ่มต้นด้วยการสังเกต  พอเริ่มรู้ประสีประสา บุพการีที่มักปากเปียกปากแฉะกับความเฉยชาของผม “หัดเป็นคนสังเกตสังกาเสียบ้าง” หรือแม้แต่สมัยที่อยู่ในคาบวิชาวิทยาศาสตร์ตอนประถม ผมมักจะได้ยินประโยคที่ผู้สอนบอกว่า “นักวิทยาศาสตร์ผู้โด่งดังมักเริ่มมาจากการสังเกตกันทั้งนั้น”  ซึ่งผมก็จำมันอย่างขึ้นใจกับที่มาที่ไปของนักวิทย์และนักคิดคนสำคัญ ล้วนแล้วแต่เป็นคนช่างสังเกต โดยไม่คิดแม้แต่จะตั้งข้อสังเกตเลยด้วยซ้ำ เวลาก็ผ่านไป ผมเองก็ได้ออกไปเจอกับโลกภายนอกมากยิ่งขึ้น ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ทั้งศาสตร์และศิลป์  —————————————————————————————————— แต่ประโยคเด็ดนั้น ยังคงวนเวียนในหัวอยู่เสมอ นั่นเลยทำให้ผมเองก็เริ่มตั้งคำถามในประโยคที่เหมือนจะเป็นแค่เกร็ดความรู้จากคาบเรียนวิทย์  กับประโยคว่ากล่าวสั่งสอนของบุพการี นั่นเริ่มที่จะต้องนำมันมาเชื่อมโยงกันเพราะพ่อผมนั้นก็ไม่ได้พูดในฐานะของนักวิทยาศาสตร์แต่อย่างใด เพียงแค่อยากจะให้ลูกชายคนเล็กของเขานั้นหัดสังเกตสิ่งรอบข้างเสียบ้าง นั่นเลยทำให้ผมครุ่นคิดและพิจารณา ว่าแท้ที่จริงแล้ว “การสังเกต” จำเป็นต้องอยู่ในคุณสมบัติของนักวิทยาศาสตร์อย่างเดียวหรือไม่ ซึ่งเวลาก็ผ่านมาเนิ่นนานเหลือเกิน ร่วมหลายปี ที่คนธรรมดาคนนึงได้ออกไปท่องโลกกว้างและพบเจอผู้คนมากมาย ผมนั้นก็เลยกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า “ไม่” เพราะการสังเกต คือทักษะที่ทุกคนพึงมี ไม่ต่างอะไรกับสิทธิขั้นพื้นฐาน เพราะแม้สัตว์ป่าในสารคดี ก็จำเป็นต้องมี การสังเกตเพื่อความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์พวกมัน   “มนุษย์ก็เช่นกัน” ว่าแต่แล้วทำไม “สังเกต” นั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ เพราะถ้าเรากลับมาพูดถึง เรื่องของคนล่ะ การสังเกตนั้นวนเวียนอยู่ในชีวิตเสมอ ซึ่งนั่นหมายความว่ามันก็เป็นทั้งศาสตร์ และศิลป์ในเวลาเดียวกันอยู่ตนนั้นจะเลือกใช้มัน ในมุมมองไหนตามแต่สถานการณ์จะพาไป —————————————————————————————————— […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 21, 2020

วันนี้ไปไหน?

“วันนี้ไปไหน?” ช่างดูเป็นประโยคที่แสนธรรมดาเลยว่ามั้ย แต่ผมกลับไม่คิดอย่างงั้น ผมรู้สึกว่ามันมีอะไรดีๆ อยู่ในนั้นมากมายเสียเหลือเกิน ชีวิตคนเรา การจะหาเวลาพบเจอกัน มันช่างยากเย็นยิ่งนัก เพราะเราต่างก็โตขึ้น ต้องใช้ชีวิต ทำการทำงาน เพื่ออนาคตที่วาดไว้ มันจึงทำให้ เวลาที่เราจะได้มาเจอหน้ามิตรสหายที่ผูกพันมันก็ยิ่งน้อยลง  ——————————————————————————————————  วันนี้ไปไหนป่ะ? บ่ายๆว่าจะไปกินกาแฟอะ ว่าไงมึง มีไรวะ เออเหงาวะวันนี้ออฟฟิศกูหยุดพอดี  ไปด้วยได้ป่ะวะ เออได้ดิ มาๆ จอยๆกัน ลองชวนพวกที่เหลือด้วย ก็ได้นะเพื่อมีคนว่าง จัดไปมึง ช่วงนี้แม่งเหงาเกินไป ก็สมควรเหงาแหละนานแค่ไหนละ ที่ไมได้เจอกันอะ เกือบปีได้ละมั้งกูว่า 555+ นั่นแหละมึง โคตรนานอะเพื่อนเอ๋ย โอเคๆมึง งั้นเจอกันร้านเดิม แม่งเอ๊ยเมื่อไหร่จะถึงงานรวมรุ่นวะ เออนั่นดิจะได้ครบๆมันซะที บอกเลยเละเทะแน่นนอน จะเหลือเหรอถามแค่นี้5555 เออกูก็ว่างั้น555+ โอเคๆมึง งั้นเจอกันร้านเดิม —————————————————————————————————— ไม่ต้องคาดหวังเลยว่ามันจะยาวนานได้เพียงไหนในแต่ละครั้ง มันเลยทำให้ เราต่างรับรู้กันดีถึงความเบื่อหน่ายในหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ แต่นั่นแหละชีวิตจริงที่ต้องเผชิญ ไม่มีใครหลีกหนีมันพ้น ทำให้ความคิดถึง จึงมีผล ต่อการโหยหาช่วงเวลากับมิตรภาพในอดีต “อันแสนวิเศษ” —————————————————————————————————— มึง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 14, 2020

อาหารจานนี้รสอะไร?

