ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี

ความรู้ความเข้าใจ

สมบัติอันล้ำค่าของชีวิตคนเรา ที่สามารถส่งต่อให้แก่กันและกันได้ แถมมันก็ยังสามารถเพิ่มพูนและเติมเต็มใครต่อใครได้อีกหลายๆอย่าง ทั้งการรู้เท่าทันเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันในการดำเนินชีวิต

ความรู้ไม่เคยมีหน้าตา

และตัวตนที่ชัดเจน เพราะมันอยู่ร่วมกับเรา ในทุกอณูรูขุมขน

ประเด็นก็คือว่า

บางทีมันก็มีแนวคิดที่ว่า เวลาที่เรารู้อะไรเยอะไปมันก็ไม่ดี เข้าใจได้นะที่ในหลายครั้งสถานการณ์มันก็ทำให้เราคิดแบบนั้น

แต่ถ้าหากว่าเรามองกลับกัน

นั่นมันอาจหมายถึงการปิดกั้นความรู้สีกเฉยๆภายในหัวใจของคุณใช่หรือไม่

แต่ไม่เป็นไร

สิ่งที่เราจะพูดถึงไม่ได้แสดงความคิดเห็นในเชิงขัดแย้งกับแนวคิดที่ว่าแต่อย่างใด

เพียงแต่อยากจะพูดถึงจิตใจคนเรามากกว่า

“ใครบอกว่ารู้เยอะไม่ดี”

แต่สิ่งที่ทำให้มันดูไม่ดี 

น่าจะเป็นทิฐิคนเรามากกว่าหรือเปล่า?

“ทิฐิ”สิน่าจะเป็นปัญหามากกว่า

ที่เมื่อคนเรารู้เยอะขึ้นไป แล้วไม่พยายามเข้าใจผู้อื่น หรือปิดกั้นความรู้อื่นที่เข้ามา เพราะดันคิดว่าเรารู้แล้วเข้าใจแล้ว

มันดูไม่ใช่เรื่องที่น่ารักเท่าไหร่เลยจริงๆเพื่อนมนุษย์

เพราะประเด็นเรื่องของความรู้นั้นมันไม่น่าจะเป็นปัญหาเลยจริงๆ มีแต่จิตใจและแนวคิด ที่จะยอมเปิดใจรับฟังสิ่งรอบกาย

เลยอยากให้บทความนี้

เป็นเครื่องหมายในการตักเตือนใจ ให้แก่เพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย เพื่อให้ความรู้ที่ตนนั้นได้เข้าใจมันสามารถเดินทางเพื่อส่งต่อได้ อย่างไหลลื่นและมีประสิทธิภาพ

ด้วยความปรารถนาดี

จาก เพื่อนมนุษย์ท่านหนึ่ง

ถึง เพื่อนมนุษย์ท่านอื่น

Share this post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on print
Share on email