อาหารจานนี้รสอะไร?“อาหาร”  เป็นทั้งปัจจัยที่ให้สิ่งมีชีวิตยังคงดำรงอยู่ต่อไป และก็เป็นปัจจัยในการสร้างสรรค์ความสุขให้ตนได้ ใครต่อใครก็ต่างสนใจในเรื่องของอาหาร บางคนสนใจและจดจำ ว่าร้านไหนที่ถูกใจ เมนูไหน ที่ถูกปาก เพราะเมื่อถึงช่วงเวลาที่เราได้รับประทานมันเข้าไปความสุขที่ได้นั้น  มันช่างเต็มปากเต็มคำเสียเหลือเกิน “ส่วนบางคน” บางคนก็เลือกที่จะรังสรรค์มันด้วยมือของตนเองเพื่อให้ได้รสชาติที่ถูกใจมากถึงมากที่สุด ในขณะเดียวกันเขาก็แชร์อาหารจานนั้นให้ผู้อื่นได้ลิ้มลองมันอีกด้วย “ประเด็นคือ” รสชาติที่ถูกปากของแต่ละคนนั้นก็แตกต่างกันออกไป หวาน เปรี้ยว เค็ม ขม หรือว่าอูมามิ ที่คุณชื่นชอบ “แล้วถ้าเกิดว่า” รสชาติของชีวิตคุณล่ะ? คุณออกแบบมัน ให้ออกมาเป็นรสชาติไหน “หวาน” แบบไม่ต้องเติมน้ำตาล ช่างดูเป็นอะไรที่สดใสรื่นเริงมากเลยว่ามั้ย? “เปรี้ยว” ไปกับแสงสีเสียงนั่นก็ดูสนุกสนานไม่เลวเลยใช่หรือเปล่า “เค็ม” แบบต้องคิดหน้าคิดหลังในแต่ละการกระทำ ก็ดูดีนะมีสติอยู่ตลอดเวลาดีนิ “ขม” น้ำตาเล็ดไปกับเรื่องเศร้าเคล้าน้ำตาที่มีไว้เป็นกรณีศึกษาแก่ชีวิตก็ไม่เสียเลยนะ หรือแม้แต่ “อูมามิ” เพื่อความสบายใจและปลอดภัยจากรสชาติต่างๆที่สุดโต่งเกินกว่าจะรับมันไหวดี “แต่สุดท้ายแล้ว” การรังสรรค์อาหารแต่ละจานให้ออกพร้อมรับประทาน มันก็ใช่ว่าเครื่องปรุงรส มันจะมีแค่อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะอาหารไทยหรือเทศ องค์ประกอบของมันก็ใช่ว่าจะมีแค่รสเดียว  “ไม่ว่าคุณนั้นจะเป็นคนชอบรสชาติแบบไหน” ว่าแต่คุณนั้นอยากออกแบบรสชาติชีวิตให้ออกมาเป็นแบบไหนกันล่ะ? แต่ที่แน่ๆ ผมก็เชื่อว่า ไม่มีทางเลยที่คุณอยากจะให้มันออกมาในเป็นแค่รสชาติเดียว จะมีก็แต่ว่า คุณจะให้รสชาติไหน เป็นรสชาตินำของอาหารมากกว่า “ชีวิตก็เช่นกัน” ว่าแต่คุณล่ะ อยากจะให้รสชาติไหน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 7, 2020

บุหรี่หนึ่งมวนกับความสุข5นาที

บุหรี่หนึ่งมวนกับความสุข5นาทีว่าด้วยเรื่องของ “บุหรี่”  คงไม่ปฏิเสธใดๆ ถึงความเป็นพิษภัยในตัวของมัน แต่ผมผมก็ไม่ปฏิเสธเหมือนกัน ว่าผมชอบมัน มากมายเหลือเกิน ด้วยหลายปัจจัยที่ให้ผมอ้าแขนรับมันมาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต สาธยายเรื่องความดี-เลวของมันไป ก็เท่านั้น เพราะใครต่อใครก็รับรู้ถึงมันอยู่แล้ว แต่เราจะไม่มาพูดถึงในเชิงเหยียด เปรียบเทียบ หรืออวยอะไรเรื่องพวกนั้น เพราะผมต้องการเพียงแค่จะบอกเล่า ถึงที่มาในหัวข้อ “บุหรี่หนึ่งตัวกับความสุข5นาที” ผมเองนั้น มักใช้เวลาไปกับการสูบมัน เพื่อออกไปข้างนอกบ้าน โดยปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผมสูบนั้นก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเพื่อเพิ่มอรรถรส ในการใช้ชีวิต ไม่ว่าจะเพื่อเพิ่มขณะสุขในขณะนั้น หรือแม้แต่เพื่อคลายเครียดในสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ แต่มันก็มักช่วยอะไรให้ชีวิตมันผ่านพ้นไปได้ ในหลายๆอย่าง  เพื่อนๆและคนรอบข้าง มักบอกว่าผมมักสูบจัดไป แต่เพราะอะไรกัน ถึงได้มีพฤติกรรมเช่นนั้น ก็เพราะเวลาที่จะใช้ร่วมอยู่กับมัน นั้นช่างสั้นเสียเหลือเกิน ระยะเวลาการเผาไหม้ของบุหรี่หนึ่งมวนมันรวดเร็วเกินไป ไม่ได้ต่างอะไรกับการที่คนเรานั้นหายใจเอาซะเลย มันเลยเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมความสุขที่ผมได้รับจากมัน นั้นช่างสั้นเสียเหลือเกิน ไม่เพียงพอต่อความต้องการที่มีมากเกินไปในตนเอง ผมอยู่กับมันได้นานเพียงแค่ 5นาที เท่านั้นเอง ทั้งๆทีหลายครั้ง ผมเองก็พยายามที่จะให้มันให้อรรถรสได้มากกว่าเวลาที่ถูกจำกัด แต่ทว่ามันช่างเป็นอะไรที่ยากเย็นเสียเหลือเกิน  เพราะในการที่จะรั้งความสุขในเวลาที่แสนจำกัด มันก็เป็นเรื่องที่อาจไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้นั่นเอง การทำใจและยอมรับในความสุขแต่ละครั้ง มันจึงเป็นเรื่องที่เราต้องเข้าใจ อย่าได้ฝืนมันมากเกินไป เพราะนั่นอาจทำให้ความสุขอันแสนสั้น นั้นถูกลดทอนลงไปอีกขั้น เพราะฉะนั้นอย่าไปคิดมากกับมัน กับการที่เราจะรั้งความสุขให้ได้ ตราบนานเท่านาน แทนทีเราจะพยายามรั้งมันไว้ อาจไม่ใช่เรื่องที่ดีซักเท่าไหร่ “งั้นเอางี้ดีไหม” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

July 1, 2020

Heart heal happiness

Heart heal happiness heart [n.] หัวใจ heal [vt.] รักษา  happiness [n.] ความสุข ____________________________________________________________________ สามคำที่ผมได้กล่าวไปเมื่อข้างต้นนี้ มันคืออะไร?  ผมกำลังจะมาเขียนบทความสอนภาษางั้นหรือยังไง แต่เปล่าเลย นั่นไม่ใช่ประเด็นที่จะมาบอกกล่าวกัน แต่สิ่งสำคัญ คือความเชื่อมโยงของมัน ที่แสนสร้างสรรค์ เพื่อให้เจ้าคำสามคำนี้ เป็นตัวช่วยบ่งบอก และว่ากล่าวกัน เรื่องของความสุขอย่างง่าย ที่ใครต่อใครก็สามารถพึงมีมันได้ ความคาดหวังผมนั้น ก็ไม่ได้มีอะไร ที่มากมายไปกว่าการที่จะทำให้จิตใจของใครซักคนนั้นพองโตมากกว่าเดิม ไม่มากก็น้อย “หัวใจ”  สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้ ต่างก็มีหัวจิตหัวใจ ใครต่อใครนั้นก็ต้องพึงมี เปรียบเสมือนกับสิทธิขั้นพื้นฐาน ที่ไม่ควรยอมให้ใคร จะสามารถพรากมันไป จากใจคุณได้ เพราะนั่นก็คืออีกหนึ่งปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิตอันเป็นสุข “รักษา”  คุณกำลังรักษาอะไร? เพื่อที่จะให้ชีวิตของคุณ ที่ได้ลืมตาขึ้นมาดูโลกใบนี้เป็นไปด้วยดี และมีความสุขไปกับสิ่งรอบกาย โดยที่มันก็จะเป็นกำลังสำคัญ เพื่อให้คุณนั้น มีภูมิคุ้มกัน แก่สิ่งไม่พึงประสงค์แก่จิตใจ ที่รายล้อมอยู่ทั่วไป บนโลกใบนี้ “ความสุข”  ความสุขนั่นไง นั้นใช่คำตอบที่คุณกำลังตามหาอยู่หรือเปล่า?  สิ่งใด ที่สามารถทำให้คุณยิ้มได้ให้แก่โลกที่แสนกว้างใหญ่แห่ง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 26, 2020

สัปดาห์แห่งความรู้สึก

สัปดาห์แห่งความรู้สึก Week / weak ผมกำลังจะขึ้นเครื่องในเย็นวันศุกร์ หลังจากที่สอบเสร็จเพื่อกลับเชียงใหม่ บ้านเกิดที่คุ้นเคยเพื่อพบปะครอบครัวรวมไปถึงเพื่อนฝูงที่นัดรวมตัวกันในช่วงเทศกาล ผมมีเวลาพักผ่อนหย่อนใจเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่ผมจะไปเรียนต่อ ด้วยความเหนื่อยล้าจากการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ ทำให้พลังกายและพลังใจ นั้นเหลือน้อยเต็มที โดยความคาดหวังกับการกลับบ้านครั้งนี้ คือการกลับไปชาร์จกายใจตัวเอง เพื่อให้พร้อมต่อการกลับเข้าไปในความวุ่นวาย ในเมืองหลวงที่ไม่เคยหลับไหล ผมไม่แม้แต่ที่จะคิดวางแผน ว่ากลับไปทำอะไรบ้าง รู้เพียงแต่ว่าทุกการกระทำที่นั่น ผมจะทำเพื่อกอบโกยความสุขให้แน่นหนาพอที่จะกลับไปรับความกดดันต่อที่นั่นได้ —————————————————————————————————— “ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้เครื่องบินได้ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพแล้ว” เมื่อผมได้ก้าวออกจากสนามบิน  เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น  “เห้ยมึง คืนนี้ร้านเดิม” แล้วสายก็ตัดไปในทันที เวลานั้นไม่คอยท่าผมเลยจัดการตัวเองเรียบร้อยเพื่อที่จะไปพบปะเพื่อนๆให้มันชื่นใจ ไม่นานผมก็ไปถึงร้านประจำที่คุ้นเคย พร้อมกับบรรยากาศเก่าๆ กับเรื่องราวที่ของวันวานในความทรงจำก็กลับกลายเป็นเรื่องจริงอีกครั้ง เมื่อความคิดถึงของเราทุกคนได้ถูกปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง ความสนุกสนานจึงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว  ซึ่งใครจะสนกันหล่ะ ในเมื่อพวกเขาที่คุณคิดถึงได้มารวมตัวกันอยู่ภายหน้าคุณแล้ว —————————————————————————————————— “จบท่อนนี้ หมดแก้ว!!!” ความบันเทิงยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งถึงเวลาห้าทุ่มกว่า ซึ่งนั่นก็คือเวลาพีคที่สุดของค่ำคืนแล้ว สำหรับร้านที่ปิดเที่ยงคืน ไม่โต๊ะไหนก็ต่างร้องตะโกนในบทเพลงร่วมสมัย ที่ใครต่อใครต่างก็ร้องตามได้ ทุกคนในโต๊ะต่างก็ต่างคึกครื้นในบรรยากาศและเสียงเพลง โดยต่างก็มีบรรดารุ่นพี่รุ่นน้องคนรู้จักต่างก็เข้ามาทักทายกันข้ามโต๊ะไปมา ทั้งๆที่เมื่อเจอหน้ากันส่วนในเวลากลางวันก็เรามักทำแค่ทักทายกันผ่าน หรืออาจจะยิ้มให้กันเป็นมารยาทของคนที่รู้จักกัน แต่ด้วยค่ำคืนนี้ ที่มีเครื่องดื่มเย็นๆเป็นตัวกระตุ้นในการทักทายผู้คนและพบปะกัน ทำให้ช่องว่างระหว่างกัน ที่ถูกคั่นโดยความเขินอาย นั้นทะลายหายไปทันที ทันใดนั้นผมก็มีโอกาสได้รู้จักกับหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นรุ่นน้องในคณะของเพื่อนร่วมโต๊ะ ทำให้เราได้มีโอกาสรู้จักกัน […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 24, 2020

อะไรที่ย่อยง่าย

ต่างๆ ใดๆ ต้องเป็น “อะไรที่ย่อยง่าย” ดูเหมือนว่าชีวิตที่ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งดูเหมือนจะไม่มีวันตามโลกใบนี้ ที่กำลังหมุนรอบตัวเองได้ทันเสียที อาจเป็นอีกหนึ่งปัจจัย ทำให้คนเรานั้น มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตที่ไม่อยากจะเชื่องช้าแม้แต่วินาทีเดียว  เพราะคุณเองก็อาจกลัวที่จะเห็นแผ่นหลังของใครซักคน ที่กำลังเดินแซงหน้าตัวคุณไป ซึ่งมันก็ทำให้คุณนั้นพยายามจะหาอะไรที่มันจะสามารถทำให้คุณนั้นได้เดินเร็วยิ่งขึ้น โดยแรงผลักดันในการพัฒนาตนเอง ถือเป็นสิ่งที่ดี แต่บางทีแรงใจที่มี ก็อาจหมดลงอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้นด้วยเช่นกัน เราต่างมัวแต่แสวงหาอะไรย่อยง่าย เพื่อทดแทนความเชื่องช้าที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเวลา ในพฤติกรรม ชีวิตประจำวันของคุณ ผมเชื่อว่า คงไม่มีใครปฏิเสธว่า พวกคุณทุกคนต่างเคยผ่าน รสชาติข้าวกล่องในร้านสดวกซื้อ และบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ที่รสชาติอูมามิเข้ากับรสสัมผัสในปากคุณ โดยในเวลาไม่ถึงสามนาที มันช่างเป็นเวลาอันรวดเร็วเหลือเกินกับสิ่งนี้ คุณก็อิ่มท้อง พร้อมออกเดินทางแล้ว เรื่องดราม่าหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคนในสังคม อาจเป็นสิ่งที่ผมไม่สามารถปฏิเสธได้ ว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมนั้น ชอบรับฟังมันเสียเหลือเกิน จนใครหลายคนนำสิ่งเหล่านี้ มาสรุปใจความให้ฟัง เพื่อให้มันย่อยง่ายในทีเดียว เราก็รับรู้ในประเด็นเหล่านั้นอย่างง่ายดาย เพื่อที่จะได้มีเวลาไปเสพประเด็นอื่นที่กำลังเกิดขึ้นต่อไป มันทำให้ผมเริ่มสงสัย ว่าแต่คุณกำลังคาดหวังในความรวดเร็ว และย่อยง่ายนั้น มากน้อยขนาดไหน เพราะแม้แต่สื่อบันเทิง เพื่อบรรเทาความเครียด อย่างภาพยนตร์ที่พร้อมจะมอบความสุขในการรับชมแก่คุณได้เป็นเวลามากกว่าหกสิบนาที แต่บางทีคุณก็เลือกที่ย่อยมัน ให้เวลามันเร็วขึ้น ด้วยการเลือกฟังสรุปหนังทั้งเรื่องให้ออกมา ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงแทน ผมเข้าใจว่าเวลานั้นมีค่า แต่คุณค่าของเวลาและสิ่งต่างๆ มันก็น่าจะมีความสุขใจที่ได้ใช้เวลาด้วย หรือเปล่า? […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 22, 2020

วงดนตรีปริศนา กับบทเพลงท่ามกลางสายฝน

วงดนตรีปริศนา กับบทเพลงท่ามกลางสายฝน คุณเคยได้ยินบทเพลงไม่ที่คุ้นหูบ้างไหม?นั่นเป็นบทเพลงที่กระทบแก้วหู เป็นครั้งแรกรึป่าว? มันเป็นอะไรที่หลงไหลมากเลยนะถ้าเกิดว่าคุณดันหลงรักบทเพลงที่เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ซึ่ง เปรียบดั่ง Love at first sight เมื่อคุณเริ่มตกหลุมรักใครซักคนตั้งแต่แรกพบ  เพราะในความหลงไหลนั้น มันทำให้เราลุ่มหลง จนโงหัวไม่ขึ้น สิ้นปีที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปช่วยงานรุ่นพี่ถ่ายวีดีโอในกิจกรรมของ “หลงป่า” ร้านกาแฟกลางธรรมชาติ ในอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ แต่อัดแน่นไปด้วยเหล่านักดนตรีมากหน้าหลายตา ในสุดสัปดาห์ของแต่ละอาทิตย์ ซึ่งตกเฉลี่ยแล้ว วันนึงจะตกที่สองวง  แต่เท่าที่สืบทราบมาแล้ว ในปัจจุบันทางร้านได้เปลี่ยนไปอยู่ในเมืองแทน โดยใช้ชื่อว่า แก้ว คาเฟ่ แอนด์ บาร์. ส่วนที่ตั้งของหลงป่าเดิม ได้กลายเป็นร้านกาแฟ จะได้ไม่ลืม Ja Dai Mai Leum แทน ในระหว่างการทำงานและพบปะพี่ๆในแต่ละครั้ง จะอัดแน่นไปด้วยความสนุกสนาน และเป็นกันเองอยู่เสมอ พี่ๆนักดนตรี บรรดาคนในร้าน มักเป็นสีสันในบรรยากาศที่แสนน่ารัก และแสนอบอุ่น การดำเนินงานยังคงเต็มไปด้วยความสนุกสนานจนกระทั่ง ผมก็มาสะดุดกับการผสมผสานอย่างลงตัวระหว่าง เสียงไวโอลิน และกีตาร์ ที่แสนละมุนหูของวง Duoนี้  มันทำให้บ่ายวันอาทิตย์ของผมในครั้งนั้น รู้สึกมีความหมาย และเพลิดเพลินไปกับการทำงานมากกว่าครั้งไหนๆ ไม่ทันไร ความอบอ้าวที่สะสมอยู่ในผืนดินก็เริ่มระเหยออกมา […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 17, 2020

ควันบุหรี่ เสียงดนตรี และแก้วบรั่นดี

ควันบุหรี่ เสียงดนตรี และแก้วบรั่นดี ความละมุนละไม เร่าร้อน และหลากหลายของเสียงดนตรี ที่ล่องลอยไปกับควันบุหรี่ เสิร์ฟพร้อมกับบรั่นดี นั้นใช้บ่งบอกอัตลักษณ์ของความคลาสสิคอย่างยุค50sได้อย่างดี ความลุ่มหลงของเสียงดนตรี ที่ตัวผมมีต่อบริบทสังคมในช่วงเวลานั้น เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่ได้ตั้งใจ  ถึงแม้ว่าจะไม่มีโอกาสได้ลองสัมผัสกับบริบททางสังคม และวัฒนธรรมเหล่านั้นด้วยตนเอง แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมนั้น สัมผัส เชื่อมต่อกับมันได้นั้น ภาพยนตร์ ที่มีทั้งภาพและเสียงอาจช่วยได้ในระดับนึง และสิ่งที่ช่วยผมได้จริงๆแล้วนั้น คือ”เสียงดนตรี” อย่าง เพลงสวิงแจ๊ส และโซล ที่หวานนุ่ม และละมุนละไม หรืออาจจะเป็น เพลงร็อคแอนด์ โรล ที่เร่าร้อน และชวนฝัน ที่เพียงแค่ได้ฟัง และนั่งจิตนาการอยู่ดาดฟ้าของที่ไหนซักแห่งและจ้องมองรถยนต์ที่แล่นผ่านไปกับแสงไฟที่ส่องสว่างไปตามท้องถนนยามราตรี เพียงเท่านี้จินตนาการของผม ก็เตลิดแล้วลุ่มหลงวนเวียนอยู่ยุคสมัยที่ผ่านมา ความละมุนละไมของ เพลงแจ๊สในยุคนั้นยังคงตราตรึงใจฉันมาจนถึงทุกวันนี้  ศิลปินมากมายทั้งชาย หญิงที่ผ่านหูเรามานั้นช่างเป็นอะไรที่มหัศจรรย์ อย่างไม่น่าเชื่อ ศิลปินแจ๊สในยุคนั้นอย่าง Ella Fitzgerald ,Tony Bennett , Ray Charles ,Bobby Darin และLouis Armstrong รวมไปถึงเพลงโซล ซึ่งเปรียบเสมือนจิตวิญญานของคนผิวสีเลยก็ว่าได้ อย่าง […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 15, 2020

“ดวงใจ” กระหายน้ำ

“ดวงใจ” กระหายน้ำ กับธรรมชาตินั้น ที่สร้างชีวิต และชีวิตก็ดำรงอยู่ได้โดยมีธรรมชาติคอยดูแลเอาใจใส่ ดั่งพ่อที่คอยตักเตือน และแม่ที่คอยปลอบโยนด้วยความห่วงใย เพื่อทำให้ชีวิต ได้เติบโตและงอกงามได้ ตามที่ใจต้องการ  ทำไมโลกใบนี้ถึงเป็นดวงดาวที่แสนวิเศษ ทำไมธรรมชาติที่แสนสวยงามถึงคงอยู่เพื่อคอยมอบชีวิตให้ผู้อยู่อาศัยตัวน้อยๆบนดาวเคราะห์ดวงนี้ และมันถูกหล่อเลี้ยงด้วยสายน้ำ วัฎจักรเหล่านี้ยังหมุนไปดั่งเช่น “โลก” ที่หมุนรอบตัวเอง แต่แล้วทำไม หัวจิตหัวใจคนเรา  ถึงถูกปล่อยทิ้งไว้  ให้มันแห้งเหือดไป  ตามกระแสของเวลา —————————————————————————————————— เหมือนกับมนุษย์กำลังหลงลืม หรือแม้กระทั่ง อาจถูกบดบังจากสภาวะความตึงเครียดบางอย่างที่ตัวขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะหน้าที่การงาน ปัจจัยอะไรก็ตามแต่  บางสิ่งที่เป็นเครื่องเติมเต็มจิตใจ กำลังถูกบดบังอย่างเศร้าหมอง มันทำให้องค์ประกอบของความสุขนั้นขาดหายไปอย่างน่าใจหาย เปรียบกับฝืนป่าอันกว้างใหญ่ ที่กำลังป่วยไข้ จากพิษของความเจริญ ที่ถาโถมเข้ามาจึงนำมาซึ่งผืนป่าที่เหลือน้อยลง  เพราะพวกเราที่หลงลืมไป ว่าความกระหายในอำนาจ และตัณหา ที่ก่อตัวขึ้นมาภายในจิตใจ จึงทำให้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ที่เรามักมอบมันให้แก่สิ่งรอบข้าง รวมไปถึงตนเอง นั้นเลือนหายไป ดั่งดวงใจที่เหือดแห้ง คุณรู้ใช้มั้ย? ว่าต้นไม้ต้องการน้ำ สิ่งมีชีวิตต้องการน้ำ  และดวงใจคุณเองก็ต้องการเช่นกัน สมองนั้นอาจกระหายในอำนาจ กระหายตัณหา และดวงใจน้อยๆก็กระหายเช่นกัน แต่ว่าความกระหายของมันก็เพียงแค่กระหายหยดน้ำที่จะมาช่วยให้มันชุ่มชื่นอีกครั้ง และพองโตขึ้นมาใหม่ เพื่อสร้างสรรค์สีสันให้แก่โลกใบนี้อีกครั้ง และนำพาความชุ่มชื่นเหล่านี้ […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 14, 2020

หลุมรัก ในหลุมหลบภัย

หลุมรัก ในหลุมหลบภัย. คุณรู้ใช่ไหม? ว่าหลุมหลบภัยนั้นมีไว้ เพื่อป้องกันภยันอันตรายนั่นแหละครับการมีตัวตนของมัน ความรักก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้ ผมได้มีโอกาสได้พูดคุยกับ พี่ชายคนหนึ่ง ซึ่งเขาได้ตั้งคำถามกับการป้องกันภัย ภายในใจของตนเอง และนั่นแหละครับ “หลุมรักในหลุมหลบภัย” เพราะความรัก เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา แต่ถ้าคุณกำลังรู้สึกว่า กำลังไม่ปลอดภัยจากใครบางคน ภูมิคุ้มกันที่เปรียบเสมือนดั่งเม็ดเลือดขาว จะแทรกตัวเข้ามาในใจทันที แล้วในทีนี้เมื่อคุณดันเริ่มรู้สึกดีกับใครซักคน เพราะใครคนนั้นดันเข้ามามีบทบาท ในชีวิต แต่คุณกลับเริ่มคิด ว่าความสัมพันธ์นั้น ตัวคุณดันจะทำมันได้ดีแค่ไหนกันเชียววะ แล้วนั่นแหละคือจุดเริ่มต้น เมื่อคุณได้ตกหลุมรักใครซักคน ทั้งที่คุณยังหลบซ่อนอยู่ ในหลุมหลบภัย แล้วในความสัมพันธ์ที่เปี่ยมล้นไปด้วยความเข้าใจ ซึ่งคุณนั้นจะเปิดเผยมันออกมาแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของคุณ ในขณะที่คุณได้เริ่มบอกเล่าเรื่องราวในใจ ซึ่งก็ไม่รู้มันต้องมากแค่ไหน ถึงจะทำให้ใจคุณนั้นรู้สึกสบาย ที่ได้เอ่ยมันออกมา ผมกลับเริ่มตั้งคำถามว่า คุณพร้อมที่จะเปิดรับใครซักคนเข้ามาในหลุมหลบภัย หรือคุณพร้อมที่เดินออกไป เพื่อพบกับใครบางคน แล้วหรือยัง ____________________________________________________________________ ในทางกลับกัน ผมเลยถามกลับไป ว่าคุณพร้อมที่จะให้ใคร เพิ่มเข้ามาในใจ ของชีวิตคุณแล้วหรือยัง เพราะความเหงานั้น ไม่สามารถทำให้คุณเพิ่มใคร เข้ามาในใจ ได้ง่ายขนาดนั้น แล้วนั้นแหละ คือสิ่งที่ผมกำลังถามคุณ.

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 13, 2020

ผู้ซึ่งแสวงหาโอกาส

ผู้ซึ่งแสวงหาโอกาส ในขณะที่โลกกำลังหมุนไป เราต่างก็เสาะแสวงหา อนาคตของมวลมนุษยชาติ ทั้งความเจริญ ผู้แสวงหาโอกาส ความก้าวหน้า เพื่อตอกย้ำว่าเรายังคงดิ้นรนเพื่อตัวเองและความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ แต่ทว่ารากฐานของมันมักมีจุดเริ่มต้นมาจาก “โอกาส” เราผู้ซึ่งแสวงหาโอกาสนั้น อาจกล่าวได้ว่า คนเราล้วนแล้วแต่เป็นผู้แสวงหาที่พึ่งพาประสบการณ์จากการออกไปผจญภัยในโลกภายนอกและเติบโตไปกับมัน ซึ่งโชคชะตา ก็อาจเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ใครต่อใครก็อาจมี แต่มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเราออกไปพบกับโลกภายนอกมากน้อยแค่ไหน แล้วการที่ใครซักคนจะก้าวเดินไปในเส้นทางชีวิตนั้น เราก็มักที่จะต้องออกไปผจญภัยในโลกภายนอกอยู่เสมอ เช่นเดียวการแสวงหาความรู้ ความเข้าใจ ที่ไม่ได้มีอยู่แค่ในห้องเรียน หรือโลกออนไลน์เพียงอย่างเดียว นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเราจึงเป็นผู้แสวงหาโอกาส ซึ่งจริงๆแล้ว ที่กล่าวมา ก็อาจหมายรวมถึงทุกชีวิตบนดาวดวงนี้ ก็ล้วนแล้วแต่แสวงหาโอกาสกันทั้งนั้น เพราะการดำรงอยู่ของเผ่าพันธุ์เป็นสิ่งสำคัญ เพื่อสร้างสีสรรค์ ในการมีตัวตนให้แก่โลกใบนี้ เพราะ “โอกาส” นั้นไม่เลือกเวลาเกิด ด้วยความปรารถนาดีจาก เพื่อน มนุษย์ท่านหนึ่งถึง เพื่อนร่วมโลกท่านอื่น

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 11, 2020

แผ่นกระดาษบนฝาผนัง

แผ่นกระดาษบนฝาผนัง กับเวลาที่คุณอยากจะบันทึกอะไรไว้ซักอย่าง เพื่อที่จะให้ความทรงจำ ไม่ถูกลบเลือนหายไป บางทีการที่เราเก็บมันไว้ในหัวสมอง อาจยังไม่ตอบโจทย์ใครหลายคน แล้วคุณก็อาจเลือกใช้สิ่งของอย่างอื่น ที่ช่วยเป็นเครื่องมือ ในการการช่วยบันทึกเรื่องราวในอดีต อย่างเช่นสมุดบันทึกเล่มหนึ่ง ที่กลายเป็นไดอารี่ในความทรงจำ ไว้ในแผ่นกระดาษ ภาพถ่ายที่ถูกบันทึกไว้ เป็นอะไรที่รู้สึกจับต้องได้มากกว่าภาพในความทรงจำ เพราะอย่างน้อยเราก็สามารถสัมผัสพร้อมกับนั่งจ้องมองมัน ดั่งการหยุดเวลาไว้ในรูปถ่ายใบหนึ่ง หรือแม้แต่สิ่งปลูกอย่างเช่นฝาผนัง ก็เป็นตัวเลือกที่ดีเช่นกัน “ฝาผนัง” เครื่องมือที่มนุษย์เราใช้เป็นเครื่องเตือนใจ และบอกเล่าเรื่องราวตั้งแต่โบราณกาล กระทั่งจวบจนมาถึงปัจจุบัน ฝาผนังนั้น ก็ยังคงทำหน้าที่ของมัน ได้อย่างยอดเยี่ยม ทั้งสร้างสรรค์ศิลปะทั้งความกว้างขวางทางไอเดีย ไปจนถึงการแสดงเชิงสัญลักษณ์ บางที่อย่างร้านอาหาร ก็ใช้ฝาผนังในการบันทึกเรื่องราวของลูกค้าที่แวะเวียนเข้ามาเป็นจุดขายในการบริการ ไปจนถึงฝาฝนังบ้านในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆของเรา ผมก็เป็นคนหนึ่ง ที่ใช้ผนังห้องนอนเล็กๆในการแต่งแต้มความทรงจำ ผมเก็บสะสมของต่างๆที่เป็นเครื่องคลายความคิดถึง ที่มีต่ออดีตที่ผ่านมา เป็นเวลากว่าสิบปี แล้วไม่มีทีท่าจะแกะมันออกมา แม้แต่ชิ้นเดียว เพราะเมื่อเราใช้เวลาอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แล้วเกิดเหนื่อยล้า เราก็แค่แก้ปัญหาโดยการเงยหน้าขึ้นมา เพื่อจ้องมองเรื่องราวในอดีตที่ถูกติดอยู่บนฝาผนัง อย่างจรรโลงและหวนนึกถึงคืนวันที่มีความสุข ของแต่ละชิ้นที่ถูกติดอยู่ที่ฝาผนัง แต่ประเด็นสำคัญ คือผมนั้นไม่ได้จะพูดถึงการยึดติดอยู่กับอดีต แต่ผมกำลังบอกเล่าเรื่องราวของการจ้องมองความสุข ที่ถูกติดอยู่บน “ฝาผนัง” “แค่มองมันก็อมยิ้มได้แล้ว อย่างไม่มีข้อแม้”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 10, 2020

เส้นทางที่เคยเดินผ่านมา

เส้นทางที่เคยเดินผ่านมา หลายคนมักจะพูดเสมอว่า ชีวิตคนเรานั้นจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไป ซึ่งชีวิตคนเรานั้นมันก็ช่างแตกต่างกันเสียเหลือเกิน นั่นหมายความว่าเราต่างก็ก้าวไปข้างหน้าในเส้นทางของตัวเองในคนละเส้นทางกับผู้คนรอบข้าง ที่ถึงแม้อาจจะไลฟสไตล์ ความชอบที่คล้ายคลึงกัน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเรานั้นกำลังเดินทางไปในเส้นทางเดียวกันตลอดจนถึงบั้นปลายชีวิต แต่ก็มีเหมือนกันที่เส้นทางของคนเราจะมาบรรจบกันในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิตเมื่อครั้งเยาว์วัย และสิ่งเหล่านี้อาจหมายถึง มิตรภาพ และความผูกพันที่มนุษย์นั้นต่างโคจรมาพบเจอกันในระหว่างที่ต่างคนต่างก็ก้าวเดินกันไป และมันก็มักจะมาในรูปแบบของคนรู้ใจที่เป็นเพื่อนฝูง หรือมากกว่านั้นแต่ผมจะขอมุ่งประเด็นไปที่เพื่อนฝูงเพราะถ้านอกจากครอบครัวและคนที่เรารักแล้วนั้น ความสัมพันธ์เหล่านี้มันแข็งแกร่งยิ่งกว่าสิ่งอื่นใด มิตรภาพที่แน่นแฟ้นมันจะมาคู่กับสายสัมพันธ์ที่ไม่เคยจางหาย เพราะดีเทลเหล่านี้มันแฝงไปด้วยความทรงจำที่ทั้งสุข และทุกข์ปะปนกันไปแต่แล้วบทสรุปและสิ่งที่เราได้มา มันกลับกลายเป็นความทรงจำอันล้ำค่า ที่ยากจะอะไรหาอะไรมาเทียบเคียงได้  อาจเป็นเพราะความเยาว์วัยและไร้เดียงสา ที่ทำให้มันยิ่งเป็นคุณค่าที่มิอาจลมเลือนไปจากใจได้ มิตรภาพที่แม้จะอยู่ในเหตุการณ์เดียวกัน แต่ต่างคนต่างก็มีเส้นทางที่จะต้องก้าวเดินต่อไปในเส้นทางของตนเอง ซึ่งสิ่งสำคัญในการเดินทางนั่นก็คือการจดจำเส้นทางที่เคยเดินผ่านมา บ่อเกิดความสุขในความเยาว์วัยนั้นมันมีที่มาที่ไปที่ไม่อาจถูกลบเลือนออกจากใจ “ความสุขในเส้นทาง…ที่เดินผ่านมา”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 6, 2020

เรื่องของ “น้อง”

เรื่องของ “น้อง” บนโลกใบนี้ ที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่มากมาย ทั้งในรูปลักษณ์ที่ เหมือนกัน ต่างกัน คล้ายคลึงกัน แล้วก็มีทั้งอาศัยอยู่ในถิ่นฐานเดียวกัน หรือว่าต่างถิ่น แต่ถ้าหากอาศัยแล้ว ไม่ทำให้ระบบนิเวศผิดเพี้ยนไปจากธรรมชาติเดิม ใครสนกันล่ะ?  ในเมื่อสิ่งมีชีวิต เป็นอีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ช่วยสร้างสรรค์โลกใบนี้ให้น่าอยู่ขึ้นไปอีกระดับ โดยสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์ก็เป็นกำลังหลักสำคัญที่จะทำให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นอีกด้วย  สูตรสำเร็จที่จะทำให้โลกใบนี้น่าอยู่มากขึ้นไปอีกขั้น ก็คือการเติมเต็มซึ่งกันและกัน มนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์สังคมเช่นกัน โดยการเติมเต็มที่ว่ามานี้ สามารถเติมเต็มได้ทั้ง คน สัตว์ และสิ่งของ  แต่หากพูดถึงการเติมเต็มซึ่งกันและกันแล้ว การเติมเต็มด้วยสิ่งของอาจไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก แล้วถ้าเป็นการเติมเต็มกับมนุษย์ด้วยกันหล่ะ ไม่รู้ว่าผลที่ตามมาจะเป็น คุณอาจจะเสียใจ หรือไม่อย่างไร ก็ต้องเสี่ยงดวงเอา “ให้คุกกี้ทำนายกัน” เมื่อสถานะโสดยังคงครองใจใครหลายๆคนในโลกใบนี้ ทำให้ผู้คนอาจจะหลงลืมการเติมเต็มซึ่งกันและกันไป สิ่งมีชีวิตที่จะมาเติมเต็มหัวใจของพวกเขาเหล่านั้นได้ นั่นก็คือสัตว์เลี้ยง เพราะถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดีอย่างหนึ่งแต่ว่าบางทีสุนัขกับแมวนั้นอาจจะยังไม่เติมเต็มได้เท่าที่ควรจึงหันมามองที่ EXOTIC PET หรือสัตว์แปลกที่ผู้คนเรียกกันแทน และพวกมันก็มัก สร้างความประทับใจและความประลาดใจให้แก่เราได้เสมอ  สัตว์เลี้ยงที่นอกจากสุนัข แมวและสัตว์ในการปศุสัตว์แล้ว ผมยังพบว่ามีสัตว์ชนิดอื่นๆอีกมากที่สนใจเลี้ยงเป็นเพื่อนแก้เหงาหรือเลี้ยงเพราะความแปลกของบรรดาเจ้าสัตว์เหล่านั้น เช่น กิ้งก่าคามิเลียน กบฮอร์นฟอร์ค ชูก้าไกลเดอร์ เฟนเนค ฟอกซ์ เป็นต้น  ผมก็เป็นอีกคนหนึ่งที่รู้สึกถูกจริตกับน้องๆเหล่านี้เป็นพิเศษโดยเฉพาะงูทะเลทรายอย่าง “Sand boa” […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

June 2, 2020

สบตา ณ สี่แยก

สบตา ณ สี่แยก แล้วก็มาถึงเย็นวันอังคาร กับผมที่กำลังออกจากบ้านเพื่อจะไปร้านประจำ เพื่อหาที่นั่งทำงานอย่างที่ตนคุ้นเคย แล้วผมก็เลือกเส้นทางประจำในการเดินทางเข้าตัวเมืองโดยใช้เส้นทางประจำ นั่นก้คือถนนเรียบคลองชลประทาน ซึ่งไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่ผมก็มักจะใช้เส้นทางนี้ในการเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นจะเป็นเวลาเรียน หรือเวลาออกไปหาที่นั่งทำงาน  แต่แล้ววันนี้ ยามอาทิตย์อัสดงก็เกิดได้เจอเรื่องราวที่ไม่อาจที่จะอดสงสัยได้เลยเพราะในระหว่างที่ติดไฟแดงอยู่หน้า อบต. ก็มีรถคันหนึ่งขับมาจอดข้างๆแล้วผมก็เกิดความรู้สึกที่ว่ากำลังถูกจ้องมองอยู่ เป็นความรู้สึกอึดอัด และกดดันอย่างบอกไม่ถูก ซึ่งผมเชื่อว่าคุณที่กำลังอ่านอยู่นั้น  ต่างก็ต้องเคยเจอประสบการณ์การความรู้สึกของการถูกจ้องมองเช่นเดียวกัน ทันใดนั้นผมจึงหันไปด้วยความสงสัย แล้วผมก็พบกับ ใบหน้าที่เปรอะเปื้อน มอมแมม ที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ภายใต้ชุดเครื่องแบบสีน้ำตาลที่นั่งอยู่อยู่ท้ายรถกระบะ ทำให้ความอึดอัดนั้นจางหายไป เมื่อรู้ว่านี่คือคนที่กำลังจ้องมองเราอย่างไม่ละสายตา แต่กลับได้ความสงสัยเข้ามาแทน  ว่าทำไมชายแปลกหน้าถึงต้องมานั่งในคันนี้ ด้วยเหตุผลอะไร แล้วสายตากับสีหน้าที่กำลังวิงวอนเหมือนกำลังร้องขออะไรบางอย่าง แล้วทันใดนั้น ความอัดอั้นที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของชายคนนี้ กำลังจะจางให้ไป เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีใหม่ ทำให้เรานั้นต้องก้าวต่อไป ทิ้งไว้แต่ความสงสัยในใจ ว่าเหตุใด ทำไมคุณถึงนั่งอยู่ในรถคันนั้นที่รายล้อมไปด้วยลูกกรงที่แน่นหนาขนาดนั้น ในที่สุดปฏิสัมพันธ์ของเราผ่านดวงตานั้น ก็ค่อยๆไกลห่างออกไป ได้เหลือทิ้งเอาไว้เพียงแต่ใบหน้าที่เปรอะเปื้อน กับตราของกรมราชทัณฑ์ที่ติดอยู่ข้างรถกระบะคันนั้น แล้วเราต่างก็ออกเดินทางกันต่อไปบนท้องถนนที่อยู่บนคนละเส้นทาง “ในดวงตาคู่นั้น กำลังสื่อสารอะไร?”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 31, 2020

โปรดอ่านต่อหน้าต่อไป

โปรดอ่านต่อหน้าต่อไป ในเรื่องของชีวิตนั้น การเปลี่ยนผ่านของช่วงเวลานั้นคือสิ่งที่คุณต้องเผชิญ แล้วคุณไม่มีทางหลีกหนีมันพ้น ไม่ว่าก่อนหน้านั้น คุณจะมีความสุขจนล้น จะทุกข์ระทมจนคุณอยากจะลบเลือนมันออกจากช่วงชีวิตไปให้พ้นๆเสีย แล้วผมก็เป็นคนนึงที่รู้สึกปลื้มปริ่มหัวใจในช่วงเวลาตลอด 20กว่าปีที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็นช่วง ประถม มัธยม หรือแม้กระทั่งมหาลัย แต่แล้วเมื่อถึงช่วงการเปลี่ยนผ่านในช่วงวัยอย่างเช่นจบการศึกษา ในช่วงก่อนหน้านั้นไม่กี่วัน ภาพเก่าๆในอดีตที่มีทั้งสุขและทุกข์ต่างย้อนเข้ามา แล้วฉายมันออกทางสายตา ดั่งโปรเจคเตอร์ที่กำลังฉายภาพความสนุกสนาน ในงานรวมรุ่น และสิ่งนั้น มักทำให้ฉันเกิดความรู้สึกที่ว่า “จะเป็นไปได้มั้ย” ที่เราจะขอต่อเวลาแห่งความสุขเหล่านี้ ให้มันยืดออกไปดั่งเช่น การทดเวลาบาดเจ็บ —————————————————————————————————— และมัน “จะเป็นไปได้มั้ย” ที่จะทำให้เราไม่ลืมเลือนความสุขเหล่านั้น ที่มันจะผ่านพ้นไปตามกาลเวลา เพราะลึกๆแล้วนิยายส่วนใหญ่ มักจะมีวันจบบริบูรณ์ แล้วถ้าเป็นนิยายชีวิตล่ะมันจะมีวันจบบริบูรณ์เหมือนนิยายทั่วไปมั้ย? ผมคิดว่ามันอาจจะมี ในมุมมองที่ว่า เมื่อเรานั้นเดินทางมาถึงจุดอิ่มตัวที่สุด หรือแม้แต่จุดสุดท้ายของชีวิตของเรา แต่สิ่งเหล่านี้มันก้อาจจะไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป ตราบใดที่คนเรานั้นยังคงมีความเมตตา และสร้างคุณค่าให้กับสิ่งรอบกายให้เป็นความทรงจำของกันและกัน สิ่งนั้นก็อาจจะช่วยต่อเวลาการจบบริบูรณ์ของนิยายชีวิตเราได้ออกไป แต่ถึงยังไง หัวใจสำคัญมันก็ยังอยู่ที่ระหว่างการเขียนนิยายชีวิตนั้น เราจะขีดเขียนมันออกมาเป็นเช่นไร ให้นิยายนั้นถึงแม้จะจบบริบูรณ์ไป แต่ยังคงเป็นที่จดจำของใครหลายคนๆ และในระหว่างที่นิยายกำลังดำเนินต่อไป มันจะเป็นยังไง นั้นไม่สำคัญ แล้วยอมรับเรื่องราวที่มาว่า สุดท้ายนั้น มันจะกลายเป็นความทรงจำ เมื่อเวลานั้นมาถึง เพราะฉะนั้นได้โปรด “อ่านต่อหน้าต่อไป”

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 28, 2020

เข็มทิศ ความสุข

เข็มทิศ ความสุข*มึงว่า เข็มทิศ นอกจากจะใช้หาตำแหน่งสถานที่แล้วมันใช้หาอะไรได้อีกวะ? ก็ไม่น่ามีแล้วป่ะมันก็สร้างมาเพื่อแค่นั้นเอง* *แล้วมึงเคยได้ยินเรื่อง เข็มทิศ ความสุข ป่ะ? ไม่อะ…มันคืออะไร?* งั้นเดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง “เรื่องมันมีอยู่ว่า” ชายคนหนึ่งที่รู้สึกเหนื่อยกับวิถีชีวิตที่เป็นอยู่ หน้าที่การงานที่ฝืดเคืองเพราะพิษเศรฐกิจ กับเจ้านายผู้กดขี่ข่มเหงพนักงานยิ่งกว่าทาสในเรือนเบี้ย แล้วไหนจะเพื่อนร่วมงานตัวดีอีกหล่ะ ที่ทุกคนต่างไร้ซึ่งจิตใจและความเมตตา เมื่อสุภาษิตที่ว่า “คนล้มอย่าข้าม” ไม่สามารถใช้ได้กับมนุษย์ในสำนักงานแห่งนี้ หรือว่าบางที อาจจะใช้ไม่ได้กับโลกใบนี้แล้วด้วยซ้ำ สภาพความเป็นอยู่ในสำนักงานใจกลางเมืองเชียงใหม่ เมืองที่ได้ชื่อว่าเกิดมาเพื่อให้มนุษย์ได้ใช้ชีวิต Slow life อย่างแท้จริง แต่กับสำนักงานแห่งนี้ นั้นต่างกันออกไป มันคือสถาการณ์ที่ ที่ผู้คนต่างจ้องที่จะเขมือบกันอย่างช้าๆแทน ดังชาวประมงนั่งรอเวลา ให้ปลามาติดเบ็ด —————————————————————————————————— ทำให้การตามหาความจริงใจนั้น ยากเย็นยิ่งกว่างมเข็มใต้มหาสมุทร ในขณะที่ทุกคนตามหามัน แต่กลับไร้ซึ่งความจริงใจ ที่มีให้กัน มีเพียงชายคนนี้ ที่เพียงต้องการ ทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะได้หนีไปเที่ยวทะเลช่วงปีใหม่กับครอบครัวเพียงเท่านั้น กับหนุ่มน้อยลูกของเจ้านาย ผู้ที่คนในสำนักงาน ต่างรักและเอ็นดู เนื่องจากเป็นลูกของคนที่กุมชะตาของพวกเขาในอนาคต ทั้งสองคน มักจะมีโอกาสได้พูดคุยกันอยู่เสมอๆ เนื่องจากชายคนนี้มักจะอยู่สำนักงานและทำงานล่วงเวลาอยู่เสมอๆ ซึ่งในบางครั้งเขาก็เลือกที่จะนอนที่นั่นมันเสียเลย ส่วนทางเด็กหนุ่มที่เวลาหลังเลิกเรียนมักจะมารอพ่อที่กำลังประชุมอยู่เสมอ ทำให้สำนักงาน เปรียบเสมือนสนามเด็กเล่น และชายหนุ่มก็คือเพื่อนเล่นหลังเลิกเรียนเพียงคนเดียวของเขา —————————————————————————————————— […]

MidnightMessageBox

MidnightMessageBox

May 26, 2020